پایگاه تحلیلی‌خبری ایراسین؛ ناترازی انرژی سال‌هاست یکی از چالش‌های جدی پیش روی صنعت کشور است؛ چالشی که با افزایش محدودیت‌های برق، به‌ویژه در دوره اوج مصرف، استمرار تولید را تحت تأثیر قرار داده و صنایع بزرگ را به سمت یافتن راهکارهایی برای تأمین پایدار انرژی سوق داده است. فولاد مبارکه نیز در مواجهه با این شرایط، مسیر خودتأمینی را در پیش گرفت و با سرمایه‌گذاری در ایجاد زیرساخت‌های تولید برق، تلاش کرد بخشی از نیاز انرژی خود را مستقل از شبکه سراسری تأمین کند.

یکی از مهم‌ترین گام‌های این مسیر، سرمایه‌گذاری در توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و احداث نیروگاه خورشیدی ۶۰۰ مگاواتی آفتاب شرق؛ در شرق اصفهان بود؛ پروژه‌ای که نخستین فاز ۱۲۰ مگاواتی آن در ۳۰ مهرماه ۱۴۰۲ وارد مدار شد و نقطه آغاز بهره‌برداری از ظرفیت خورشیدی فولاد مبارکه در مقیاسی صنعتی را رقم زد.

آفتاب شرق در زمینی به وسعت حدود یک‌هزار و ۲۰۰ هکتار طراحی شده و قرار است با توسعه مرحله‌ای به ظرفیت نهایی ۶۰۰ مگاوات برسد. برای تکمیل این نیروگاه، استقرار نزدیک به یک میلیون پنل خورشیدی پیش‌بینی شده است؛ تجهیزاتی که حجم انتقال آنها حدود دو هزار کانتینر برآورد شده است.

پنل‌های مورد استفاده در این نیروگاه از نوع دوطرفه یا Bifacial هستند؛ این پنل‌ها علاوه بر دریافت مستقیم تابش خورشید از سطح جلویی، قادرند بخشی از تابش بازتاب‌شده از سطح زمین را از پشت ماژول نیز دریافت کنند؛ قابلیتی که امکان استفاده بیشتر از ظرفیت تابشی منطقه را فراهم می‌کند.

ورود ۱۲۰ مگاوات نخست آفتاب شرق به مدار را می‌توان بخشی از تغییر رویکرد فولاد مبارکه در مواجهه با مسئله انرژی دانست؛ رویکردی که به جای اتکای کامل به شبکه سراسری، بر توسعه ظرفیت‌های خودتأمین استوار شده است. در این مسیر، شرکت صنایع نیرو و انرژی پاک فولاد (صناپ) نیز به‌عنوان بازوی تخصصی گروه فولاد مبارکه در حوزه انرژی، توسعه زیرساخت‌های تولید برق و انرژی‌های تجدیدپذیر را دنبال می‌کند.

این مسیر با بهره‌برداری از نخستین ظرفیت نیروگاه متوقف نمانده است. توسعه مراحل بعدی آفتاب شرق برای رسیدن به ظرفیت نهایی ۶۰۰ مگاوات ادامه دارد؛ ظرفیتی که با تکمیل آن، سهم انرژی خورشیدی در سبد تأمین برق فولاد مبارکه افزایش خواهد یافت و بخشی از نیاز این مجموعه بزرگ صنعتی از طریق یک منبع پاک و تجدیدپذیر تأمین خواهد شد.

آفتاب شرق از این منظر، بخشی از پاسخ فولاد مبارکه به مسئله ناترازی انرژی و تلاشی برای تبدیل خودتأمینی از یک راهکار مقطعی به بخشی از زیرساخت پایدار تولید است.