پایگاه تحلیلی خبری ایراسین به نقل از GMK Center و Kallanish، شرکتهای فولادی هند در سال مالی ۲۰۲۷، با وجود افزایش هزینههای تولید، قادر خواهند بود سودآوری عملیاتی خود را در محدوده ۱۰ هزار و ۵۰۰ تا ۱۱ هزار روپیه (۱۱۰ تا ۱۱۵.۵ دلار) به ازای هر تن حفظ کنند. این پیشبینی در گزارش مؤسسه رتبهبندی Crisil Ratings مطرح شده است.
تحلیلگران انتظار دارند قیمت فولاد در بازار داخلی هند ۶ تا ۸ درصد افزایش یابد؛ رشدی که بهطور کامل افزایش هزینه مواد اولیه و هزینههای عملیاتی را جبران خواهد کرد. بر همین اساس، حاشیه EBITDA به ازای هر تن در محدوده میانگین ۱۰ ساله باقی خواهد ماند.
بر اساس گزارش Crisil، هزینه تولید فولاد در هند حدود ۲ هزار روپیه افزایش خواهد یافت و به محدوده ۵۳ هزار تا ۵۴ هزار روپیه به ازای هر تن میرسد.این مطالعه عملکرد هشت شرکت بزرگ فولادی هند را بررسی کرده است؛ شرکتهایی که در مجموع حدود نیمی از تولید فولاد این کشور را در اختیار دارند.
مهمترین عامل افزایش هزینهها، رشد ۵ تا ۷ درصدی قیمت زغالسنگ ککشو خواهد بود. زغالسنگ ککشو حدود ۴۰ درصد از هزینه تولید فولاد را تشکیل میدهد و ریسک اختلال در عرضه و تقاضای بالای جهانی میتواند قیمت آن را افزایش دهد.در کنار زغالسنگ، افزایش هزینههای حملونقل، بیمه و تعرفه برق نیز فشار بیشتری بر هزینههای تولید فولادسازان هندی وارد خواهد کرد.
رشد قیمت فولاد حاشیه سود را حفظ میکند
با وجود افزایش هزینهها، شرایط مناسب بازار به فولادسازان هندی اجازه خواهد داد حاشیه سود خود را حفظ کنند.افزایش قیمتهای جهانی فولاد، اقدامات حمایتی دولت و تداوم تقاضای قدرتمند داخلی از جمله عواملی هستند که به حفظ سودآوری شرکتهای فولادی کمک خواهند کرد.هند در دسامبر ۲۰۲۵ یک تعرفه حفاظتی سهساله و پلکانی به میزان ۱۱.۵ درصد بر واردات برخی محصولات فولادی اعمال کرد. این سیاست، با محدود کردن رقابت محصولات خارجی، حمایت بیشتری از تولیدکنندگان داخلی به عمل میآورد.
انتظار میرود تقاضای داخلی فولاد هند در سال مالی ۲۰۲۷ بین ۵ تا ۷ درصد افزایش یابد.سرمایهگذاری در پروژههای زیرساختی، رشد صنعت خودرو و فعالیتهای ساختوساز مهمترین محرکهای این افزایش تقاضا خواهند بود.
با این حال، ظرفیت رشد بلندمدت بازار فولاد هند همچنان قابل توجه است. سرانه مصرف فولاد هند در سال ۲۰۲۵ به ۱۰۹.۲ کیلوگرم رسید؛ در حالی که میانگین جهانی این شاخص ۲۰۹ کیلوگرم بوده است.این فاصله نشان میدهد بازار هند همچنان از ظرفیت بالایی برای افزایش مصرف فولاد برخوردار است؛ بهویژه با توجه به روند سریع توسعه زیرساختها و صنعتیشدن اقتصاد این کشور.
سرمایهگذاری فولادسازان به ۸۰۰ میلیارد روپیه میرسد
شرایط مطلوب بازار همچنین فولادسازان هندی را به سمت توسعه ظرفیتهای تولید سوق داده است.بر اساس پیشبینی ، مخارج سرمایهای فولادسازان هند در سال مالی جاری به ۷۵۰ تا ۸۰۰ میلیارد روپیه خواهد رسید؛ این رقم در سال گذشته حدود ۷۰۰ میلیارد روپیه بود.حدود ۷۵ درصد از این سرمایهگذاریها از محل منابع داخلی شرکتها تأمین خواهد شد. این موضوع میتواند وضعیت اهرم مالی فولادسازان را نیز بهبود دهد و نسبت خالص بدهی به EBITDA را از ۲.۸ برابر به ۲.۶ برابر کاهش دهد.
با وجود چشمانداز مثبت بازار فولاد هند، Crisil نسبت به ریسکهای ژئوپلیتیکی هشدار داده است.به گفته این مؤسسه، تداوم درگیریها در خاورمیانه همچنان یکی از مهمترین ریسکهای پیش روی صنعت فولاد هند محسوب میشود؛ چراکه تشدید این درگیریها میتواند زنجیرههای تأمین را مختل کرده و هزینههای تولید و حملونقل را بیش از پیش افزایش دهد.افزایش هزینه انرژی، حملونقل و بیمه در صورت اختلال در مسیرهای تجاری میتواند بخشی از حاشیه سود فولادسازان را تحت فشار قرار دهد.
هند آماده حفظ تقاضای بالای فولاد است
بر اساس گزارش GMK Center، هند توانایی حفظ سطح بالای تقاضای فولاد را دارد. مصرف فولاد این کشور در سالهای اخیر با نرخ ۷ تا ۸ درصد در سال رشد کرده و انتظار میرود این روند در دو دهه آینده نیز ادامه داشته باشد. توسعه زیرساختها همچنان یکی از مهمترین محرکهای رشد مصرف فولاد هند خواهد بود؛ با این حال، بخشهای جدیدی مانند مراکز داده، کشتیسازی و صنایع دفاعی نیز بهتدریج به موتورهای جدید تقاضای فولاد در این کشور تبدیل خواهند شد.
در مجموع، پیشبینی Crisil نشان میدهد فولادسازان هند در سال مالی ۲۰۲۷ با وجود افزایش هزینه مواد اولیه و سایر هزینههای عملیاتی، به پشتوانه رشد تقاضای داخلی، افزایش قیمت فولاد و سیاستهای حمایتی دولت، قادر به حفظ سودآوری خود خواهند بود؛ در حالی که رشد ظرفیت تولید و سرمایهگذاری داخلی، چشمانداز این صنعت را در بلندمدت نیز مثبت نگه میدارد.
نظر شما