به گزارش ایراسین، وزارت نفت ایران در اقدامی ناگهانی در حوزه انرژی، تا پایان بهمنماه امسال نرخ گاز مصرفی واحدهای فولادی را تا ۶۶ درصد افزایش داد؛ این افزایش چشمگیر نرخ گاز بار هزینهای سنگینی بر قیمت تمامشده تولید فولاد وارد کرده و صنایع فولادی را با چالشی جدید مواجه ساخته است؛ بر پایه دادههای رسمی، قیمت گاز خوراک واحدهای پتروشیمی در ماههای گذشته بین ۹ تا ۱۵ سنت بر مترمکعب نوسان داشته و همراه آن، نرخ سوخت صنایع نیز افزایش یافته است.
سیاست فرمولمحور دولت با تعیین نسبت ۶۰ درصد میان نرخ سوخت صنایع و خوراک پتروشیمی بر این وضعیت فشار مضاعف وارد کرده و جهش نرخ خوراک در عمل دو برابر شدن هزینه انرژی تولیدکنندگان فولاد را موجب شده است. بر اساس این گزارش، گاز مصرفی فولادیها از حدود ۶٬۸۱۸ تومان در دیماه به ۱۱٬۳۵۲ تومان در بهمنماه رسید که رشد ۶۶ درصدی را نشان میدهد.
صنعت فولاد ایران که عمدتاً به فرآیند احیای مستقیم گاز وابسته است و مصرف بالای سوخت دارد، اکنون در شرایط رکود نسبی تقاضا و محدودیتهای تولید زمستانی قرار گرفته است، افزایش هزینه انرژی نهتنها حاشیه سود واحدها را کاهش میدهد، بلکه احتمال کاهش سرمایهگذاریهای توسعهای در زنجیره فولاد را نیز افزایش میدهد، این روند میتواند مزیت تاریخی فولاد ایران یعنی بهرهمندی از انرژی ارزان را تضعیف و قیمت داخلی محصولات را بالا برد؛ وضعیتی که رقابت صادراتی کشور را دشوارتر میکند.
نگاهی کلان نشان میدهد همزمانی جهش هزینه انرژی با فشارهای افزاینده در بازارهای داخلی و بینالمللی، ضرورت بازتعریف استراتژی تولید و مدیریت هزینه در صنعت فولاد را بیش از پیش جلوهگر میسازد؛ اتخاذ تدابیر هوشمندانه برای کنترل هزینهها و بهبود بهرهوری تولید، نقشی کلیدی در حفظ توان رقابتی ایران در بازار جهانی فولاد خواهد داشت و پاسخگویی به این چالش برای سیاستگذاران، آزمونی سرنوشتساز در آینده صنعت فولاد کشور خواهد بود.
نرخ جدید گاز؛ افزایش هزینه تولید و ضربه به رشد اقتصادی
هاشم اورعی، رئیس انجمنهای انرژی ایران و استاد دانشگاه، در گفتوگو با خبرنگار ایراسین با اشاره به افزایش قابل توجه نرخ گاز صنایع بزرگ در ماه جاری اظهار کرد: قیمت گاز برای بنگاههای بزرگ حدود دو سوم افزایش یافته و مسئله اصلی بررسی پیامدها و تاثیرات این افزایش قیمت بر بنگاهها و صنایع است.
وی افزود: آثار آن را میتوان در دو سطح بررسی کرد؛ نخست در سطح بنگاه و اقتصاد خرد و دوم در سطح اقتصاد کلان است، در سطح بنگاه، شرکتهای فولادی، شدت مصرف انرژی بالایی دارند و افزایش نرخ گاز مستقیماً موجب افزایش قیمت تمام شده تولید خواهد شد.
رئیس انجمنهای انرژی ایران بیان کرد: این افزایش هزینه در بازار داخلی به مصرفکننده منتقل میشود و خود را در قالب تورم نشان میدهد، در بازارهای بینالمللی نیز بالا رفتن هزینهها، شرایط رقابت را برای صادرکنندگان فولادی دشوارتر میکند و در نهایت کاهش سودآوری و تضعیف سرمایهگذاری در توسعه این صنعت را به دنبال خواهد داشت.
اورعی ادامه داد: از منظر دولت و ملی (اقتصاد کلان) نیز افزایش قیمت گاز میتواند به کاهش فعالیت اقتصادی منجر شود، زیرا افزایش قیمتها موجب کاهش تقاضا، دشوارتر شدن صادرات و در نتیجه اثر منفی بر رشد اقتصادی خواهد شد، این روند در نهایت اشتغال را نیز تحت تأثیر منفی قرار میدهد.
افزایش بهای گاز؛ انتقال ناکارآمدی دولتی به صنعت
وی خاطرنشان کرد: افزایش نرخ گاز زنجیرهای از پیامدها شامل افزایش قیمتها، کاهش تقاضا، افت سرمایهگذاری، کاهش رشد اقتصادی و تضعیف اشتغال را در پی دارد.
رئیس انجمنهای انرژی ایران در عین حال گفت: افزایش قیمت گاز با این استدلال مطرح میشود که هزینههای تولید و تأمین آن پوشش داده نمیشود، اما وقتی قیمت تمامشده ملاک قرار میگیرد و از صنایع مطالبه میشود، در واقع بخشی از ناکارآمدیهای دولتی به صنعت منتقل میشود.
اورعی افزود: زمانی میتوان گفت صنعت نباید از یارانه انرژی بهرهمند شود که صنعت انرژی نیز در یک بازار آزاد فعالیت کند، بخش خصوصی حضور مؤثر داشته باشد و قیمتها به وسیله بازار واقعی تعیین شوند.
وی با اشاره به مشکلات ساختاری بخش گاز گفت: دولتی بودن این بخش، ناکارآمدی قابل توجهی ایجاد کرده و در کنار تحریمهای بینالمللی و کمبود سرمایهگذاری باعث شده فناوری مورد استفاده در صنایع فولاد ارتقا پیدا نکند.
نظر شما