پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ کاهش یارانه‌های دولتی و انتقال منابع صندوق‌های زیست‌محیطی در آلمان می‌تواند هزینه‌های اضافی قابل‌توجهی را به صنعت فولاد این کشور تحمیل کند؛ به‌طوری‌که برآورد می‌شود فولادسازان آلمانی سالانه حدود ۵۰ میلیون یورو (۵۸ میلیون دلار) هزینه بیشتر متحمل شوند. این موضوع را گونار گرِبلر (Gunnar Grebler)، مدیرعامل شرکت زالس‌گیتر (Salzgitter) و رئیس فعلی انجمن فولاد آلمان Wirtschaftsvereinigung Stahl اعلام کرده است.

دولت آلمان در سال جاری میلادی حدود ۶.۵ میلیارد یورو یارانه برای حمایت از شرکت‌های صنعتی و جبران افزایش شدید هزینه‌های انتقال برق اختصاص داده است. با این حال، در جریان بررسی‌های بودجه‌ای مشخص شده که دولت قصد دارد این پرداخت‌ها را طی سه سال آینده، سالانه حدود یک میلیارد یورو کاهش دهد. به گفته گرِبلر، اجرای این برنامه فشار مالی قابل‌توجهی بر تولیدکنندگان فولاد آلمان وارد خواهد کرد؛ صنعتی که هم‌زمان با افزایش هزینه‌های انرژی، سرمایه‌گذاری سنگین برای کربن‌زدایی و تشدید رقابت جهانی مواجه است.

نگرانی فولادسازان از برداشت ۲.۷ میلیارد یورویی

نگرانی فولادسازان آلمانی تنها به کاهش یارانه‌های برق محدود نمی‌شود. مدیرعامل زالس‌گیتر نسبت به پیشنهاد دولت برای برداشت ۲.۷ میلیارد یورو از صندوق اقلیم و تحول (Climate and Transformation Fund - KTF) نیز هشدار داده است.این صندوق از محل فروش مجوزهای انتشار کربن تأمین مالی می‌شود و منابع آن قرار است برای پیشبرد فرآیند کربن‌زدایی، تحول صنعتی و همچنین کاهش هزینه‌های انرژی برای صنایع به کار گرفته شود.

با این حال، دولت آلمان قصد دارد بخشی از این منابع را برای پوشش کسری بودجه عمومی دولت مورد استفاده قرار دهد؛ اقدامی که از نگاه صنایع و فعالان محیط‌زیست، می‌تواند منابع موردنیاز برای گذار انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای را محدود کند.گرِبلر تأکید کرد درآمدهای حاصل از تجارت انتشار کربن باید به جای جبران کسری بودجه دولت، برای تسریع روند کربن‌زدایی و کاهش هزینه انرژی صنایع اختصاص یابد.

مخالفت ائتلاف صنعتی و زیست‌محیطی

در واکنش به این سیاست‌ها، ائتلافی متشکل از ۱۵ انجمن صنعتی و سازمان زیست‌محیطی با این اقدامات مخالفت کرده است. انجمن Wirtschaftsvereinigung Stahl نیز در میان اعضای این ائتلاف قرار دارد.این ائتلاف معتقد است درآمد حاصل از فروش مجوزهای انتشار باید در همان حوزه‌هایی هزینه شود که برای آنها ایجاد شده است؛ یعنی کاهش انتشار کربن، توسعه فناوری‌های کم‌کربن و کاهش فشار هزینه انرژی بر بخش صنعت.

برای صنعت فولاد آلمان، این مسئله اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا فولادسازی یکی از صنایع انرژی‌بر و در عین حال یکی از بخش‌های اصلی برنامه کربن‌زدایی اقتصاد این کشور محسوب می‌شود. افزایش هزینه برق در کنار کاهش حمایت‌های دولتی می‌تواند هزینه تولید فولاد را افزایش داده و رقابت‌پذیری تولیدکنندگان آلمانی را در برابر رقبای خارجی تحت فشار قرار دهد.

پیش‌تر نیز گزارش شده بود که دولت آلمان برنامه کاهش یارانه فدرال برای کاهش هزینه‌های شبکه برق را در دستور کار قرار داده است.بر اساس این طرح، میزان یارانه سالانه از سال ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹ به حدود ۵.۵۲ میلیارد یورو کاهش خواهد یافت. منابع این حمایت نیز از محل صندوق اقلیم و تحول تأمین می‌شود.

طبق پیشنهاد دولت، این یارانه مستقیماً در اختیار اپراتورهای شبکه انتقال برق قرار خواهد گرفت و هنگام محاسبه تعرفه‌های شبکه در نظر گرفته می‌شود.این تغییر در شرایطی مطرح شده است که صنایع انرژی‌بر آلمان، از جمله فولاد، برای حفظ تولید و اجرای پروژه‌های کربن‌زدایی به دسترسی پایدار و مقرون‌به‌صرفه به انرژی نیاز دارند.

فشار مضاعف بر مسیر کربن‌زدایی فولاد

کاهش حمایت‌های دولتی در حالی رخ می‌دهد که فولادسازان آلمانی در حال سرمایه‌گذاری گسترده برای تغییر فناوری تولید و حرکت به سمت فولاد کم‌کربن هستند. بنابراین، افزایش هزینه انرژی و کاهش منابع حمایتی می‌تواند منابع مالی در دسترس شرکت‌ها برای سرمایه‌گذاری در فناوری‌های سبز را نیز محدود کند.

برآورد سالانه ۵۰ میلیون یورویی هزینه اضافی برای صنعت فولاد، در واقع بخشی از فشار مالی ناشی از تغییر سیاست‌های حمایتی دولت است؛ فشاری که می‌تواند در کنار هزینه‌های سرمایه‌گذاری در کوره‌های قوس الکتریکی، هیدروژن سبز و سایر فناوری‌های کربن‌زدایی، معادلات اقتصادی تولید فولاد در آلمان را دشوارتر کند. از این منظر، اختلاف میان دولت و صنایع فولاد آلمان تنها بر سر میزان یارانه‌ها نیست؛ بلکه به نحوه تخصیص منابع حاصل از سیاست‌های اقلیمی و آینده رقابت‌پذیری صنعت فولاد این کشور در فرآیند گذار انرژی نیز مربوط می‌شود.