یادداشت؛

آینده صادرات فولاد در گرو بازآرایی تجارت

تولید بالا به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت در بازارهای جهانی نیست. صنعت فولاد ایران برای تبدیل ظرفیت‌های تولیدی به مزیت رقابتی پایدار، به ساختار تجاری کارآمدتر، شرکت‌های تخصصی مدیریت صادرات، شبکه‌های توزیع منعطف و سازوکارهایی نیاز دارد که اعتماد خریداران خارجی را به سفارش‌های مستمر تبدیل کند.

یادداشت؛

صادرات معدنی در مسیر ارزش‌آفرینی پایدار

افزایش ارزش افزوده در بخش معدن به سرمایه‌گذاری در فرآوری، تأمین فناوری و انرژی و دسترسی پایدار به بازارهای صادراتی نیاز دارد. محدود کردن صادرات محصولات معدنی پیش از فراهم شدن زیرساخت‌های فرآوری می‌تواند منابع مالی معدن‌کاران را تضعیف کند؛ ازاین‌رو، تدوین نقشه ارتقای زنجیره‌های معدنی، ایجاد واحدهای مشترک فرآوری برای معادن کوچک و متوسط و اصلاح سازوکار بازگشت ارز صادراتی ضروری است. همچنین پیشنهاد شده است بانک مرکزی، وزارت صمت و بخش خصوصی چارچوبی دست‌کم یک‌ساله برای بازگشت ارز، مهلت‌های متناسب با وصول مطالبات و استفاده از ارز صادراتی برای واردات تجهیزات تدوین کنند.

سیاست‌های ناکارآمد؛ مانع اصلی توسعه صادرات

در آستانه بازگشت تحریم‌ها، تنها راه حفظ پایداری اقتصادی، تمرکز بر صادرات غیرنفتی و چابکی تجاری است. تجربه نشان داده هرگاه ایران به تولید و صادرات صنعتی، معدنی و پتروشیمی تکیه کرده، اقتصاد مقاوم‌تر شده است. اکنون باید با اصلاح بوروکراسی، تک‌نرخی شدن ارز، فعال‌سازی دیپلماسی اقتصادی و توسعه کریدورهای ترانزیتی، بازارهای صادراتی را حفظ و مسیر تجارت پایدار را هموار کرد.