پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ انتصاب «براندون کریگ» به عنوان مدیرعامل جدید غول معدنی BHP از اول ژوئیه، فرصتی برای این شرکت فراهم کرده است تا رویکرد خود نسبت به تحول زیستمحیطی صنعت فولاد را بهطور اساسی بازنگری کند. با این حال، بر اساس تحلیل جدید مؤسسه اقتصاد انرژی و تحلیل مالی (IEEFA)، راهبرد فعلی BHP نه تنها اثربخشی لازم را ندارد، بلکه از روندهای جهانی کربنزدایی نیز عقب مانده است.
براساس این گزارش، BHP همچنان در میان شرکتهای پیشرو صنعت معدن از نظر کاهش انتشار گازهای گلخانهای جایگاه ضعیفی دارد. انتشار غیرمستقیم گازهای گلخانهای این شرکت (Scope 3) که عمدتاً ناشی از مصرف محصولات فروختهشده توسط مشتریان است، در سال مالی ۲۰۲۵ به ۳۷۸ میلیون تن رسید و روندی صعودی را تجربه کرد.
تحلیلگران معتقدند BHP به جای حرکت به سمت کاهش واقعی ردپای کربنی خود، تمرکز اصلی را بر فناوریهای جذب، استفاده و ذخیرهسازی کربن (CCUS) قرار داده است؛ رویکردی که به این شرکت اجازه میدهد همچنان زغالسنگ ککشو و سنگآهن مورد استفاده در کورههای بلند را به بازار عرضه کند، اما نقش محدودی در نزدیک کردن صنعت فولاد به اهداف اقلیمی جهانی دارد.
کارشناسان IEEFA تأکید میکنند که فناوری CCUS تاکنون پیشرفت عملی قابلتوجهی نداشته است. در حال حاضر هیچ واحد تجاری مبتنی بر کوره بلند در جهان وجود ندارد که از فناوری جذب و ذخیرهسازی کربن در مقیاس صنعتی استفاده کند.علاوه بر این، این فناوری قادر به حل مشکل انتشار گاز متان ناشی از فعالیت معادن زغالسنگ شرکت نیست؛ موضوعی که طی سالهای اخیر نگرانی سرمایهگذاران بزرگ و نهادهای مالی بینالمللی را برانگیخته است.
وابستگی به تقاضای هند؛ ریسکی برای آینده BHP
راهبرد فعلی BHP تا حد زیادی بر فرض تداوم تقاضای بلندمدت هند برای زغالسنگ ککشوی استرالیا استوار شده است.با این حال، تحلیلهای جدید نشان میدهد صنعت فولاد هند بهطور فعال در حال متنوعسازی منابع واردات خود است و به منظور افزایش امنیت انرژی، بهتدریج وابستگی خود به مواد اولیه استرالیا را کاهش میدهد. در افق بلندمدت نیز انتظار میرود هند تمرکز بیشتری بر توسعه تولید داخلی، استفاده از هیدروژن سبز و افزایش بازیافت قراضه فولادی داشته باشد؛ روندی که میتواند تقاضا برای زغالسنگ ککشو را تحت فشار قرار دهد.
براساس ارزیابی IEEFA، امیدوارکنندهترین مسیر فعلی برای کربنزدایی صنعت فولاد، توسعه فناوری احیای مستقیم آهن (DRI) با استفاده از گاز طبیعی یا هیدروژن است.این فناوری امکان تولید آهن اسفنجی بدون استفاده از زغالسنگ را فراهم میکند و به عنوان یکی از مهمترین گزینههای صنعت فولاد برای دستیابی به اهداف انتشار خالص صفر شناخته میشود. در سالهای اخیر بسیاری از تولیدکنندگان بزرگ فولاد در اروپا، خاورمیانه و آسیا سرمایهگذاریهای گستردهای در توسعه زنجیره تولید مبتنی بر DRI و هیدروژن سبز آغاز کردهاند.
عقبنشینی BHP از پروژههای زیستمحیطی
در حالی که بسیاری از شرکتهای معدنی و فولادی جهان سرمایهگذاریهای خود را در پروژههای کاهش انتشار افزایش دادهاند، BHP در حال کاهش یا تعویق برخی پروژههای کلیدی کربنزدایی خود در استرالیای غربی است.این شرکت اجرای پروژه احداث نیروگاه خورشیدی و سامانه ذخیرهسازی باتری در معدن جیمبلبار را که پیشتر به تصویب هیئتمدیره رسیده بود، به تعویق انداخته است.
همچنین پروژه احداث مجموعه ۵۰۰ مگاواتی شامل نیروگاه خورشیدی، بادی و سامانه ذخیرهسازی انرژی نیز با تأخیر مواجه شده است. علاوه بر این، BHP از برنامههای خود برای احداث کارخانه فرآوری سنگآهن کمکربن نیز عقبنشینی کرده است؛ اقدامی که از نگاه تحلیلگران، نشانهای از کاهش سرعت حرکت این شرکت در مسیر گذار انرژی محسوب میشود.
آزمون بزرگ مدیرعامل جدید
اکنون انتصاب مدیرعامل جدید میتواند نقطه عطفی در تعیین مسیر آینده BHP باشد. تحلیلگران معتقدند تصمیمات مدیریتی جدید درباره سرمایهگذاری در فناوریهای کمکربن، توسعه زنجیره هیدروژن و کاهش وابستگی به زغالسنگ ککشو، نقش مهمی در جایگاه این شرکت در بازار جهانی مواد اولیه فولاد طی دهه آینده ایفا خواهد کرد.
در شرایطی که فشار سرمایهگذاران، مقررات زیستمحیطی و روندهای جهانی به سمت تولید فولاد سبز در حال افزایش است، راهبرد آینده BHP میتواند بر مسیر تحول کل زنجیره جهانی فولاد نیز تأثیرگذار باشد.
نظر شما