پایگاه تحلیلی خبری ایراسین به نقل از روابط عمومی شرکت فولاد هرمزگان، معاون مالی و اقتصادی شرکت فولاد هرمزگان، با تشریح تاثیر حامل‌های انرژی بر ساختار هزینه‌های تولید این شرکت، از افزایش سهم هزینه گاز و برق در بهای تمام‌شده محصولات خبر داد و گفت: مجموع سهم این دو حامل انرژی از حدود ۲۲.۳ درصد در سال ۱۴۰۴ به ۲۴.۵ درصد در سال ۱۴۰۵ رسیده است؛ روندی که ضرورت بازنگری در شیوه مدیریت هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری در فرآیند تولید را بیش از گذشته نمایان می‌کند.
رشد سهم انرژی در ساختار هزینه‌های تولید
والح احمدپور با اشاره به ماهیت انرژی‌بر صنعت فولاد و جایگاه گاز و برق در اقتصاد تولید اظهار داشت: در شرکت فولاد هرمزگان، این دو حامل انرژی سهم قابل‌توجهی از بهای تمام‌شده محصولات را تشکیل می‌دهند و تغییرات نرخ آن‌ها تأثیر مستقیمی بر ساختار هزینه‌ای شرکت دارد.
وی با تشریح روند تغییرات هزینه انرژی افزود: بر اساس ارقام سال‌های اخیر، سهم هزینه گاز از بهای تمام‌شده در سال ۱۴۰۴ حدود ۱۰ درصد بود که در سال ۱۴۰۵ به حدود ۱۲ درصد افزایش یافته است. همچنین سهم هزینه برق از ۱۲.۳ درصد در سال ۱۴۰۴ به حدود ۱۲.۵ درصد در سال جاری رسیده است.
معاون مالی و اقتصادی فولاد هرمزگان ادامه داد: بر این اساس، مجموع سهم هزینه گاز و برق از بهای تمام‌شده محصولات شرکت از حدود ۲۲.۳ درصد در سال ۱۴۰۴ به ۲۴.۵ درصد در سال ۱۴۰۵ رسیده است. این افزایش عمدتاً از رشد سهم هزینه گاز تأثیر پذیرفته و بیانگر نقش تعیین‌کننده نرخ حامل‌های انرژی در هزینه تولید محصولات فولادی است.
احمدپور با اشاره به ضرورت مدیریت هم‌زمان نرخ و میزان مصرف انرژی تصریح کرد: در کنار تغییرات قیمتی، مدیریت مصرف، بهینه‌سازی فرآیندها و کاهش شدت مصرف انرژی نیز اهمیت بالایی دارد. فولاد هرمزگان تلاش می‌کند با افزایش بهره‌وری و استفاده بهینه از منابع انرژی، بخشی از آثار ناشی از افزایش هزینه‌ها را کنترل کند.
افزایش نرخ گاز و تاثیر مستقیم بر بهای تمام‌شده
احمدپور در ادامه به پیامدهای اقتصادی افزایش نرخ گاز پرداخت و گفت: افزایش نرخ این حامل انرژی به‌صورت مستقیم هزینه تولید را بالا می‌برد و محاسبات انجام‌شده نشان می‌دهد که در شرایط فعلی، این افزایش حدود ۳۲ هزار و ۶۹۲ ریال به ازای هر تن محصول به بهای تمام‌شده اضافه می‌کند.
وی با بیان اینکه ارتقای بهره‌وری انرژی می‌تواند بخشی از این فشار را تعدیل کند، اظهار داشت: کاهش مصرف ویژه گاز و بهینه‌سازی فرآیندهای تولید از جمله اقداماتی است که امکان مدیریت بخشی از آثار افزایش نرخ را فراهم می‌کند؛ با این حال، باید توجه داشت که صرفه‌جویی در مصرف انرژی لزوما نمی‌تواند تمام اثر ناشی از افزایش نرخ را به همان میزان جبران کند.
معاون مالی و اقتصادی فولاد هرمزگان با تشریح ارتباط میان افزایش هزینه تولید و سودآوری شرکت خاطرنشان کرد: چنانچه افزایش نرخ گاز به رشد بهای تمام‌شده منجر شود و امکان افزایش متناسب قیمت فروش محصولات وجود نداشته باشد، حاشیه سود شرکت تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. از این رو، تغییر نرخ حامل‌های انرژی را باید یکی از متغیرهای اثرگذار بر معادلات اقتصادی تولید و رقابت‌پذیری شرکت دانست.
مدیریت هزینه‌ها با نگاهی فراتر از مصرف انرژی
وی در بخش دیگری از سخنان خود، مدیریت هزینه انرژی را نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات مکمل دانست و عنوان کرد: در شرایط فعلی، کنترل هزینه‌ها صرفاً از مسیر کاهش مصرف دنبال نمی‌شود، بلکه باید هم‌زمان بر افزایش بهره‌وری، کاهش شدت مصرف انرژی، بهینه‌سازی تجهیزات و فرآیندهای تولید و مدیریت سایر اجزای بهای تمام‌شده تمرکز کرد.
احمدپور در پایان گفت: استفاده موثرتر از ظرفیت‌های موجود و بهبود عملکرد فرآیندهای تولید می‌تواند در کنار مدیریت مصرف انرژی، زمینه کاهش فشار هزینه‌ای را فراهم کند. هدف این است که آثار افزایش نرخ حامل‌های انرژی بر ساختار مالی و سودآوری شرکت به حداقل برسد و توان رقابتی فولاد هرمزگان در بازار حفظ شود.
نظر شما