به گزارش ایراسین به نقل از واحد تحقیقات بازار هلدینگ فولاد متیل، بازار فولاد تخت ایران در روزهای پایانی سال ۱۴۰۴، در حالت انتظار قرار دارد. برخلاف ماه‌های ابتدایی زمستان که نوسان نرخ ارز در تالار دوم تعیین‌کننده اصلی قیمت‌ها بود، اکنون معادلات پیچیده‌تری بر این بازار حاکم شده است. بازار داخلی ایران در شرایط کنونی بیش از آنکه متأثر از تحولات بین‌المللی باشد، اسیر عوامل درونی و سیاسی است.

در زنجیره تأمین، با اینکه هزینه تمام‌شده شمش افزایش یافته است اما مهم‌ترین خبر برای تولیدکنندگان، جهش ۶۶ درصدی نرخ گاز صنایع فولادی در پایان بهمن‌ماه است. این افزایش که هزینه تولید را به بالاترین سطح در دو دهه اخیر رسانده، حاشیه سود فولادسازان را به شدت تحت فشار قرار داده و مهم‌ترین مزیت رقابتی ایران یعنی انرژی ارزان را به چالش کشیده است. در شرایطی که قیمت‌های فروش به دلیل رکود توان افزایش ندارد، این جهش هزینه‌ای می‌تواند برخی تولیدکنندگان را با زیان عملیاتی مواجه کند. فعالان این بخش که به طور سنتی در ماه پایانی سال خریدهای خود را کاهش می‌دهند، امسال با احتیاط بیشتری عمل می‌کنند. آخرین عرضه های ورق گرم فولاد مبارکه در بهمن و اسفندماه با استقبال سردی مواجه شد و به نظر می‌رسد بسیاری از خریداران ترجیح می‌دهند سهمیه خود را به سال آینده موکول کنند. این رفتار دو دلیل اصلی دارد: نخست، عدم اطمینان از تداوم روند قیمت‌ها و دوم، انتظار برای فروکش کردن تنش‌های سیاسی.

آنچه بر تمامی محاسبات فنی و اقتصادی سایه افکنده، فضای پرتنش سیاسی و امنیتی است. تهدیدات نظامی و تشدید تحریم‌ها از سوی آمریکا، هم‌راه با تنش‌های منطقه‌ای با اسرائیل، فضایی از عدم قطعیت عمیق ایجاد کرده است. این جو روانی، هرگونه برنامه‌ریزی میان‌مدت را غیرممکن ساخته و فعالان اقتصادی را به محافظه‌کاری شدید واداشته است.

چشم‌انداز کوتاه مدت:

به نظر می‌رسد بازار فولاد تخت ایران حداقل تا پایان سال جاری در همین وضعیت رکودی باقی بماند. ماه رمضان و تعطیلات نوروز نیز مزید بر علت شده و عملاً تا اواسط فروردین ۱۴۰۵ نباید انتظار تحرک قابل توجهی داشت. مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده عبارتند از: نتیجه تنش‌های سیاسی و احتمال گشایش یا تشدید تحریم‌ها، نحوه اجرای الحاقیه جدید بورس و تأثیر آن بر قیمت‌های پایه، و مهم‌تر از همه، میزان موفقیت تولیدکنندگان در جبران افزایش هزینه‌های ناشی از جهش قیمت گاز. اگر تقاضا در بهار سال آینده احیا نشود، بسیاری از تولیدکنندگان ورق با چالش جدی تأمین نقدینگی مواجه خواهند شد.