پایگاه تحلیلی خبری ایراسین ؛ هزینه خدمات تبدیل تختال به ورق گرم در شرکت فولادسازی ایتالیایی آکیایریه دِ ایتالیا (Acciaierie d'Italia - ADI) به ۱۶۰ تا ۱۷۰ یورو به ازای هر تن رسیده است؛ رقمی که برای برخی خریداران قابل‌تحمل نیست و با توجه به قیمت‌های جاری ورق گرم در بازار داخلی ایتالیا، توجیه اقتصادی استفاده از ظرفیت نورد این شرکت را با تردید مواجه کرده است.

این شرکت پس از صدور احکام قضایی مبنی بر توقف فعالیت‌های بالادستی و بخش گرم تولید در کارخانه تارانتو، راهبرد خود را به سمت ارائه خدمات نورد کارمزدی (Toll Rolling) تغییر داده است. با این حال، فعالان بازار معتقدند هزینه‌های اعلام‌شده از سوی ADI، به‌جز برای خریداران بسیار بزرگ که امکان خرید تختال در حجم بالا و مذاکره برای دریافت شرایط ترجیحی را دارند، برای سایر متقاضیان صرفه اقتصادی چندانی ندارد.

شرکت آکیایریه دِ ایتالیا پس از آنکه دادگاه‌ها دستور توقف فعالیت‌های بخش گرم تولید در کارخانه تارانتو را صادر کردند، به ارائه خدمات نورد کارمزدی روی آورده است. دیوان عالی ایتالیا اخیراً رأی دادگاه تجدیدنظر میلان را تأیید کرد؛ حکمی که بر اساس آن، فعالیت‌های تولید در بخش گرم کارخانه تارانتو به دلیل تخلفات زیست‌محیطی باید متوقف شود.

محدودیت در فعالیت‌های تولید فولاد خام و تختال در این مجموعه، کارخانه را ناگزیر کرده است برای تأمین مواد اولیه به واردات تختال متکی شود. در همین راستا، این شرکت در نیمه دوم سال جاری میلادی تلاش کرده است ظرفیت نورد موجود در کارخانه تارانتو را در اختیار شرکت‌ها و خریداران ثالث قرار دهد.

با وجود این، فعالان بازار گزارش داده‌اند که نرخ پیشنهادی ۱۶۰ تا ۱۷۰ یورویی به ازای هر تن برای تبدیل تختال به محصول نوردشده، در شرایط فعلی قیمت‌گذاری بازار برای بخش عمده خریداران قابل توجیه نیست. تنها خریداران بزرگ که می‌توانند تختال را در حجم‌های بالاتر تهیه کنند و احتمالاً به توافق‌های کارمزدی مطلوب‌تری دست یابند، ممکن است از این مدل بهره‌مند شوند.

هزینه تبدیل ۱۹۰ یورویی و محدودیت حاشیه سود خریداران

یکی از معامله‌گران بازار، نرخ خدمات نورد کارمزدی را حدود ۱۹۰ یورو به ازای هر تن اعلام کرده است؛ رقمی که تحویل محصول نهایی در بندر راونا را نیز شامل می‌شود.به گفته این فعال بازار، استفاده از این خدمات ممکن است در برخی شرایط از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر باشد، اما سودآوری آن به نحوه مصرف و فرآوری محصول بستگی دارد. محصول تولیدشده از طریق نورد کارمزدی باید در مراحل پایین‌دستی نیز تحت فرآوری بیشتری قرار گیرد تا امکان دستیابی به حاشیه سود فروش فراهم شود.

یکی از خریداران نیز تأکید کرده است که تختال باید با هدف تولید کلاف‌های مشخص خریداری شود؛ بنابراین، این مدل بیشتر برای تولید گریدهای کالایی و استاندارد فولاد مناسب خواهد بود.در همین حال، منابع نزدیک به این موضوع اعلام کرده‌اند که خطوط تولید ورق‌های سنگین در مذاکرات مربوط به ارائه خدمات نورد کارمزدی مطرح نشده‌اند.

محاسبات برخی فعالان بازار نشان می‌دهد که واردات تختال چینی با قیمت تقریبی ۵۹۰ دلار به ازای هر تن به‌صورت تحویل‌شده در مقصد همراه با کرایه حمل (CFR)، به‌علاوه حداقل ۳۰ یورو هزینه برآوردی تعهدات سازوکار تعدیل مرزی کربن اتحادیه اروپا (CBAM)، هزینه نهایی ورود تختال را به حدود ۵۵۵ یورو به ازای هر تن می‌رساند.

با افزودن هزینه نورد کارمزدی ADI به میزان حدود ۱۶۰ یورو به ازای هر تن و در نظر گرفتن افت بازدهی حدود ۳ درصدی در فرایند نورد، هزینه پایه تولید ورق گرم به‌مراتب از ۷۰۰ یورو به ازای هر تن فراتر می‌رود.این محاسبات در حالی انجام می‌شود که هزینه‌های لجستیک داخلی و تأمین مالی سپرده مربوط به تعهدات کربنی سال آینده نیز فشار بیشتری بر حاشیه سود خریداران وارد می‌کند.

حمل محصولات از تارانتو، واقع در جنوب ایتالیا، به قطب‌های صنعتی شمال این کشور یا بنادر مهمی مانند راونا و مارگرا نیز هزینه‌های اضافی به همراه دارد. در نتیجه، هزینه مؤثر تحویل ورق گرم تولیدشده از طریق این سازوکار به سطحی نزدیک به قیمت‌های جاری بازار می‌رسد.

فاصله اندک با قیمت بازار ورق گرم ایتالیا

بر اساس شاخص روزانه آرگوس (Argus) برای ورق گرم داخلی ایتالیا، قیمت این محصول در روز گذشته به ۷۴۸.۵۰ یورو به ازای هر تن درب کارخانه (EXW) رسید.مقایسه این قیمت با هزینه تمام‌شده ورق تولیدشده از طریق خدمات نورد کارمزدی ADI نشان می‌دهد که خریداران فضای بسیار محدودی برای کسب سود در اختیار دارند؛ به‌ویژه آنکه مسئولیت تأمین مواد اولیه و ریسک‌های مالی ناشی از خرید و تأمین مالی تختال نیز بر عهده آن‌هاست.

فعالان بازار معتقدند فاصله ناچیز میان هزینه مؤثر تولید کلاف از طریق نورد در کارخانه ADI و قیمت‌های رایج بازار، نه تخفیف قابل‌توجهی برای خریداران ایجاد می‌کند و نه حاشیه سود کافی برای جبران ریسک رزرو ظرفیت تولید در تارانتو فراهم می‌آورد.

به باور خریداران، با توجه به ابهامات عملیاتی و حقوقی شرکت ADI، اختلاف قیمت موجود به‌اندازه‌ای نیست که ریسک‌های احتمالی فعالیت در کارخانه تارانتو را جبران کند. از این منظر، حاشیه سود محدود حاصل از نورد کارمزدی نمی‌تواند انگیزه کافی برای پذیرش ریسک‌های مرتبط با تداوم فعالیت این مجموعه ایجاد کند.علاوه بر این، نورد تختال خریداری‌شده از منابع خارجی فرایندی انرژی‌بر است و شرکت ADI نیز به دلیل سطح بالای نیروی انسانی، با هزینه‌های ثابت قابل‌توجهی مواجه است.

بر همین اساس، فعالان بازار تردید دارند که مدل نورد کارمزدی بتواند در بلندمدت به راهکاری پایدار برای این شرکت تبدیل شود یا فشارهای عرضه در بازار فولاد اتحادیه اروپا را کاهش دهد. در شرایطی که هزینه‌های تبدیل، لجستیک، الزامات کربنی و ریسک‌های عملیاتی بخش عمده حاشیه سود را از بین می‌برند، ظرفیت نورد تارانتو هنوز نتوانسته است مزیت اقتصادی روشنی برای خریداران ایجاد کند.