ماهنامه کارخانه؛ آیا اندونزی می‌تواند هدف خود را برای تبدیل‌شدن به کشوری با درآمد بالا تا سال ۲۰۴۵ تحقق بخشد. سرمایه انسانی یک دارایی ملی مهم است و اندونزی با جمعیت بیش از ۲۷۰ میلیون نفری حدود ۷/۱۴۷ میلیون نفر نیروی کار بالقوه دارد. با این حال این مسیری دشوار و پرچالش خواهد بود؛ زیرا حدود ۸میلیون نفر در اندونزی بیکار هستند و شمار افرادی که در برنامه‌های آموزش استخدامی شرکت نمی‌کنند رقم چشمگیر ۳۲/۲۳ درصد از جمعیت کشور است. در این میان نرخ بیکاری در میان فارغ‌التحصیلان مراکز آموزش عالی و متوسطه در مقایسه با افرادی با تحصیلات کمتر، بیشتر است. نرخ مشارکت زنان شاغل فقط ۵۲/۵۴ درصد است که در مقایسه با نرخ مشارکت نیروی کار مرد با نرخ ۲۶/۸۴ درصد بر وخامت اوضاع می‌افزاید. در نتیجه لازم است دولت از طریق دنبال‌کردن راهبردهایی در راستای کاهش بیکاری و برنامه‌های توسعه مهارت، به دنبال راهبردهایی در راستای کاهش بیکاری و نابرابری در بازار کار باشد. در حالی که دورنمای ورود اندونزی به جمع کشورهای پردرآمد از نظر زمانی اکنون بسیار دور به نظر می‌رسد، اما این کشور باید اطمینان حاصل کند که برنامه‌های کنونی دولت امکان پاسخگویی و رفع مشکلات موجود را دارند.

*تحلیل‌گر ایست آسیا فوروم