پایگاه تحلیلیخبری ایراسین؛ فولاد مبارکه از ابتدای تأسیس تاکنون با تکیه بر برنامهریزی منظم و حرکت در چارچوبی مشخص، مسیر توسعه خود را دنبال کرده است؛ رویکردی که در فاصله سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵ به افزایش ظرفیت تولید این مجموعه از ۲ میلیون تن به ۴ میلیون تن و همزمان گسترش تنوع محصولات آن منجر شد. در همان دوره، با تأمین فاینانس موردنیاز، برنامه افزایش ظرفیت تولید از ۴.۵ میلیون تن به ۷ میلیون تن نیز در دستور کار قرار گرفت، اما این طرح در پی تغییر سیاستهای کلان دولت متوقف شد. این تجربه بار دیگر ضرورت تدوین طرح جامع و پرهیز از توسعه پراکنده و بدون برنامه در صنعت فولاد کشور را برجسته میکند.
ضرورت بازنگری در سیاستهای فولادی
محمود اسلامیان، مدیرعامل اسبق گروه فولاد مبارکه، در حاشیه بیستوسومین نمایشگاه بینالمللی ایران متافو با تأکید بر اهمیت مقیاس اقتصادی در تولید فولاد اظهار کرد: حداقل ظرفیت اقتصادی در صنعت فولاد، از مرحله سنگ تا تولید فولاد، حدود ۴ میلیون تن است. تجربه فولاد مبارکه نیز نشان میدهد که وقتی ظرفیت تولید این مجموعه از ۲ میلیون تن به بیش از ۴ میلیون تن رسید، میزان فروش آن در سال ۱۳۸۴ سه برابر شد، درحالیکه سود شرکت ۱۲ برابر افزایش یافت.
وی با اشاره به ضرورت بازنگری در سیاستهای توسعه صنعت فولاد کشور افزود: امیدوارم مسئولان صنعت کشور برای این مسئله چارهاندیشی کنند.
مدیرعامل اسبق گروه فولاد مبارکه با اشاره به یکی از نقاط ضعف ساختاری صنعت فولاد ایران اظهار کرد: نبود طرح جامع فولاد و ایجاد کارخانههای کوچکمقیاس در استانهای مختلف، از جمله مسائل این صنعت است. در همین راستا، وضعیت ذوبآهن اصفهان نشان میدهد که ظرفیت تولید حدود ۲ میلیون تنی این مجموعه، یکی از دلایل مشکلات و دشواریهای فعلی آن است. اگر ذوبآهن نیز مانند فولاد مبارکه یا فولاد خوزستان، ظرفیت تولید خود را افزایش داده بود، قطعاً امروز با چنین مشکلاتی مواجه نمیشد. امیدوارم پس از پایان جنگ، بحران انرژی نیز برطرف شود.
نظر شما