به گزارش ایراسین، پیشبینی میشود تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ به میزان ۸۵۰ هزار بشکه در روز افزایش یابد، که نسبت به ۷۷۰ هزار بشکه در روز سال گذشته بالاتر است. همانند سال ۲۰۲۵، اقتصادهای غیرOECD (کشورهای غیرعضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی) مسئول کل این افزایش خواهند بود و در سطح کشور، چین پیشتاز خواهد بود. محصولات خوراکی پتروشیمی بیش از نیمی از افزایشهای امسال را تشکیل خواهند داد، در حالی که در سال ۲۰۲۵ این سهم تنها یکسوم بود و سوختهای حملونقل رشد غالب را رقم میزدند.
تولید جهانی نفت در ژانویه ۱.۲ میلیون بشکه در روز کاهش یافت و به ۱۰۶.۶ میلیون بشکه در روز رسید، چرا که هوای شدید زمستانی عملیات در آمریکای شمالی را مختل کرد؛ همچنین قطعیها و محدودیتهای صادراتی جریان نفت قزاقستان، روسیه و ونزوئلا را محدود کرد، پس از افزایش تقریبی ۳.۱ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۵، پیشبینی میشود تولید جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ به میزان ۲.۴ میلیون بشکه در روز افزایش یابد و به ۱۰۸.۶ میلیون بشکه در روز برسد، که رشد آن تقریباً به طور مساوی بین تولیدکنندگان غیرOPEC+ و OPEC+ تقسیم خواهد شد.
توان عملیاتی پالایشگاههای جهانی از رکورد بالای ۸۶.۳ میلیون بشکه در روز در دسامبر به ۸۵.۷ میلیون بشکه در روز در ژانویه کاهش یافت، زیرا آغاز تعمیرات و حاشیه سود پایینتر فعالیتها را تحت تأثیر قرار داد، پیشبینی میشود میانگین توان عملیاتی پالایشگاهها در سال ۲۰۲۶ به ۸۴.۶ میلیون بشکه در روز افزایش یابد که این رشد عمدتاً توسط مناطق غیرOECD هدایت خواهد شد، در مقایسه با افزایشی تقریباً ۱ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۵. حاشیه سودها در ژانویه بیشتر کاهش یافت، زیرا افزایش دوباره توان عملیاتی در دسامبر، فشار بر بازار محصولات را کاهش داد.
موجودیهای جهانی نفت مشاهدهشده در دسامبر به میزان ۳۷ میلیون بشکه افزایش یافت و کل ذخایر سال ۲۰۲۵ را به ۴۷۷ میلیون بشکه رساند، که بهطور متوسط ۱.۳ میلیون بشکه در روز است. ذخایر نفت خام چین سال گذشته ۱۱۱ میلیون بشکه افزایش یافت، در حالی که میزان نفت در حال حرکت (Oil on water) ۲۴۸ میلیون بشکه رشد کرد که ۷۲٪ آن نفت تحریمشده بود. موجودیهای صنعتی OECD در دسامبر بهطور غیرفصلی ۳.۹ میلیون بشکه افزایش یافت و برای اولین بار از سال ۲۰۲۱ از میانگین پنج ساله فراتر رفت. دادههای اولیه نشان میدهد موجودیهای جهانی در ژانویه ۴۹ میلیون بشکه دیگر افزایش یافته است.
قیمتهای نفت شاخص در ژانویه بهطور پیوسته افزایش یافت، بهطوری که نفت شمال دریای شمال (North Sea Dated) در طول ماه ۱۰ دلار در هر بشکه افزایش یافت؛ تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی، طوفانهای برفی و دماهای شدید در آمریکای شمالی، و اختلالات تولید در قزاقستان باعث بازگشت بازار به روند صعودی شد. در زمان نگارش، نفت Dated حدود ۷۳ دلار در هر بشکه معامله میشد و بازار نفت در انتظار تحولات نامطمئن در خلیج فارس بود.
ناپایداری بازار
قیمتهای شاخص نفت خام در ژانویه بهدلیل برخی قطعیهای عرضه که بازار فیزیکی نفت را محدود کردند و افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی بین ایران و ایالات متحده، ۱۰ دلار در هر بشکه جهش کرد؛ اگرچه در اوایل فوریه، گزارشهایی مبنی بر پیشرفت مذاکرات برای کاهش تنشها باعث کاهش چند دلاری قیمت شد، اما بلافاصله پس از آنکه ایالات متحده به کشتیها توصیه کرد از آبهای ایران در تنگه هرمز دوری کنند، روند قیمتها دوباره صعودی شد. قراردادهای آتی ICE Brent در زمان نگارش حدود ۷۰ دلار در هر بشکه معامله میشد.
در همین حال، تولیدکنندگان OPEC+ مجدداً برنامه خود برای حفظ سهمیههای تولید فعلی تا مارس را تأیید کردند. در این زمینه، انتظار میرود عرضه جهانی نفت در ماههای آینده با بازگشت تولید از افت استثنایی ژانویه افزایش یابد، زمانی که هوای شدید زمستانی بیش از ۱ میلیون بشکه در روز از تولید در آمریکای شمالی را متوقف کرد. علاوه بر این، اختلالات طولانیمدت در ترمینال اصلی صادرات قزاقستان از نوامبر ادامه داشت و یک قطعی برق در بزرگترین میدان نفتی کشور در ماه گذشته، بازار نفت سبک حوضه اطلس را موقتی محدود کرد.
تولید روسیه نیز در ژانویه به میزان قابل توجهی ۳۵۰ هزار بشکه در روز کاهش یافت، زیرا مشتریان کلیدی این کشور تحت فشارهای بیشتر واشنگتن و تحریمهای گسترده اتحادیه اروپا قرار گرفتند. صادرات به هند بهویژه تحت تأثیر قرار گرفت، زیرا محدودیتهای تازه اتحادیه اروپا بر واردات محصولات نفتی مشتقشده از نفت خام روسیه، پالایشگاههای اصلی صادراتی را به جستجوی منابع جایگزین واداشت. دادههای ردیابی تانکرها نشان میدهد واردات نفت روسیه به هند در ژانویه به ۱.۱ میلیون بشکه در روز کاهش یافته است، که کمترین سطح از نوامبر ۲۰۲۲ بوده و نسبت به میانگین ۱.۷ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۵ کمتر است. در مقابل، تحویل نفت روسیه به چین در ماه گذشته به بالاترین سطح تاریخ رسید.
تولید نفت ونزوئلا نیز ماه به ماه ۲۱۰ هزار بشکه کاهش یافت و به ۷۸۰ هزار بشکه در روز رسید، اما انتظار میرود پس از اینکه واشنگتن مسیر قانونی برای شرکتهای دارای ثبت آمریکا – شامل شرکتهای تابعه بینالمللی مستقر در آمریکا – برای صادرات نفت ونزوئلا مجاز کرد، تولید دوباره افزایش یابد. به طور کلی، عرضه جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ قرار است ۲.۴ میلیون بشکه در روز افزایش یابد، که رشد آن با فرض حفظ توافق تولید فعلی OPEC+ به طور مساوی بین کشورهای غیرOPEC+ و OPEC+ تقسیم خواهد شد.
از سوی دیگر، رشد تقاضای جهانی نفت برای سال ۲۰۲۶ بهطور متوسط کمی پایینتر به ۸۵۰ هزار بشکه در روز تعدیل شده است، زیرا عدم اطمینان اقتصادی و قیمتهای بالاتر نفت مصرف را تحت تأثیر قرار میدهد. همانند سال ۲۰۲۵، مناطق غیرOECD مسئول کل افزایش هستند. چین بزرگترین سهم را در رشد تقاضا دارد، حدود ۲۰۰ هزار بشکه در روز در هر دو سال، هرچند که این مقدار بهطور قابل توجهی پایینتر از میانگین رشد دهه گذشته آن است.
با ادامه پیشی گرفتن عرضه از تقاضا، موجودیهای مشاهدهشده نفت در دسامبر ۳۷ میلیون بشکه دیگر افزایش یافت و کل ذخایر جهانی در سال ۲۰۲۵ به سطح بیسابقه ۴۷۷ میلیون بشکه، یا بهطور متوسط ۱.۳ میلیون بشکه در روز رسید، سطحی که از سال ۲۰۲۰ مشاهده نشده بود. ذخایر نفت خام چین در سال گذشته ۱۱۱ میلیون بشکه افزایش یافت، در حالی که میزان نفت در حال حرکت ۲۴۸ میلیون بشکه رشد کرد که ۷۲٪ آن نفت تحریمشده بود. ذخایر NGL ایالات متحده نیز ۴۹ میلیون بشکه افزایش یافت. در مقابل، موجودیهای نفت خام نسبتاً محدود در مراکز اصلی قیمتگذاری، حداقل قیمتی برای نفت در بازاری پرتنش با ریسکهای متعدد عرضه فراهم میکنند. با کاهش فعالیت پالایشگاهها بهطور فصلی از رکورد بالایی که در دسامبر ثبت شد و بازگشت عرضه نفت از قطعیهای اخیر، هنوز مشخص نیست چه زمانی مازاد نفت در حوضه اطلس به بازار عرضه خواهد شد.
نظر شما