پایگاه تحلیلی‌خبری ایراسین  و به نقل از تسنیم؛ بررسی داده‌های TankerTrackers نشان می‌دهد روایت رایجی که درباره پر شدن سریع ذخایر نفتی ایران و در نتیجه توقف قریب‌الوقوع تولید مطرح می‌شود، با شواهد موجود همخوان نیست؛ طبق این گزارش، تجربه دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ زمانی که صادرات نفت ایران به‌شدت محدود شد، نشان می‌دهد ایران قادر بوده تولید خود را تا حدود ۱.۸ تا ۲ میلیون بشکه در روز کاهش دهد؛ سطحی که با ظرفیت پالایشی داخلی کشور هم‌خوانی دارد و امکان مصرف کامل آن در داخل فراهم است.

نمودار نخست که روند تولید نفت ایران را از سال‌های پیش از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶ نشان می‌دهد، حکایت از آن دارد که تولید در دوره تشدید محدودیت‌ها با افت قابل توجه مواجه شده، اما هیچ‌گاه به نقطه توقف نرسیده است؛ این افت پس از ۲۰۲۰ به کف خود می‌رسد و سپس با افزایش صادرات و بهبود برخی کانال‌های فروش، مجدداً شیب صعودی پیدا می‌کند، نکته مهم این است که حتی در پایین‌ترین سطوح صادرات، تولید در محدوده‌ای حفظ شده که نیاز پالایشگاه‌های داخلی را پوشش می‌دهد.

تغییرات صادرات از آوریل ۲۰۱۸ تاکنون را نمایش می‌دهد، نشان می‌دهد صادرات ایران در مقاطع مختلف دستخوش نوسان بوده و در ماه‌های اخیر نیز از اوج‌های خود کاهش یافته است. TankerTrackers بر اساس این داده‌ها نتیجه می‌گیرد که حتی اگر صادرات به صفر برسد، ایران همچنان می‌تواند تولید ۱.۸ تا ۲ میلیون بشکه‌ای را نگه دارد؛ چرا که این سطح دقیقاً معادل ظرفیت پالایشی و مصرف داخلی است.

به‌علاوه، گزارش اشاره می‌کند در صورتی که نفتکش‌های ایرانی موفق شوند در مسیر بازگشت از مسیرهای بین‌المللی تا تنگه هرمز عبور کنند، فشار محدودیت‌ها بر نرخ تولید با سرعت کمتری اثر می‌گذارد. بنابراین داده‌ها نشان می‌دهد سناریوی «پر شدن سریع ذخایر و توقف تولید» واقع‌گرایانه نیست و ظرفیت انعطاف‌پذیری تولید ایران بالاتر از تصور رایج است.