به گزارش ایراسین، سوخت جت کم‌کربن به‌عنوان گزینه‌ای جدی و رو به گسترش برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در صنعت هواپیمایی در حال جلب توجه بیشتر است، زیرا واضح شده که بدون مشارکت گسترده صنعت نفت و سایر تأمین‌کنندگان سوخت، اهداف کربنی این بخش قابل دستیابی نیستند.

صنعت هواپیمایی از جمله بخش‌هایی است که رسیدن به اهداف کاهش انتشار را بسیار دشوار می‌بیند، زیرا بخش زیادی از سوخت مصرفی آن هنوز از سوخت‌های فسیلی است. در این میان، سوخت جت کم‌کربن (LCAF) به‌عنوان مکمل سوخت‌های هوایی با انتشار کم (مانند SAF) مطرح شده و به‌عنوان راه‌حلی برای کاهش انتشار مورد توجه قرار گرفته است.

تحولات سیاستی و قوانین جدید به‌ویژه در اروپا باعث افزایش تمایل به استفاده و توسعه سوخت‌های جت کم‌کربن شده است، زیرا قوانین محیط‌زیستی و تجاری می‌تواند پیشبرد اهداف کربنی هواپیمایی را تسریع کند.

تأثیر قوانین اتحادیه اروپا بر سوخت جت

از سال ۲۰۲۷، سیستم تجارت انتشار گازهای گلخانه‌ای اتحادیه اروپا (ETS) که تاکنون صرفاً برای پروازهای داخلی اعمال می‌شد، قرار است تمام پروازهای ورودی و خروجی از اتحادیه اروپا را نیز در بر بگیرد. این تغییر باعث افزایش فشار بر شرکت‌های هواپیمایی و زنجیره تأمین سوخت شده و نیاز به منابع جایگزین انتشار پایین را دوچندان می‌کند.این تحولات قانونی به‌ویژه در بخش سوخت‌های هواپیمایی اهمیت یافته است، زیرا ETS از ۲۰۲۷ دامنه میان‌قاره‌ای یافته و به این ترتیب مقیاس بازار سوخت جت کم‌کربن را گسترش می‌دهد.

کارشناسان انرژی معتقدند که بدون همکاری صنعت نفت، پالایشگاه‌ها و سایر تولیدکنندگان سوخت، هواپیمایی نمی‌تواند به اهداف کاهش انتشار دست یابد. به همین دلیل، توسعه و تولید سوخت‌های کم‌کربن برای هواپیماها اکنون به یک ضرورت عملیاتی تبدیل شده است. در حال حاضر، پیشرفت در تولید سوخت جت کم‌کربن به‌عنوان مکمل سوخت‌های SAF شتاب گرفته، اما نیاز به منابع تأمین جایگزین، سرمایه‌گذاری بیشتر و هماهنگی با مقررات جدید همچنان به‌عنوان چالش‌های اصلی مطرح است.

سوخت جت کم‌کربن به‌عنوان گزینه‌ای موثر برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در صنعت هواپیمایی در حال گسترش است. قوانین جدید اتحادیه اروپا در حوزه انتشار از ۲۰۲۷، بازاری بزرگ‌تر و حوزه عملیاتی گسترده‌تری برای سوخت‌های هوایی با انتشار پایین ایجاد می‌کند. توسعه این سوخت‌ها نیازمند مشارکت صنعت نفت، پالایشگاه‌ها و برنامه‌ریزی سیاست‌گذاری هماهنگ است تا اهداف کاهش انتشار در بخش هواپیمایی قابل تحقق باشد.