پایگاه تحلیلی خبری ایراسین، نگاهی به تصویر کلان نشان میدهد بازار کالاها هنوز فاصلهای معنادار با اوج تاریخی خود پیش از بحران مالی ۲۰۰۸ دارد؛ زمانی که شاخص به سطوحی فراتر از ۲۲۰ واحد رسیده بود. در آن دوره، عطش سیریناپذیر اقتصادهای نوظهور برای فولاد، مس و انرژی، ابرچرخهای قدرتمند در بازار کامودیتیها رقم زد.
پس از آن اوج، بازار وارد دورهای فرسایشی و طولانی شد که حدود دوازده سال ادامه داشت. این روند سرانجام در بهار ۲۰۲۰ و همزمان با قرنطینههای جهانی به اوج ضعف خود رسید و شاخص را تا محدوده ۶۰ واحد پایین آورد؛ پایینترین سطح در سالهای اخیر. در آن مقطع، بسیاری تصور میکردند عصر کامودیتیهای گران برای همیشه به پایان رسیده است.
شوکهای پیاپی و تولد یک نظم جدید
شیب تند بازیابی از سال ۲۰۲۱ آغاز شد، اما شوک واقعی در سال ۲۰۲۲ و با آغاز بحرانهای ژئوپلیتیک شرق اروپا به بازارها اصابت کرد. نمودار به وضوح نشان میدهد که چگونه اختلال در زنجیره تامین انرژی و غلات، شاخص را در یک حرکت عمودی مجدداً به بالای ۱۳۰ واحد پرتاب کرد. با وجود تلاش بیوقفه بانکهای مرکزی برای مهار تورم و افت نسبی شاخص در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، یک واقعیت جدید در چارت تثبیت شد و آن این بود که کفهای حمایتی جدیدی در بازار شکل گرفته است و کالاها دیگر حاضر به بازگشت به قیمتهای ارزان پیش از کرونا نیستند.
زنگ خطر برای صنایع سنگین
آنچه در منتهیالیه سمت راست نمودار (سال ۲۰۲۶) خودنمایی میکند، یک صعود شارپ و قدرتمند به محدوده ۱۳۶.۷۵ واحد است. این پرش اخیر دیگر ریشه در تقاضای ارگانیک اقتصادی ندارد، بلکه نشان دهنده مستقیم صرف ریسک ژئوپلیتیک ناشی از تنشهای خاورمیانه، اختلال در تنگههای استراتژیک تجارت دریایی و محدودیتهای ساختاری سمت عرضه در بازار فلزات پایه و انرژی است.
در نهایت این امر به وضوح نشان می دهد که دوران مواد اولیه ارزان و فراوان برای صنایع مادر، به سر آمده است. وقتی شاخص کل کالاها اینگونه در برابر متغیرهای کاهشی مقاومت میکند و رو به بالا میشکند، بهای تمامشده تولید در صنایع سنگین لاجرم با موج جدیدی از تورم مواجه خواهد شد. در این نظم جدید، بقا تنها از آن شرکتهایی است که با توسعه مدلهای اقتصاد چرخشی، استقلال انرژی و همزیستی صنعتی، تابآوری خود را در برابر تلاطمات بازار مواد اولیه به حداکثر برسانند.
نظر شما