پایگاه تحلیلی‌خبری ایراسین؛ رشد سریع هوش مصنوعی و توسعه مراکز داده، تقاضای برق را با شتابی کم‌سابقه افزایش داده و فشار مضاعفی بر زیرساخت‌های انرژی جهان وارد کرده است. در حالی که توسعه شبکه‌های برق و خطوط انتقال از سرعت برقی‌سازی عقب مانده، مدیران شرکت‌های بزرگ صنعت برق معتقدند بخشی از پاسخ کوتاه‌مدت به این چالش نه در انتظار برای فناوری‌های جدید، بلکه در استفاده بهینه‌تر از دارایی‌ها و فناوری‌هایی نهفته است که هم‌اکنون در دسترس هستند.
به گزارش اویل‌پرایس، ظرفیت تولید انرژی جهان، به‌ویژه در بخش انرژی‌های پاک، با رشد پیش‌بینی‌شده مصرف برق مراکز داده فاصله دارد. همزمان، شبکه‌ها و خطوط انتقال در بسیاری از نقاط جهان برای پشتیبانی از افزایش سریع برقی‌سازی و مصرف برق به اندازه کافی توسعه نیافته یا نوسازی نشده‌اند. این مسئله در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا کرده که کشورها همزمان در تلاش برای افزایش تولید انرژی، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و تقویت امنیت انرژی هستند.
رشد سریع انرژی خورشیدی به‌عنوان یکی از ارزان‌ترین گزینه‌های ایجاد ظرفیت جدید تولید برق نیز نتوانسته مشکل زیرساخت شبکه را برطرف کند. در بسیاری از مناطق، سرعت افزایش ظرفیت تولید و برقی‌سازی از توسعه و نوسازی شبکه پیشی گرفته است. در اروپا، سیاست‌گذاران برای هماهنگ‌کردن شبکه با روند سریع دیجیتالی‌شدن و کاهش خطر اختلالات گسترده تلاش می‌کنند؛ در جنوب شرق آسیا نیز محدودیت ظرفیت و ضعف شبکه موجب توقف یا تأخیر برخی پروژه‌های انرژی پاک شده است.
هوش مصنوعی، آزمون تازه زیرساخت برق جهان
افزایش مصرف برق ناشی از هوش مصنوعی و توسعه مراکز داده بزرگ، در عین حال فرصت قابل‌توجهی برای شرکت‌های مهندسی و فناوری فعال در زیرساخت برق ایجاد کرده است. در همین راستا، اشنایدر الکتریک در ماه اکتبر برای خرید شرکت نرم‌افزار صنعتی PTC مستقر در بوستون به ارزش ۲۲.۶ میلیارد دلار به توافق رسید. در صورت تکمیل معامله، این بزرگ‌ترین خرید تاریخ اشنایدر خواهد بود و از تملک ۱۱ میلیارد دلاری Aveva در سال ۲۰۲۳ نیز فراتر می‌رود. این معامله همچنین سومین خرید بیش از یک میلیارد دلاری اشنایدر در سال جاری محسوب می‌شود.
با وجود توجه به فناوری‌هایی مانند شبکه‌های هوشمند، نسل جدید ذخیره‌سازی انرژی، همجوشی هسته‌ای و انرژی خورشیدی فضایی، مدیران صنعت برق تأکید دارند که پاسخ به رشد تقاضای ناشی از هوش مصنوعی لزوماً به فناوری‌های آینده وابسته نیست. یکی از مهم‌ترین گزینه‌های کوتاه‌مدت، افزایش بهره‌برداری از زیرساخت‌ها و ظرفیت‌های موجود است.
روبن یانس، مدیر بخش شبکه دیجیتال اشنایدر الکتریک، در همین زمینه تأکید کرده است که فرصت قابل‌توجهی برای استفاده بیشتر از دارایی‌های موجود وجود دارد. این رویکرد بر افزایش بهره‌وری تجهیزات و شبکه‌ها و استفاده از ظرفیت‌هایی متمرکز است که اکنون به‌طور کامل مورد بهره‌برداری قرار نمی‌گیرند.
در اروپا نیز کارشناسان معتقدند چالش اصلی بیش از آنکه ناشی از نبود فناوری باشد، به سرعت استقرار آن مربوط می‌شود. النا بوسکوف-کواچ، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل Blueprint Energy Solutions، این وضعیت را «ناهماهنگی در سرعت، نه شکاف فناوری» توصیف کرده است؛ به این معنا که راهکارهای دیجیتال موردنیاز وجود دارند، اما باید با سرعت بیشتری عملیاتی شوند تا بتوانند همگام با تحولات فیزیکی شبکه حرکت کنند.
بر این اساس، در شرایطی که احداث نیروگاه‌ها و خطوط انتقال جدید به زمان و سرمایه قابل‌توجهی نیاز دارد، استفاده کارآمدتر از دارایی‌های موجود و تسریع دیجیتالی‌شدن شبکه می‌تواند بخشی از فاصله میان رشد سریع تقاضای برق و توسعه زیرساخت را کاهش دهد؛ راهکاری که شرکت‌های بزرگ صنعت برق آن را یکی از پاسخ‌های در دسترس برای مواجهه با جهش مصرف برق در عصر هوش مصنوعی می‌دانند.
نظر شما