ماهنامه کارخانه؛ بیش از دو دهه، بازار جهانی سنگ‌آهن با یک شاخص میزان تولید فولاد چین تعریف می‌شد. هر زمان ساخت‌وساز در این کشور رونق می‌گرفت، قیمت سنگ‌آهن افزایش می‌یافت و هرگاه اقتصاد چین با رکود مواجه می‌شد، بازار جهانی نیز تحت تأثیر قرار می‌گرفت. اما نشانه‌های سال‌های اخیر حاکی از آن است که این وابستگی مطلق در حال کاهش است.

کاهش رشد بخش املاک چین، سیاست‌های دولت این کشور برای کنترل ظرفیت تولید فولاد و حرکت اقتصاد به سمت صنایع با ارزش افزوده بیشتر، موجب شده تقاضای سنگ‌آهن دیگر مانند گذشته موتور اصلی بازار نباشد. در مقابل، اقتصادهایی مانند هند با سرمایه‌گذاری گسترده در زیرساخت، توسعه شهرنشینی و افزایش ظرفیت فولادسازی، به تدریج سهم بیشتری در رشد تقاضای جهانی به دست می‌آورند.

این تغییر برای شرکت‌های معدنی نیز پیامدهای مهمی دارد. تولیدکنندگان بزرگ سنگ‌آهن، علاوه بر رصد بازار چین، برنامه‌های توسعه خود را بر مبنای رشد مصرف در هند و سایر اقتصادهای نوظهور تنظیم می‌کنند. در نتیجه، بازار جهانی به سمت توزیع متوازن‌تر تقاضا حرکت می‌کند؛ روندی که می‌تواند از شدت نوسانات ناشی از وابستگی به یک کشور بکاهد.

هرچند چین در آینده قابل پیش‌بینی همچنان بزرگ‌ترین مصرف‌کننده سنگ‌آهن جهان باقی خواهد ماند، اما دیگر تنها متغیر تعیین‌کننده بازار نیست. شکل‌گیری قطب‌های جدید مصرف، ساختار تجارت جهانی سنگ‌آهن را متنوع‌تر کرده و تحلیل این بازار را پیچیده‌تر از گذشته ساخته است.

*تحلیل‌گر رویترز