شرکت‌های ژاپنی تولید پلیت سیاه را از ۲۰۲۶ تسریع می‌کنند؛

پلیت سیاه و بیوکک؛ انرژی پایدار صنعتی

پلیت سیاه و بیوکک؛ انرژی پایدار صنعتی
نرگس کاظمی
سه‌شنبه ۱۶ دی ۱۴۰۴ - ۰۹:۲۸

از سال ۲۰۲۶، شرکت‌های ژاپنی روند تولید و سرمایه‌گذاری در پلت‌های سیاه و بیوکک را به‌طور چشمگیری تسریع خواهند کرد. این سوخت‌های زیست‌توده‌ای حرارت‌دیده، به‌عنوان جایگزینی کم‌کربن برای زغال‌سنگ و زغال‌کک در نیروگاه‌ها و صنایع سنگین مطرح شده‌اند و امکان هم‌سوزی با زغال‌سنگ تا ۳۵ درصد بدون تغییرات اساسی در تأسیسات را فراهم می‌کنند. پروژه‌های پیشرو، از جمله ایدمیتسو در ویتنام و آیسین تاکائوکا در اندونزی، در تلاشند ظرفیت تولید سالانه خود را تا دهه ۲۰۳۰ به چند میلیون تن برسانند و به صنایع ژاپنی و منطقه‌ای سوخت‌های پاک‌تری ارائه کنند.

به گزارش ایراسین، شرکت‌های ژاپنی از سال ۲۰۲۶ روند سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری از زیست‌توده حرارت‌دیده (Biocarbon / Black Pellets) را به‌طور محسوسی تسریع خواهند کرد. این سوخت که به‌عنوان جایگزین کم‌کربن برای زغال‌سنگ مطرح است، دارای ارزش حرارتی بالاتر (CV) نسبت به پلت‌های چوبی معمولی بوده و امکان استفاده در زیرساخت‌های موجود زغال‌سنگ را با حداقل تغییرات فراهم می‌کند؛ هرچند هزینه آن همچنان بالاتر از سوخت‌های فسیلی و زیست‌توده متعارف است.

شرکت انرژی ایدمیتسو (Idemitsu) اعلام کرده است که از سال ۲۰۲۶ ارسال تجاری پلیت سیاه را به‌صورت تمام‌مقیاس آغاز خواهد کرد. این محصول در کارخانه این شرکت در ویتنام تولید می‌شود؛ کارخانه‌ای که از اکتبر ۲۰۲۴ وارد مرحله بهره‌برداری تجاری شده و ظرفیت تولید آن ۱۲۰ هزار تن در سال است.

بر اساس اعلام شرکت، این سوخت زیست‌توده‌ای به مصرف‌کنندگانی از جمله شرکت‌های برق ژاپنی تحویل داده خواهد شد؛ شرکت‌هایی که در حال برنامه‌ریزی برای اجرای پروژه‌های هم‌سوزی زغال‌سنگ و پلیت سیاه در نیروگاه‌های حرارتی خود هستند.

هم‌سوزی تا ۳۵ درصد بدون تغییرات اساسی در نیروگاه‌ها

ایدمیتسو تاکنون محصولات آزمایشی پلیت سیاه را به حدود ۲۰ مشتری داخلی شامل تولیدکنندگان برق و صنایع مختلف ارائه کرده است. به گفته این شرکت، امکان هم‌سوزی تا ۳۵ درصد پلیت سیاه با زغال‌سنگ وجود دارد، بدون آن‌که نیاز به تغییرات اساسی در تأسیسات نیروگاهی باشد.

این شرکت در نظر دارد ظرفیت تولید خود را افزایش داده و احداث کارخانه‌های جدید در اندونزی، مالزی و ایالات متحده را در کنار ویتنام بررسی می‌کند. هدف نهایی ایدمیتسو دستیابی به ۳ میلیون تن ظرفیت تولید سالانه در دهه ۲۰۳۰ با اتکا به خوراک زیست‌توده تأمین‌شده به‌صورت محلی است.

به گفته ایدمیتسو، ظرفیت فعلی تولید پاسخگوی تقاضای بالقوه آینده نخواهد بود. یکی از شرکت‌های برق ژاپنی در حال برنامه‌ریزی برای هم‌سوزی ۲۰ درصدی پلت سیاه در واحد ۶۰۰ مگاواتی خود است و شرکت دیگری نیز هم‌سوزی ۱۰ درصدی را در واحد ۷۰۰ مگاواتی بررسی می‌کند.

برآورد فعالان بازار نشان می‌دهد این دو پروژه می‌توانند به‌تنهایی چند صد هزار تن تقاضای سالانه برای پلت سیاه ایجاد کنند؛ رقمی که فشار قابل توجهی بر زنجیره تأمین فعلی وارد خواهد کرد.

پلیت‌های سیاه در مقایسه با پلیت‌های چوبی معمولی از ارزش حرارتی بالاتر، مقاومت مناسب در برابر رطوبت، قابلیت آسیاب‌پذیری بهتر و سهولت جابه‌جایی برخوردارند و می‌توان آن‌ها را مشابه زغال‌سنگ ذخیره و مصرف کرد. با این حال، این مزایا با هزینه بالاتر همراه است. به گفته فعالان بازار، قیمت پلت سیاه معمولاً حدود دو برابر پلت‌های چوبی معمولی یا حتی بیشتر بوده و همچنان بالاتر از زغال‌سنگ باقی می‌ماند؛ موضوعی که نقش سیاست‌های حمایتی و مشوق‌های کربنی را پررنگ می‌کند.

توسعه تولید داخلی پلت سیاه در ژاپن

یک پروژه مشترک به رهبری شرکت ساختمانی کومگای گومی (Kumagai Gumi) و شرکت بازرگانی شینکو شوجی (Shinko Shoji) قصد دارد تولید پلت سیاه از پوست درخت (Black Bark Pellets) را در کارخانه‌ای در استان اهیمه در غرب ژاپن از سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ آغاز کند. این کارخانه با استفاده از مواد اولیه داخلی، ظرفیت تولید ۳۰ هزار تن در سال خواهد داشت و محصولات آن عمدتاً برای هم‌سوزی زغال‌سنگ و زیست‌توده در نیروگاه‌های حرارتی ژاپن مصرف خواهد شد.

پلیت‌های سیاه پوست درخت دارای ارزش حرارتی ۵٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ کیلوکالری بر کیلوگرم هستند که به زغال‌سنگ نزدیک است. این پروژه پیش‌تر محصولات آزمایشی خود را در نیروگاه‌های حرارتی ژاپن مورد آزمون قرار داده و نتایج فنی آن مثبت ارزیابی شده است.

شرکت‌های مجری پروژه برنامه دارند واحدهای بیشتری با ظرفیت مشابه در ژاپن احداث کرده و همچنین گزینه‌های سرمایه‌گذاری در جنوب شرق آسیا را دنبال کنند. آن‌ها همچنین پلت‌های آزمایشی تولیدشده از چوب آکاسیای ویتنام را توسعه داده و آزمون هم‌سوزی آن با زغال‌سنگ را با موفقیت انجام داده‌اند.

در حوزه صنایع سنگین، شرکت ریخته‌گری چدن آیسین تاکائوکا (Aisin Takaoka) از دسامبر ۲۰۲۵ تولید بیوکک (Biocoke) از پوسته هسته نخل روغنی (PKS) را در کارخانه خود در اندونزی آغاز کرده است. این شرکت قصد دارد از سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ این سوخت را به‌عنوان جایگزین زغال‌کک در کوره‌های ذوب چدن خود به کار گیرد.

کارخانه مذکور که با مشارکت شرکت اندونزیایی تری‌پوترا (Triputra) در ایالت کالیمانتان غربی فعالیت می‌کند، هم‌اکنون ظرفیت ۱۵ هزار تن در سال دارد و هدف‌گذاری شده است که این ظرفیت تا حدود ۹۰ هزار تن در سال تا ۲۰۳۱ افزایش یابد.

جایگزینی کامل زغال‌کک در افق میان‌مدت

به گفته آیسین تاکائوکا، بیوکک تولیدی دارای ارزش حرارتی مشابه زغال‌کک بوده و قابلیت جایگزینی کامل (۱۰۰ درصدی) آن را دارد. برای تولید هر یک تن بیوکک به حدود ۳ تا ۴ تن PKS نیاز است. این شرکت قصد دارد حدود نیمی از تولیدات را به صنایع دیگر از جمله خودروسازی، ماشین‌سازی و ریخته‌گری عرضه کند.

شرکت کوبه استیل (Kobelco) نیز در همکاری با میتسوبیشی یوبه سمنت (MUCC) برنامه دارد از پلت سیاه در فرآیند فولادسازی استفاده کند. انتظار می‌رود این دو شرکت در سال ۲۰۲۶ یک شرکت مشترک برای اجرای این پروژه تأسیس کنند.

MUCC که فناوری تورریفیکاسیون پلیت سیاه را توسعه داده است، هم‌اکنون دارای ۶۰ هزار تن ظرفیت تولید سالانه در کارخانه اوبه بوده و از سال ۲۰۱۹ پلیت‌های سیاه خود را به‌صورت هم‌سوز با زغال‌سنگ در نیروگاه حرارتی این شرکت مورد استفاده قرار می‌دهد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha