عامل ناپیدای توسعه

مهدی کرباسیان*
عامل ناپیدای توسعه
دوشنبه ۲ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۶

کشور ما کشوری معدنی است و قطعا بر کسی پوشیده نیست که بخش معدن، جایگاه بسیار بالایی در رشد و توسعه کشور دارد و از جمله بخش‌هایی است که می‌تواند در بازار سرمایه سود خوبی برای مشارکت‌کنندگان ایجاد کند.

ماهنامه کارخانه؛ کشور ما کشوری معدنی است و قطعاً بر کسی پوشیده نیست که بخش معدن، جایگاه بسیار بالایی در رشد و توسعه کشور دارد و از جمله بخش‌هایی است که می‌تواند در بازار سرمایه سود خوبی برای مشارکت‌کنندگان ایجاد کند. اما باید بدانیم، برای اینکه مردم به این بازار اطمینان کنند و حاضر به سرمایه‌گذاری در آن شوند و البته سود خود را نیز از آن به دست بیاورند، دولت باید سیاست‌های بلندمدتی در این زمینه به کار گیرد و به آنها وفادار بماند. در واقع دولت نباید هر روز با وضع مقررات نوظهور و عجیب و غریب و انجام اقدامات غیرکارشناسی اطمینان مردم و سرمایه‌گذاران را سلب کند. دولت باید به این نکته توجه بیشتری نشان بدهد که بخش معدن بخشی بسیار سودآور و ارزشمند برای جذب سرمایه‌های مردمی است و در این حوزه هر چقدر سرمایه‌گذاری شود، موجب رشد و توسعه کشور خواهد شد.
نکته مهم دیگری که باید به آن اشاره کنم، ضرورت سرمایه‌گذاری در بخش صنایع پایین‌دستی و حوزه‌های معدنی و حتی صنعت فولاد در کشور است. اما باید توجه داشته باشیم که اصل ماجرا در سرمایه‌گذاری است، وگرنه حتی با برخورداری از بهترین طرح‌ها و برنامه‌ها تا وقتی پولی برای اجرای آنها تامین نشود این طرح‌ها در سطح نگارش روی یک تکه کاغذ باقی می‌مانند! باید توجه داشت که کشور بدون ورود سرمایه‌گذار خارجی در صحنه کلان نمی‌تواند موفق باشد. به ویژه که طی ۱۰ سال گذشته، میزان سرمایه‌گذاری در کشور نزدیک به صفر بوده است و این در حالی است که سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف به میزان پولی نیاز دارد که قادر به تامین آن با منابع داخلی نخواهیم بود. مثلاً برای سرمایه‌گذاری در حوزه نفت و گاز در بازه زمانی ۵ ساله به بیش از ۴۶۰ میلیارد دلار یا برای سرمایه‌گذاری در حوزه فولاد به بیش از ۶۰ میلیارد دلار سرمایه نیاز است که این رقم‌های سنگین با استفاده از منابع داخلی تامین نمی‌شوند.

‌*رئیس پیشین سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha