مکران، فرصت‌ها را به دلیل قوانین از دست می‌دهد؛

سواحل مکران، ظرفیت بلااستفاده ترانزیت و گردشگری

سواحل مکران، ظرفیت بلااستفاده ترانزیت و گردشگری
سمانه رمضانی
جمعه ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۳:۰۴

سواحل مکران با تنها بندر اقیانوسی ایران، صد کیلومتر ساحل عمیق و دسترسی مستقیم به دریای عمان و اقیانوس هند، پتانسیل تبدیل شدن به هاب ترانزیت و قطب اقتصادی و گردشگری کشور را دارد، اما فقدان قوانین و نهادهای توسعه، مانع بهره‌برداری کامل از این ظرفیت‌ها شده است.

به گزارش ایراسین، فرزاد فیروزپور، عضو هیأت مدیره انجمن کشتی‌رانی و خدمات وابسته ایران، درباره ظرفیت‌های بندری سواحل مکران اظهار کرد: این منطقه دارای ظرفیت‌های متنوعی است.

وی افزود: از نظر ژئوپلتیک و جغرافیایی، چابهار تنها بندر اقیانوسی ایران است و به دلیل نزدیکی به هند، پاکستان و افغانستان می‌تواند نقش کلیدی در ترانزیت کالا و مسیرهای کریدور آسیای میانه داشته باشد.

عضو هیأت مدیره انجمن کشتی‌رانی و خدمات وابسته ایران بیان کرد: از نظر لجستیکی و بندری، این بندر می‌تواند به یک هاب بانکرینگ و سوخت‌رسانی برای شناورهایی که در خلیج فارس، دریای عمان و اقیانوس هند تردد می‌کنند، تبدیل شود.

فیروزپور ظرفیت‌های انرژی منطقه را مناسب برای احداث مخازن نفت و LPG عنوان کرد و افزود: چرا که فاصله این منطقه از خلیج فارس باعث کاهش ریسک سرمایه‌گذاری می‌شود، نزدیکی چابهار به معادن صنعتی مانند کرومیت و آهن، این بندر را به هاب معدنی مناسبی برای صادرات مواد معدنی تبدیل می‌کند.

وی در ادامه ظرفیت‌های شیلات و گردشگری منطقه را توضیح داد و گفت که با توجه به نوع آب‌وهوا و ترکیب صحرا و دریا، این منطقه منحصر به فرد است و قابلیت توسعه گردشگری و پرورش آبزیان به روش‌های مختلف را دارد.

عضو هیأت مدیره انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته ایران در پاسخ به این پرسش که با وجود این همه «می‌شودها» و «می‌توانیم‌ها»، تاکنون چقدر از این ظرفیت‌ها بالفعل شده است؟ عنوان کرد: هنوز بخش خصوصی به صورت جدی وارد نشده و دولت تنها زیرساخت ایجاد کرده که کافی نیست.

فیروزپور تأکید کرد: بدون همکاری بخش خصوصی، هیچ بندر توسعه واقعی نخواهد داشت و بسیاری از سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در چابهار هنوز به بهره‌وری نرسیده‌اند.

وی در پاسخ به سؤال درباره وضعیت زیرساخت‌ها گفت که بندر واقعی زمانی عملیاتی است که اسکله، پس‌کرانه و امکانات لجستیکی کامل باشد، افزود: در حال حاضر پس‌کرانه چابهار کافی نیست و انبارها، راه‌آهن، کامیون‌ها و کارخانه‌ها به اندازه لازم توسعه نیافته‌اند، همچنین به غیراتصال به شبکه حمل‌ونقل داخلی اشاره کرد و گفت که این موضوع تجارت را برای شرکت‌های کشتی‌رانی و صادرکنندگان غیر اقتصادی می‌کند.

ظرفیت‌های اقتصاد دیجیتال

حسن مقیمی، معاون سرمایه‌گذاری و امور بین‌الملل دبیرخانه توسعه اقتصاد دریامحور، در پاسخ به سؤال درباره ظرفیت‌های منطقه مکران اظهار کرد: این منطقه با مساحتی حدود ۱۱۳ هزار کیلومتر مربع از شرق هرمزگان تا جنوب سیستان و بلوچستان گسترده است و دسترسی به آب‌های آزاد دریای عمان و اقیانوس هند دارد.

وی افزود: بندر چابهار می‌تواند سرپل ترانزیت کالا از جنوب و شرق آسیا به آسیای مرکزی و شرق اروپا باشد و کریدور شمال-جنوب ایران را تکمیل کند. منطقه مکران ظرفیت شکل‌گیری صنایع سنگین و پتروشیمی دارد و سومین قطب پتروشیمی کشور در حال توسعه است.

وی همچنین به ظرفیت‌های اقتصاد دیجیتال اشاره کرد و گفت که خطوط فیبر نوری بین‌المللی به کشور متصل شده و با تشکیل کارگروه اقتصاد دیجیتال، این ظرفیت قابل بهره‌برداری است.

مقیمی در ادامه، ظرفیت‌های کشاورزی و آبزی‌پروری منطقه را برشمرد و توضیح داد که پرورش ماهی در قفس، مزارع میوه‌های استوایی، تولید آرتمیا و گیاهان شورزی در حال بررسی و توسعه است، همچنین به قابلیت سرمایه‌گذاری در گردشگری منطقه اشاره کرد.

معاون سرمایه‌گذاری و امور بین‌الملل دبیرخانه توسعه اقتصاد دریامحور در پاسخ به سؤال درباره سرعت توسعه منطقه، گفت: مهم‌ترین مشکل توسعه مکران، فقدان قوانین و نهادهای پیشران توسعه است و برنامه جامع دریامحور بازنگری شده و به دولت ارسال شده است تا به تصویب برسد؛ لایحه تأسیس سازمان توسعه مکران نیز اصلاح شده و در انتظار تصویب دولت است.

فیروزپور در پاسخ به سؤال درباره کفایت زیرساخت‌ها و مشکلات موجود، گفت: تصمیم‌گیری در کشور جزیره‌ای است و عدم هماهنگی بین ۲۲ تا ۲۳ ارگان مانع اجرای توسعه واقعی می‌شود.

وی نمونه‌ای از مشکلات عملیاتی را ذکر کرد و گفت که کشتی‌ها گاهی برای پهلوگیری معطل گمرک یا اداره گذرنامه می‌مانند و برنامه‌ها روی کاغذ هماهنگ هستند، اما در عمل اجرا نمی‌شوند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha