ماهنامه فولادآینده؛ تشدید تنش‌ها در گلوگاه‌های حیاتی نظیر تنگه هرمز، باب‌المندب و کانال سوئز نشان داد که واکنش‌های مقطعی دیگر پاسخگوی ریسک‌های لجستیک بین‌المللی نیست. هرگونه اختلال هم‌زمان در این گذرگاه‌ها، کل زنجیره تأمین صنایع را با شوک سیستمی مواجه می‌کند؛ واقعیتی که بازطراحی بنیادین راهبردهای دریانوردی تجاری را به ضرورتی فوری برای دولت‌ها و زنجیره‌های بزرگ صنعتی بدل ساخته است.
خوآن پابلو اسپینتو، تحلیلگر بلومبرگ
گذار از بحران نیازمند اجرای پنج گام محوری است: نخست، ارتقای ظرفیت ذخیره‌سازی بنادر و طراحی مسیرهای پشتیبان جهت جلوگیری از سرریز تأخیرها به خطوط تولید؛ دوم، توسعه چتر امنیتی پیشگیرانه بر کریدورهای جایگزین از جمله دماغه امید نیک، کانال موزامبیک و تنگه مالاکا؛ سوم، تعمیق هماهنگی دولت‌ها با بازیگران بخش خصوصی و خطوط کشتیرانی تجاری؛ چهارم، یکپارچه‌سازی شبکه‌های تبادل داده میان شرکت‌های کشتیرانی، بیمه‌گران و مراکز ناوبری جهت مقابله با ریسک خاموشی رادارها؛ و در نهایت، تشکیل کارگروه‌های مشترک منطقه‌ای برای واکنش سریع و امداد دریایی. شواهد نشان می‌دهد تضمین بقای تجارت بین‌الملل، نه صرفاً در گرو بازگشایی موقت تنگه‌ها، بلکه نیازمند بازآفرینی معماری انعطاف‌پذیری بندری و آماده‌باش دائمی در برابر اختلالات چندگانه دریایی است.
*تحلیلگر بلومبرگ
نظر شما