پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ توسعه ظرفیت‌های جدید آهن اسفنجی (Direct Reduced Iron - DRI) در سال ۲۰۲۶ شتاب گرفته است؛ به‌طوری که شرکت US Steel از اجرای پروژه‌ای با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال در آرکانزاس آمریکا خبر داده، Hyundai Steel فناوری مورد استفاده در کارخانه ۲.۵ میلیون تنی خود در لوئیزیانا را انتخاب کرده و عملیات ساخت پروژه ۲ میلیون تنی شرکت Dillinger در آلمان نیز وارد مرحله اجرایی شده است.

به گزارش کالانیش (Kallanish)، شرکت Midrex Technologies در گزارش سال ۲۰۲۵ خود اعلام کرده است که این روند در حالی شکل گرفته که طی سال گذشته هیچ ماژول جدیدی با فناوری‌های Midrex یا Pered وارد مدار تولید نشده است؛ با این حال، یک ماژول Energiron با ظرفیت ۲۵۰ هزار تن در سال در بولیوی راه‌اندازی شد و در پایان سال ۲۰۲۵ همچنان ظرفیت قابل توجهی از پروژه‌های آهن اسفنجی در دست ساخت بود.

انتخاب فناوری Midrex برای پروژه‌های آمریکا

شرکت US Steel فناوری Midrex را برای تأمین تجهیزات کارخانه تولید آهن اسفنجی خود در مجتمع Big River Steel Works در اوسئولا، ایالت آرکانزاس، انتخاب کرده است. ظرفیت این پروژه ۲.۵ میلیون تن در سال خواهد بود.

همزمان، شرکت Hyundai Steel نیز فناوری Energiron را برای کارخانه تولید آهن اسفنجی خود در دونالدسون‌ویل ایالت لوئیزیانا با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال انتخاب کرده است.

این دو پروژه از مهم‌ترین طرح‌های جدید تولید آهن اسفنجی در آمریکا محسوب می‌شوند و نشان‌دهنده افزایش توجه فولادسازان این کشور به فناوری‌های احیای مستقیم برای تولید فولاد با انتشار کربن پایین‌تر است.

پیشرفت پروژه ۲ میلیون تنی آلمان

در آلمان نیز عملیات ساخت برج احیا (DR Tower) برای پروژه HDRI/CDRI Midrex Flex شرکت Dillinger در اوایل سال ۲۰۲۶ آغاز شد. این پروژه با ظرفیت ۲ میلیون تن در سال، پس از اجرای عملیات آماده‌سازی سایت در سال ۲۰۲۵ وارد مرحله ساخت شده است.

پروژه Dillinger نخستین بار در سال ۲۰۲۴ اعلام شده بود و بخشی از برنامه این شرکت برای توسعه تولید آهن احیای مستقیم و حرکت به سمت تولید فولاد با انتشار کربن کمتر است.

در پایان سال ۲۰۲۵، دو کارخانه دیگر با فناوری Midrex نیز در اروپا در حال ساخت بودند. پروژه Stegra در شهر بودن سوئد با ظرفیت ۲.۱ میلیون تن در سال برای تولید HDRI/HBI و کارخانه شرکت thyssenkrupp در دویسبورگ آلمان با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال برای تولید HDRI/CDRI با فناوری Midrex Flex از جمله این طرح‌ها هستند.

۱۱ پروژه Midrex در ایران

بر اساس گزارش Midrex، در پایان سال ۲۰۲۵، ۱۱ کارخانه مبتنی بر فناوری Midrex در ایران در دست ساخت قرار داشتند.

ایران در سال‌های اخیر به یکی از قطب‌های اصلی توسعه فناوری احیای مستقیم مبتنی بر گاز طبیعی تبدیل شده است و بخش قابل توجهی از ظرفیت تولید آهن اسفنجی کشور از مسیر فناوری‌های گازی تأمین می‌شود.

پروژه ۲.۵ میلیون تنی لیبی

در لیبی نیز شرکت Tosyali Sulb Steel Industries که از مشارکت Tosyali و Libya United Steel Company for Iron & Steel Industry شکل گرفته است، در فوریه ۲۰۲۵ شرکت‌های SMS و Midrex Technologies را برای اجرای فاز نخست پروژه تولید آهن اسفنجی CDRI Midrex Flex در بنغازی انتخاب کرد. ظرفیت این پروژه در مجموع ۲.۵ میلیون تن در سال اعلام شده است.

Midrex همچنین در اکتبر ۲۰۲۵ از پروژه تولید ۲ میلیون تن بریکت گرم آهن اسفنجی (HBI) در قزاقستان خبر داده بود؛ هرچند این پروژه در حال حاضر متوقف شده است.

توسعه پروژه‌های Energiron در مکزیک و عمان

در بخش فناوری HYL/Energiron نیز در پایان سال ۲۰۲۵ دو پروژه در حال ساخت بودند.

یکی از آنها کارخانه Ternium در پسکریا مکزیک با ظرفیت ۲.۱ میلیون تن در سال و مبتنی بر فناوری HDRI HYL-ZR است. پروژه دیگر نیز کارخانه شرکت Jindal Steel Duqm در عمان با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال و با فناوری HDRI HYL-ZR است.

Jindal همچنین در سپتامبر ۲۰۲۵ شرکت Danieli را برای ساخت دومین ماژول تولید آهن اسفنجی Energiron Zero-Reformer با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال در دقم انتخاب کرد. این ماژول نیز قابلیت استفاده از هیدروژن را خواهد داشت.

راه‌اندازی ماژول Energiron در بولیوی

یکی از مهم‌ترین رویدادهای سال ۲۰۲۵، راه‌اندازی ماژول Energiron Zero-Reformer DR Micro-Module شرکت Tenova-HYL در مجتمع Empresa Siderúrgica del Mutún در سانتاکروز بولیوی بود.

این واحد با ظرفیت ۲۵۰ هزار تن در سال در اکتبر ۲۰۲۵ وارد مدار تولید شد و تنها پروژه جدید Energiron در این سال بود که به مرحله بهره‌برداری رسید.

سه پروژه Pered در ایران

در پایان سال ۲۰۲۵، سه پروژه مبتنی بر فناوری Pered نیز در ایران در دست ساخت بودند که مجموع ظرفیت آنها به ۵.۱ میلیون تن در سال می‌رسید.

این پروژه‌ها شامل موارد زیر است:

• کارخانه ستاره سیمین هرمز (Setareh Simin Hormoz) با ظرفیت ۱.۷ میلیون تن در سال برای تولید CDRI/HDRI
• واحد شماره ۳ فولاد هرمزگان (HOSCO) با ظرفیت ۱.۷ میلیون تن در سال برای تولید CDRI/HDRI
• پروژه فولاد کردستان (Kordestan Steel) با ظرفیت ۱.۷ میلیون تن در سال برای تولید CDRI.

بدین ترتیب، ایران همچنان سهم قابل توجهی در توسعه ظرفیت‌های جدید احیای مستقیم با فناوری‌های بومی و گازمحور دارد.

فناوری‌های گازمحور در صدر پروژه‌های جدید

برآیند پروژه‌های جدید نشان می‌دهد که سبد توسعه ظرفیت آهن اسفنجی در جهان همچنان عمدتاً بر فناوری‌های کوره شفت گازمحور (Gas-based Shaft Furnace) متمرکز است. فناوری‌های Midrex و Energiron نیز در این میان جایگاه ویژه‌ای دارند و بسیاری از پروژه‌های جدید با قابلیت استفاده از هیدروژن طراحی می‌شوند.

این روند نشان‌دهنده تلاش صنعت فولاد برای کاهش انتشار کربن در مرحله احیای سنگ‌آهن و آماده‌سازی زیرساخت‌های تولید فولاد کم‌کربن است.

سهم ۶۵ درصدی DRI گازمحور از تولید جهان

بر اساس آمار Midrex، آهن اسفنجی تولیدشده با استفاده از گاز طبیعی و با انتشار کربن پایین‌تر، در سال ۲۰۲۵ حدود ۶۵.۱ درصد از کل تولید جهانی DRI را به خود اختصاص داده است.

در مقابل، سهم آهن اسفنجی مبتنی بر زغال‌سنگ که انتشار کربن بالاتری دارد، ۳۴.۹ درصد بوده است.

این آمار نشان می‌دهد مسیر توسعه صنعت احیای مستقیم در جهان به‌طور فزاینده‌ای به سمت فناوری‌های گازمحور، فرآیندهای آماده استفاده از هیدروژن و راهکارهای کاهش انتشار کربن در زنجیره فولاد حرکت می‌کند.