احمد سعیدبخش، معاون اسبق طرح و توسعه فولاد مبارکه و مجری طرح ورق سیاه توان‌آور آسیا در حاشیه هفدهمین نمایشگاه متالکس اصفهان در گفتگو با خبرنگار ایراسین با تأکید بر ضرورت تغییر نگرش در توسعه صنعت فولاد کشور اظهار کرد: با وضعیتی که هم‌اکنون از نظر زیرساخت‌های برق، آب و گاز در ایران وجود دارد، دیگر نمی‌توان بر همان اهداف قبلی از جمله افزایش ظرفیت و رسیدن به ۵۵ میلیون تن فولاد تکیه کرد، چرا که شرایط کنونی ایجاب می‌کند که مسیر توسعه بر پایه آمایش سرزمین و با رویکرد حرکت به سمت فولادها و آلیاژهای خاص و محصولات با ارزش افزوده بیشتر تعریف شود.

وی افزود: درحال‌حاضر، با توجه به کمبود آب، گاز، برق؛ همچنین نبود جاده‌های مناسب برای حمل‌ونقل، امکان پیشبرد برنامه‌های گذشته وجود ندارد و باید از آن موضع مقداری عقب‌نشینی کرد، اکنون منطقی است که تولید به اندازه مصرف داخل و براساس ظرفیت‌ها و محصولات موجود تأمین شود و در ادامه با تغییر نگرش، حرکت به سمت تولید فولادهای خاص و دارای ارزش افزوده صورت گیرد.

معاون اسبق طرح و توسعه فولاد مبارکه و مجری طرح ورق سیاه توان‌آور آسیا با اشاره به صحبت‌های قبل و مازاد تولیدی ادامه داد: در شرایطی که بازارهای رقابتی ما توان رقابت با کشورهایی مانند چین یا سایر رقبا در حوزه قیمت را ندارد، باید با مطالعه و اجرای توسعه‌ها براساس آمایش سرزمین، به سمت فولادهایی رفت که قابلیت رقابتی و ارزش بالاتری داشته باشند.

سعیدبخش انتقال توسعه به کنار سواحل و آب‌های آزاد را یکی از تمهیدات ضروری دانست و گفت: فلات مرکزی ایران دیگر گنجایش توسعه جدید ندارد و باید تا حد امکان از ادامه توسعه در این منطقه پرهیز شود، شمال کشور هم به‌دلیل آنکه تنها ریه تنفسی ایران است و هم‌اکنون ویلاسازی هم به معضل جدی در این منطقه تبدیل شده است، بهتر است صنایع به شمال کشور انتقال پیدا نکند.

وی در خصوص طرح و توسعه صنعت اضافه کرد: تأکید اصلی باید بر جنوب کشور، به‌ویژه کنار آب‌های خلیج فارس و دریای عمان وغیره باشد؛ چرا که توسعه در این مناطق به‌دلیل دسترسی به آب‌های بین‌المللی می‌تواند پایدارتر و کارشناسانه‌تر باشد، دیگر توسعه در فلات مرکزی یا مرکز ایران نه‌تنها کارشناسانه نیست، بلکه با محدودیت‌های جدی منابع نیز مواجه است.

مجری طرح ورق سیاه توان‌آور آسیا مطرح کرد: ضمن اینکه نگاه ما باید به سمت تولید فولادهای خاص و صنایع دیگر با ارزش افزوده بالاتر معطوف باشد؛ در عین حال، محصولاتی که درحال حاضر تولید می‌شود به‌اندازه نیاز داخل باشد و مازاد آن را به سمت همان فولادهای ویژه که اشاره شد، هدایت کنیم.