پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ چین در تازه‌ترین برنامه پنج‌ساله انرژی خود هدف‌گذاری کرده است تا سال ۲۰۳۰ نیمی از برق مورد نیاز این کشور از منابع غیرفسیلی تأمین شود؛ اقدامی که نشان‌دهنده شتاب پکن در مسیر گذار انرژی و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی است، هرچند کارشناسان معتقدند رشد سریع تقاضای برق همچنان می‌تواند مانع کاهش مطلق انتشار کربن شود.

بر اساس برنامه جدید انرژی چین برای دوره ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰، سهم تولید برق از منابع غیرفسیلی شامل انرژی‌های تجدیدپذیر و هسته‌ای تا پایان دهه جاری به ۵۰ درصد خواهد رسید. این رقم در مقایسه با هدف‌گذاری ۴۲.۳ درصدی سال ۲۰۲۵ افزایش قابل توجهی را نشان می‌دهد. همچنین پکن هدف‌گذاری کرده است که تا سال ۲۰۳۰ حدود ۳۰ درصد برق کشور تنها از طریق نیروگاه‌های بادی و خورشیدی تأمین شود؛ در حالی که این سهم در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۲ درصد برآورد شده بود.

مطابق برنامه جدید، انرژی خورشیدی و بادی باید بیش از ۵۰ درصد ظرفیت نصب‌شده تولید برق چین را تا سال ۲۰۳۰ تشکیل دهند و به مهم‌ترین بخش ناوگان تولید برق این کشور تبدیل شوند. در پایان ماه مه ۲۰۲۶، سهم منابع غیرفسیلی از ظرفیت نصب‌شده برق چین به ۶۲ درصد رسیده بود؛ موضوعی که نشان می‌دهد توسعه انرژی‌های پاک در این کشور با سرعت بالایی در حال انجام است.

چین هم‌اکنون بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار و سازنده نیروگاه‌های تجدیدپذیر جهان به شمار می‌رود و در سال ۲۰۲۴ نیز زودتر از موعد به هدف نصب ۱۲۰۰ گیگاوات ظرفیت بادی و خورشیدی که برای سال ۲۰۳۰ تعیین شده بود، دست یافت.

هدف‌گذاری برای کاهش شدت انتشار کربن

دولت چین در این برنامه، کاهش بیش از ۱۰ درصدی شدت انتشار کربن در بخش برق را نیز به عنوان یک هدف الزام‌آور تعیین کرده است. شدت انتشار کربن به میزان تولید دی‌اکسیدکربن به ازای هر واحد تولید برق اشاره دارد.با این حال برخی تحلیلگران معتقدند این هدف نسبت به سرعت توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در چین محافظه‌کارانه است و ممکن است برای جلوگیری از افزایش مطلق انتشار کربن کافی نباشد؛ زیرا رشد مصرف برق در این کشور احتمالاً طی پنج سال آینده سالانه بیش از ۵ درصد خواهد بود.

با وجود تمرکز بر انرژی‌های پاک، پکن همچنان نقش مهمی برای زغال‌سنگ، نفت و گاز در امنیت انرژی کشور قائل است. در برنامه جدید بار دیگر بر هدف رسیدن مصرف زغال‌سنگ و نفت به نقطه اوج تا سال ۲۰۳۰ تأکید شده، اما سطح مشخصی برای این سقف مصرف تعیین نشده است. تحلیلگران معتقدند رشد سریع تقاضای برق ناشی از توسعه صنایع، خودروهای برقی، هوش مصنوعی و مراکز داده، همچنان نیاز چین به نیروگاه‌های حرارتی را در کوتاه‌مدت حفظ خواهد کرد.

جهش در ذخیره‌سازی انرژی و هیدروژن سبز

برنامه پنج‌ساله جدید چین اهداف بلندپروازانه‌ای را برای توسعه فناوری‌های نوین انرژی نیز در نظر گرفته است. بر این اساس، ظرفیت ذخیره‌سازی برق‌آبی غیرتلمبه‌ای تا سال ۲۰۳۰ به ۳۰۰ گیگاوات خواهد رسید؛ رقمی که به‌طور قابل توجهی بالاتر از هدف ۱۸۰ گیگاواتی تعیین‌شده برای سال ۲۰۲۷ است. همچنین تولید هیدروژن تجدیدپذیر چین تا پایان دهه جاری به ۲ میلیون تن در سال خواهد رسید؛ در حالی که هدف قبلی این کشور برای سال ۲۰۲۵ تولید تنها ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار تن در سال بود.

بسیاری از کارشناسان معتقدند اهداف اعلام‌شده چین نسبت به روند واقعی توسعه انرژی‌های پاک در این کشور محافظه‌کارانه است و احتمال دارد ظرفیت نصب و تولید برق تجدیدپذیر از ارقام رسمی فراتر رود.

با این حال، رشد سریع مصرف برق در اقتصاد دوم جهان باعث شده پکن همزمان با توسعه تجدیدپذیرها، سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های زغال‌سنگ و زیرساخت‌های امنیت انرژی را نیز ادامه دهد؛ موضوعی که نشان می‌دهد گذار انرژی در چین نه به معنای حذف سریع سوخت‌های فسیلی، بلکه به معنای تغییر تدریجی ترکیب سبد انرژی این کشور خواهد بود.