به گزارش ایراسین، برنامه اندونزی برای کاهش سهمیههای استخراج نیکل با هدف افزایش درآمدهای دولت، موفق شده قیمت نیکل را به نزدیکی بالاترین سطح ۱۹ ماه اخیر برساند. با این حال، تحلیلگران هشدار میدهند که فشارهای فزاینده برای بازنگری در این سیاست احتمالاً موجب میشود این رشد قیمتی پایدار نباشد.
اندونزی که حدود ۷۰ درصد تولید جهانی نیکل را در اختیار دارد و تولید این فلز در این کشور سال گذشته حدود ۳.۸ میلیون تن متریک برآورد شده، بزرگترین تولیدکننده نیکل جهان محسوب میشود.
رشد بیش از ۳۰ درصدی قیمتها پس از اعلام محدودیتها
پس از اعلام محدودیتهای معدنی در ماه دسامبر، قیمت نیکل بهطور پیوسته بیش از ۳۰ درصد افزایش یافته است. قیمتها در هفته جاری به ۱۸ هزار و ۸۰۰ دلار به ازای هر تن رسید که بالاترین سطح از ژوئن ۲۰۲۴ به شمار میرود و در آخرین معاملات، حوالی ۱۸ هزار دلار معامله میشد.
با این حال، دوام این روند صعودی تا حد زیادی به این بستگی دارد که دولت اندونزی تا چه مدت بتواند سهمیههای پایینتر استخراج را حفظ کند. تجربه سال گذشته نشان میدهد این سیاست ممکن است اثر محدودی داشته باشد؛ بهطوری که دولت در ژانویه ۲۰۲۵ اعلام کرده بود برای سال ۲۰۲۵ حدود ۲۰۰ میلیون تن مرطوب سهمیه صادر خواهد کرد، اما در نهایت مجوزهایی نزدیک به ۳۰۰ میلیون تن را تصویب کرد.
فشار صنعت برای عقبنشینی دولت
به گفته جیم لنون، تحلیلگر شرکت مککواری، فشارهای شدیدی برای عقبنشینی دولت وجود خواهد داشت. وی اظهار کرد: «پروژههای زیادی قرار است امسال وارد مدار تولید شوند. کاهش سهمیهها به این معناست که به شرکتهای چینی که این کارخانهها را ساختهاند گفته شود نمیتوانند آنها را راهاندازی کنند؛ اقدامی که عملاً هرگونه سرمایهگذاری آینده را متوقف خواهد کرد.»
منابع صنعت نیکل میگویند بسیاری از پروژههای جدید در نیمه دوم سال آماده تولید خواهند شد و احتمال دارد اندونزی سهمیهها که در این کشور با عنوان RKAB شناخته میشوند را تنها برای نیمه نخست سال محدود کند.
به گفته این منابع، با افزایش تولید، معدنکاران میتوانند برای دریافت سهمیههای بالاتر دوباره درخواست دهند و دولت نیز مجوزهای بیشتری صادر کند.
نفوذ فعالان صنعت و احتمال تکرار عقبگرد
تام پرایس، تحلیلگر مؤسسه Panmure Liberum، در این باره گفت: «مالکان این واحدهای نیکل ارتباط نزدیکی با دولت دارند و همیشه هم داشتهاند. آنها لابی خواهند کرد و دولت نیز مانند سال گذشته عقبنشینی خواهد کرد.»
نیکل که یکی از مواد کلیدی در تولید باتری خودروهای برقی و فولاد است، سال گذشته حدود ۱۲ درصد از صادرات اندونزی را به خود اختصاص داد. این صنعت بهطور مستقیم و غیرمستقیم هزاران نفر را به کار گرفته و شرکتهای چینی همچنان میلیونها دلار برای افزایش ظرفیت تولید در این کشور سرمایهگذاری میکنند.
بازاری با عرضه فراوان
صرفنظر از سهمیههای اندونزی، معاملهگران انتظار دارند قیمت نیکل با پایان یافتن پوشش موقعیتهای فروش (short-covering) توسط صندوقها کاهش یابد؛ چراکه بازار با کمبود عرضه مواجه نیست. موجودی انبارهای مورد تأیید بورس فلزات لندن (LME) از ابتدای سال ۲۰۲۵ تاکنون بیش از ۳۰۰ درصد افزایش یافته و به ۲۷۵ هزار و ۶۳۴ تن رسیده است.
همچنین موجودی خارج از انبارهای رسمی (off-warrant) یعنی نیکلی که قابلیت تحویل به LME را دارد به ۱۱۲ هزار و ۲۸ تن رسیده که تقریباً دو برابر سطح پایان اکتبر سال گذشته است. این افزایش ذخایر، چشمانداز اصلاح قیمتی نیکل در ماههای آینده را تقویت میکند.
نظر شما