به گزارش ایراسین، تولیدکننده سنگ آهن استرالیایی «فورتسکیو» (Fortescue) دو لوکوموتیو برقی باتریدار را در منطقه «پیلبارا» در استرالیای غربی به بهرهبرداری رساند. این اقدام، گامی کلیدی در برنامه این شرکت برای دستیابی به «صفر انتشار واقعی» در عملیات سنگ آهن خود تا سال ۲۰۳۰ محسوب میشود.
این لوکوموتیوها که توسط شرکت «پروگرس ریل» (Progress Rail) مستقر در آمریکا، زیرمجموعه شرکت «کاترپیلار» (Caterpillar) تحویل داده شدهاند، نخستین نمونه از نوع خود در جهان هستند. آنها بخشی از تلاش ۶.۲ میلیارد دلاری شرکت تحت ریاست «اندرو فارست» برای کامل کردن حذف کربن از عملیات پیلبارا هستند؛ عملیاتی که فورتسکیو آنها را جامعترین در بخش معدن جهانی میداند.
چالش الکتریکیسازی حملونقل ریلی سنگین
«دینو اوترانتو» (Dino Otranto)، مدیرعامل عملیات و معادن فورتسکیو، روز پنجشنبه در سخنانی در «پورت هدلند» گفت که بخش ریلی همچنان یکی از سختترین بخشها برای حذف کربن است.
وی اظهار داشت: «ما روزانه چندین بار، ۴۰ هزار تن مواد را به فاصله ۳۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر و تا ارتفاع ۴۰۰ متر هل میدهیم. نیروها و انرژی پشت این کار بیش از ۲۰۰ سال است که در موتورهای احتراق دوزمانه که تاریخیا تمام ناوگان ما را تغذیه میکردند، مورد استفاده قرار میگرفت، اما امروز، یک نقطه عطف است.»
هر لوکوموتیو دارای یک باتری ۱۴.۵ مگاواتساعتی است که بزرگترین باتری نصب شده بر روی یک کاربرد زمینی متحرک محسوب میشود و قادر است ۴۰ تا ۶۰ درصد انرژی را از طریق ترمز احیایی بازیابی کند. این دو لوکوموتیو collectively سالانه حدود یک میلیون لیتر دیزل را حذف کرده و با برق تجدیدپذیری که از طریق برنامه «پیلبارا انرژی کانکت» (Pilbara Energy Connect) تأمین میشود، فعالیت خواهند کرد.
فورتسکیو دارای ناوگان ۷۰ لوکوموتیو است و اکنون قبل از انتقال بقیه ناوگان در چند سال آینده، دو واحد اول را مورد آزمایش قرار خواهد داد.
پیشرفت در پروژههای انرژی تجدیدپذیر
راهاندازی سیستم ریلی در چارچوب تلاش گستردهتر برای الکتریکیسازی شبکه ۷۶۰ کیلومتری پیلبارا قرار دارد که پنج معدن را به زیرساخت بندر و یدککشی در پورت هدلند متصل میکند. این شرکت انتظار دارد در ۱۲ ماه منتهی به ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، ۱۹۵ تا ۲۰۵ میلیون تن سنگ آهن تولید کند.
اوترانتو گفت که سال ۲۰۲۶ سال تحویل چندین پروژه عمده انرژی تجدیدپذیر خواهد بود. در تقاطع «نورت استار» (North Star Junction) که معدن مگنتیت «آیرن بریج» را تغذیه میکند، فورتسکیو یک مزرعه خورشیدی ۱۰۰ مگاواتی را اداره میکند که توسط یک سیستم ذخیرهسازی انرژی باتری ۲۵۰ مگاواتساعتی پشتیبانی میشود و قادر به ارائه تا ۵۰ مگاوات توان به مدت پنج ساعت است.
ساخت مزرعه خورشیدی ۱۹۰ مگاواتی «کلودبریک» (Cloudbreak) حدود دو سوم راه را طی کرده است. این شرکت تأییدیههای اولیه را برای مزرعه خورشیدی پیشنهادی ۶۴۴ مگاواتی «رود ترنر» (Turner River) دریافت کرده و انتظار میرود ساخت آن اواخر امسال آغاز شود، همچنین انتظار میرود طی چند روز آینده تصمیمی در مورد پروژه خورشیدی ۴۴۰ مگاواتی «سولامون» (Solomon) گرفته شود. اوترانتو اعلام کرد که فورتسکیو روزانه حدود ۳٬۶۰۰ پنل خورشیدی نصب میکند و از فناوری اتوماسیون برای افزایش این نرخ استفاده میکند.
این شرکت ساخت اولین پروژه بادی خود در پیلبارا را در «نولاجین» (Nullagine) آغاز کرده و اخیراً شرکت «نابراویند» (Nabrawind) را برای حمایت از توسعههای آینده بادی خریداری کرده است. در سراسر عملیات خود، فورتسکیو اکنون یک حفاری برقی و ۱۲ بیل مکانیکی برقی را اداره میکند و تحویل گریدرها و کامیونهای برقی را آغاز کرده است.
اقتصادی بودن پروژههای سبز
اگرچه این تغییر نیاز به سرمایه قابلتوجهی دارد، اما اوترانتو گفت که هر سرمایهگذاری باید موانع مالی سختگیرانهای را پشت سر بگذارد. وی افزود: «ما این کار را از سر خیریه انجام نمیدهیم. ما نیاز داریم این ماشینها اقتصادی باشند. میخواهیم آنها در بازار باز با فناوری قدیمی رقابت کنند.» او همچنین خاطرنشان کرد که آب و هوای پیلبارا پتانسیل قوی برای انرژی تجدیدپذیر دارد.
فراتر از حذف کربن از عملیات معدنی، فورتسکی قصد دارد تا پایان ژوئن نخستین «آهن سبز» خود را تولید کند. این شرکت در حال ساخت یک کارخانه در «کریسمس کریک» (Christmas Creek) است و انتظار دارد در سال مالی جاری اولین فلز را تولید کند.
اوترانتو در پایان گفت: «برای ما، این فصل بعدی رشد در پیلبارا است.»
نظر شما