به گزارش ایراسین، تابآوری به معنای نادیده گرفتن مشکلات یا بیتوجهی به سختیها نیست، بلکه توانایی سازگاری با شرایط دشوار، حفظ امید و یافتن راههایی برای ادامه زندگی در موقعیتهای بحرانی است. جنگ و بحرانهای مشابه از دشوارترین شرایطی است که میتواند زندگی افراد و خانوادهها را تحت تأثیر قرار دهد. در چنین شرایطی تجربه احساساتی مانند ترس، نگرانی، خشم یا غم کاملاً طبیعی است. بااینحال، بسیاری از افراد و خانوادهها میتوانند با تکیه بر تواناییهای فردی و حمایت اطرافیان خود، با این شرایط سازگار شوند و مسیر زندگی را ادامه دهند. به این توانایی «تابآوری» گفته میشود.
تابآوری به معنای بیاحساس بودن یا نادیده گرفتن مشکلات نیست؛ بلکه به معنای توانایی کنار آمدن با فشارهای شدید، حفظ امید و یافتن راهکارهایی برای ادامه زندگی در شرایط سخت است. مطالعات علمی نیز نشان میدهد که تابآوری مهارتی قابل یادگیری و تقویت است و میتوان با استفاده از راهکارهای مناسب آن را افزایش داد.
یکی از مهمترین عوامل تقویت تابآوری، حفظ ارتباط با دیگران است. حمایت خانواده، دوستان و همکاران میتواند نقش بسیار مهمی در کاهش فشارهای روانی داشته باشد. گفتوگو درباره نگرانیها و احساسات، احساس تنهایی را کاهش میدهد و به افراد کمک میکند تا بهتر با شرایط کنار بیایند.
در شرایط بحرانی، بسیاری از اتفاقات خارج از کنترل ما هستند؛ اما توجه به کارهایی که در توان ماست، مانند مراقبت از اعضای خانواده، حفظ بهداشت فردی و برنامهریزی برای فعالیتهای روزانه، میتواند احساس کنترل و آرامش بیشتری ایجاد کند.
همچنین دنبال کردن مداوم اخبار بحران ممکن است اضطراب و نگرانی را افزایش دهد. بنابراین توصیه میشود اخبار را در زمانهای مشخص و تنها از منابع معتبر پیگیری کنیم و از انتشار یا باور شایعات خودداری کنیم.
سلامت جسم نیز نقش مهمی در حفظ سلامت روان دارد. خواب کافی، تغذیه مناسب و انجام فعالیتهای بدنی ساده مانند پیادهروی یا حرکات کششی میتواند به کاهش استرس و افزایش توان بدن برای مقابله با فشارهای روانی کمک کند.
از سوی دیگر، حفظ امید و معنا در زندگی یکی از پایههای مهم تابآوری است. فعالیتهای معنوی، کمک به دیگران و تمرکز بر ارزشهای انسانی میتواند به افراد کمک کند حتی در شرایط دشوار نیز احساس هدفمندی و امید داشته باشند.
در شرایط بحران باید توجه ویژهای به کودکان داشت. کودکان ممکن است دچار ترس، اضطراب یا سردرگمی شوند. صحبت کردن با آنها به زبان ساده، ایجاد احساس امنیت و حفظ برخی برنامههای روزمره مانند بازی، درس یا زمان خواب منظم، میتواند به تقویت احساس آرامش و تابآوری در آنها کمک کند.
در نهایت باید توجه داشت که واکنش افراد به شرایط بحران متفاوت است و تجربه احساس اضطراب یا ناراحتی در چنین موقعیتهایی طبیعی است. بااینحال، اگر این احساسات شدید یا طولانیمدت شوند، دریافت کمک از متخصصان سلامت روان میتواند بسیار مؤثر و راهگشا باشد.
تابآوری به معنای تنها ماندن با مشکلات نیست؛ بلکه استفاده از تواناییهای فردی، حمایت خانواده و جامعه برای عبور از شرایط دشوار و حرکت بهسوی آیندهای امیدوارکننده است.
منبع: خبرنامه داخلی گروه فولاد مبارکه شماره ۱۴۷۰
نظر شما