هیچکس در یک کارخانه ژاپنی، به مهندس چینیِ دهه ۱۹۸۰ به چشمِ یک رقیب نگاه نمیکرد. او مهمان بود؛ با کتوشلواری نامتناسب، دفتری پر از یادداشت و سکوتی که از هر سخنرانی بلندتر بود. میزبانان ژاپنی، آلمانی و آمریکایی، ماشینآلات و خطوط تولید خود را با اعتمادبهنفس به نمایش میگذاشتند؛ غافل از اینکه بازدیدکنندگان، فقط فناوری نمیآموختند، بلکه در حالِ کالبدشکافیِ یک برتری بودند. آن تعظیم، تسلیم نبود؛ نوعی سرمایهگذاری بلندمدت بود. چین ابتدا یاد گرفت، سپس تقلید کرد، بعد مقیاس ساخت و سرانجام قواعد بازی را تغییر داد. در این قسمت از پادکست ایراسین، به سراغ کشوری میرویم که نوآوری را از یک جرقه نبوغ فردی به یک ماشین عظیمِ پذیرش، اجرا و تسخیر بازار تبدیل کرد.
نظر شما