ماهنامه کارخانه؛ فشار برای کاهش انتشار کربن، صنعت فولاد را وارد مرحله تازهای از رقابت کرده است؛ رقابتی که دیگر تنها بر پایه ظرفیت تولید یا قیمت تمامشده شکل نمیگیرد، بلکه میزان آلایندگی نیز به یکی از معیارهای اصلی بازار تبدیل شده است. در چنین شرایطی، تولیدکنندگان بزرگ جهان ناگزیرند مسیر فناوری خود را بازنگری کنند.
سرمایهگذاری در کورههای قوس الکتریکی، توسعه فناوری تولید آهن اسفنجی مبتنی بر هیدروژن و استفاده گستردهتر از انرژیهای تجدیدپذیر، از مهمترین مسیرهای کاهش انتشار کربن در صنعت فولاد به شمار میروند. این فناوریها در شرایط کنونی به سرمایهگذاری قابل توجه و زیرساختهای جدید نیاز دارند و رقابتپذیری اقتصادی آنها به قیمت انرژی، هیدروژن و سیاستهای حمایتی وابسته است.
با این حال، گذار به فولاد سبز برای همه کشورها یکسان نیست. بسیاری از تولیدکنندگان در اقتصادهای نوظهور با محدودیت زیرساخت، هزینه بالای انرژی پاک و دشواری تأمین مالی پروژههای جدید مواجهاند. از این رو، مسیر کاهش انتشار کربن باید متناسب با شرایط هر کشور طراحی شود.
در نهایت، آینده صنعت فولاد تنها به توسعه فناوری وابسته نیست، بلکه به توانایی شرکتها در ایجاد توازن میان پایداری زیستمحیطی، رقابتپذیری اقتصادی و دسترسی به انرژی پاک، مواد اولیه مناسب، سرمایهگذاری و فناوری بستگی دارد. شرکتهایی که این تعادل را زودتر برقرار کنند، در بازار جهانی جایگاه مستحکمتری خواهند داشت.
*تحلیلگر مکنزی
نظر شما