پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ دولت هند در پیش‌نویس راهبرد ملی جدید توسعه صنعت فولاد این کشور، افزایش حجم بازیافت و فرآوری قراضه فولادی به ۱۲۳ میلیون تن در سال تا افق ۲۰۴۷ را هدف‌گذاری کرده است. بر اساس این برنامه، حجم فرآوری قراضه از ۳۶ میلیون تن در سال مالی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ به بیش از سه برابر افزایش می‌یابد؛ هدفی که در کنار توسعه ظرفیت تولید فولاد، بر تقویت تأمین مواد اولیه، گسترش بازیافت و حرکت به سمت کاهش انتشار کربن در صنعت فولاد هند متمرکز است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی جی‌ام‌کی سنتر (GMK Center) و به نقل از برآوردهای دولت هند، حجم هدف‌گذاری‌شده برای بازیافت قراضه در سال ۲۰۴۷، معادل حدود ۲۱ درصد از حجم پیش‌بینی‌شده تولید فولاد این کشور خواهد بود. این اهداف در پیش‌نویس راهبرد ملی جدید توسعه صنعت فولاد هند تدوین شده‌اند؛ سندی که به گزارش بیگ‌مینت (BigMint)، چشم‌انداز این کشور برای توسعه ظرفیت تولید، تأمین مواد اولیه و افزایش توان رقابتی صنعت فولاد را ترسیم می‌کند.
جمع‌آوری داخلی قراضه؛ محور اصلی توسعه بازیافت
در سال مالی ۲۰۲۵–۲۰۲۶، مجموع قراضه جمع‌آوری‌شده در داخل هند به ۲۸ میلیون تن رسید؛ در همین دوره، واردات قراضه نیز بالغ بر ۸ میلیون تن بود. در مجموع، حجم قراضه فرآوری‌شده در این کشور در این سال مالی ۳۶ میلیون تن برآورد شده است.
بر اساس برنامه پیشنهادی، افزایش ظرفیت بازیافت قرار است عمدتاً از طریق تقویت جمع‌آوری قراضه در داخل کشور محقق شود. طبق گزارش ریسایکل تایمز ، هند قصد دارد تا سال ۲۰۴۷، حجم جمع‌آوری داخلی قراضه را ۱۱۱ میلیون تن افزایش دهد؛ در مقابل، واردات این ماده اولیه با رشد محدودتری از ۸ میلیون تن در سال مالی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ به ۱۲ میلیون تن در سال ۲۰۴۷ خواهد رسید.
این رویکرد نشان می‌دهد که دولت هند در پی کاهش اتکا به واردات و توسعه ظرفیت داخلی تأمین مواد اولیه ثانویه است؛ مسیری که می‌تواند با تقویت زیرساخت‌های جمع‌آوری، تفکیک و فرآوری قراضه، نقش بیشتری برای بازیافت در زنجیره تأمین صنعت فولاد این کشور ایجاد کند.
پیش‌نویس راهبرد جدید هند مجموعه‌ای از اقدامات را برای افزایش استفاده از قراضه فولادی پیش‌بینی کرده است. گسترش بازیافت خودروها و کشتی‌ها، از محورهای اصلی این برنامه به شمار می‌رود.همچنین، اجرای نظام مسئولیت توسعه‌یافته تولیدکننده (Extended Producer Responsibility یا EPR) برای خودروهای پایان‌عمر و سایر جریان‌های پسماند در دستور کار قرار گرفته است. بر اساس این رویکرد، مسئولیت تولیدکنندگان در قبال مدیریت و بازیافت محصولات پس از پایان عمر مفید آن‌ها افزایش می‌یابد.
سامان‌دهی و رسمی‌سازی شبکه جمع‌آوری و بازیافت قراضه نیز از دیگر محورهای پیشنهادی است. این اقدام با هدف توسعه یک اکوسیستم ساختاریافته برای تأمین مواد اولیه بازیافتی، افزایش دسترسی صنعت فولاد به قراضه و بهبود کارایی فرآیندهای جمع‌آوری و بازیافت دنبال می‌شود.
رشد تقاضای فولاد و افزایش مصرف سرانه تا سال ۲۰۴۷
راهبرد پیشنهادی هند، علاوه بر توسعه بازیافت، اهداف بلندپروازانه‌ای را برای رشد تقاضای فولاد در دهه‌های آینده ترسیم می‌کند. بر اساس این سند، تقاضای داخلی برای محصولات فولادی نوردشده تا سال ۲۰۴۷ به ۵۰۵ میلیون تن خواهد رسید.
همچنین، مصرف سرانه فولاد در هند در افق یادشده ۳۰۲ کیلوگرم پیش‌بینی شده است. در همین حال، مجموع صادرات فولاد این کشور، با احتساب صادرات غیرمستقیم محصولات فولادی، قرار است به ۴۵ میلیون تن برسد.
آمارهای سال مالی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ نشان می‌دهد که تولید فولاد هند در این دوره به حدود ۱۷۰ میلیون تن افزایش یافته و مصرف محصولات فولادی نیز به ۱۶۴ میلیون تن رسیده است. فاصله میان سطح فعلی تولید و اهداف بلندمدت، ضرورت سرمایه‌گذاری در ظرفیت‌های جدید تولید، تأمین پایدار مواد اولیه و توسعه زیرساخت‌های صنعتی را برجسته می‌کند.
نقشه راه جدید صنعت فولاد هند، توسعه ظرفیت تولید، تضمین امنیت تأمین مواد اولیه، کربن‌زدایی و تولید فولادهای پیشرفته و فناورانه را از اولویت‌های اصلی این بخش معرفی می‌کند. این محورها با اهداف صنعتی گسترده‌تر هند و برنامه این کشور برای تقویت جایگاه خود در بازار جهانی فولاد ارتباط دارند.بر اساس پیش‌نویس راهبرد ملی، هند قصد دارد ظرفیت تولید فولاد خود را تا سال ۲۰۴۷ به ۶۰۰ میلیون تن در سال برساند. این در حالی است که ظرفیت تولید فولاد این کشور در پایان سال مالی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ حدود ۲۲۰ میلیون تن بود.
در کنار توسعه ظرفیت فولادسازی، افزایش تقاضا برای مواد اولیه نیز پیش‌بینی شده است. برآوردها نشان می‌دهد تقاضای هند برای سنگ‌آهن تا سال ۲۰۴۷ به ۷۷۲ میلیون تن خواهد رسید؛ موضوعی که اهمیت برنامه‌ریزی برای تأمین پایدار مواد اولیه و مدیریت زنجیره ارزش معدن تا فولاد را افزایش می‌دهد.
قراضه؛ حلقه مکمل توسعه و کربن‌زدایی صنعت فولاد
هدف‌گذاری برای فرآوری سالانه ۱۲۳ میلیون تن قراضه، بخشی از برنامه گسترده‌تر هند برای توسعه صنعت فولاد در افق ۲۰۴۷ است. افزایش سهم مواد اولیه بازیافتی، در کنار توسعه ظرفیت تولید و تولید فولادهای پیشرفته، می‌تواند به متنوع‌سازی منابع تأمین مواد اولیه و کاهش وابستگی به منابع اولیه معدنی کمک کند.
با این حال، تحقق این اهداف به توسعه شبکه جمع‌آوری قراضه، ایجاد زیرساخت‌های مناسب بازیافت، افزایش مشارکت بخش خصوصی و اجرای مؤثر سیاست‌های مدیریت پسماند وابسته خواهد بود. در صورت تحقق برنامه‌های پیشنهادی، قراضه می‌تواند جایگاه پررنگ‌تری در تأمین مواد اولیه صنعت فولاد هند پیدا کند و به یکی از مؤلفه‌های مهم راهبرد این کشور برای رشد صنعتی و کربن‌زدایی تبدیل شود.
نظر شما