پایگاه تحلیلی‌خبری ایراسین؛ نشست تخصصی «بهره‌وری انرژی در صنایع انرژی‌بر؛ از چالش‌های حکمرانی تا راهکارهای اجرایی»، به همت اندیشکده فولاد آینده و با حمایت صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر گروه فولاد مبارکه، با حضور جمعی از مدیران، استادان دانشگاه و فعالان ارشد حوزه صنعت و انرژی کشور برگزار شد.
این رویداد با تمرکز بر بررسی موانع نهادی، انگیزه‌های اقتصادی و تقسیم مسئولیت میان دولت، نهادهای سیاست‌گذار و بنگاه‌های صنعتی، در مرکز توسعه کسب‌وکار صنعت ۴ فولاد مبارکه در محل اندیشکده فولاد آینده برگزار شد.
در این نشست تخصصی، محمدعلی علاء‌الدینی، رئیس مرکز امور بین‌الملل وزارت نیرو، آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی، عبدالرسول احمدی بنی، مدیرعامل و نایب‌رئیس هیئت‌مدیره شرکت صنایع نیرو و انرژی پاک فولاد(صناپ)، هاشم اورعی، استاد دانشکده برق دانشگاه صنعتی شریف و علیرضا کفشکنان، مشاور عالی مدیرعامل هلدینگ تدکو به بحث و تبادل نظر پیرامون چالش‌ها و راهکارهای اجرایی این حوزه پرداختند.
در این نشست مطرح شد که کارشناسان حوزه انرژی طی سال‌های گذشته بارها نسبت به تشدید ناترازی برق و گاز در کشور هشدار داده و بر ضرورت اصلاح الگوی مصرف، بهینه‌سازی زیرساخت‌ها و افزایش سرمایه‌گذاری در بخش تولید تأکید کرده بودند؛ با این حال، تداوم سیاست تثبیت قیمت انرژی و عرضه آن با نرخ‌های یارانه‌ای، از جمله عواملی بود که به تضعیف انگیزه سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انرژی منجر شد و کشور را با چالش جدی تأمین برق و گاز مواجه کرد.
به گفته کارشناسان حاضر در این نشست، برای مدیریت ناترازی انرژی، سه محور اصلی باید به‌صورت هم‌زمان مورد توجه قرار گیرد. نخست، اصلاح فرهنگ و الگوی مصرف در بخش خانگی و صنعتی است. مصرف انرژی در کشور باید به سمت استانداردهای بهره‌وری حرکت کند تا از اتلاف منابع و افزایش فشار بر شبکه تأمین جلوگیری شود. دومین محور، بهینه‌سازی و بازتوانی انرژی در هر دو بخش تولید و مصرف است. ارتقای راندمان نیروگاه‌ها، بهبود تجهیزات صنعتی، کاهش تلفات شبکه و استفاده از فناوری‌های کم‌مصرف می‌تواند بدون نیاز به افزایش متناسب ظرفیت تولید، بخشی از شکاف عرضه و تقاضا را جبران کند. سومین مسیر نیز توسعه ظرفیت تأمین انرژی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های تولید برق و گاز است؛ مسیری که طی دهه‌های گذشته سهم بیشتری از برنامه‌های مدیریت انرژی کشور را به خود اختصاص داده، درحالی‌که اصلاح الگوی مصرف و بهینه‌سازی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
بر اساس برآوردهای مطرح‌شده، سرمایه‌گذاری در بخش مصرف و بهینه‌سازی انرژی می‌تواند تا هفت برابر سرمایه‌گذاری مشابه در بخش تولید، منفعت اقتصادی ایجاد کند. این نسبت نشان می‌دهد که عبور پایدار از ناترازی انرژی صرفاً با افزایش ظرفیت نیروگاهی و تولید گاز امکان‌پذیر نیست و اصلاح ساختار مصرف و ارتقای بهره‌وری باید در مرکز سیاست‌گذاری انرژی کشور قرار گیرد.
ناترازی انرژی یا فرسایش ساختاری اقتصاد؟
انرژی یکی از اصلی‌ترین نهاده‌های تولید و موتور محرک فعالیت‌های اقتصادی است و تقریباً هیچ بخش مهمی از اقتصاد را نمی‌توان یافت که برای ایجاد ارزش افزوده به مصرف انرژی وابسته نباشد. از این منظر، فاصله میان میزان مصرف انرژی و ارزش اقتصادی تولیدشده در ایران، صرفاً یک مسئله مرتبط با مدیریت عرضه و تقاضای انرژی نیست، بلکه می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات عمیق‌تر در ساختار اقتصادی کشور باشد.
بر همین اساس، تداوم وضعیت موجود و محدودکردن مسئله به مفهوم «ناترازی انرژی» نمی‌تواند ابعاد واقعی چالش را به‌درستی نشان دهد. شواهد و شاخص‌های مطرح‌شده حاکی از آن است که اقتصاد ایران با نوعی فرسایش ساختاری مواجه است؛ وضعیتی که در آن مصرف بالای منابع انرژی، به افزایش متناسب بهره‌وری، تولید و رشد اقتصادی منجر نشده است. در چنین شرایطی، بازنگری در سیاست‌های اقتصادی و انرژی، اصلاح الگوی مصرف، ارتقای بهره‌وری و افزایش ارزش افزوده حاصل از منابع موجود، ضرورتی فراتر از مدیریت مقطعی کمبود برق و گاز به شمار می‌رود.
این خبر تکمیل می‌شود...
نظر شما