پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ بزرگ‌ترین تأسیسات جذب و ذخیره‌سازی کربن اروپا روز دوشنبه در هلند به بهره‌برداری رسید؛ پروژه‌ای که توسط شرکت نروژی تولیدکننده کود یارا اینترنشنال توسعه یافته و قرار است با کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای یکی از بزرگ‌ترین سایت‌های تولید کود اروپا، بخشی از مسیر صنعت این قاره برای دستیابی به اهداف اقلیمی را هموار کند.این تأسیسات در شهر اسلویسکیل (Sluiskil) در استان جنوبی زیلاند هلند قرار دارد و کربن جذب‌شده از محل تولید، پس از فرآوری و مایع‌سازی، به نروژ منتقل و در زیر بستر دریای شمال ذخیره خواهد شد.

بر اساس اعلام یارا، از سال ۲۰۲۶ این تأسیسات قادر خواهد بود سالانه تا ۸۰۰ هزار تن دی‌اکسیدکربن (CO2) را از فرآیندهای تولید جذب و سپس مایع کند.دی‌اکسیدکربن جذب‌شده پس از انتقال به نروژ، توسط شرکت Northern Lights، اپراتور زیرساخت انتقال و ذخیره‌سازی کربن، در عمق حدود ۲.۶ کیلومتری زیر بستر دریا و در فلات قاره نروژ ذخیره خواهد شد.یارا برآورد کرده است که این پروژه طی یک دوره ۱۵ ساله، در مجموع حدود ۱۲ میلیون تن دی‌اکسیدکربن را از محل تولید خود حذف و برای ذخیره‌سازی دائمی منتقل کند.

یوناس گار استوره، نخست‌وزیر نروژ، در مراسم افتتاح این پروژه گفت تأسیسات اسلویسکیل راهکاری را ارائه می‌کند که هم از نظر علمی پیشرفته و هم از نظر تجاری قابل اجراست.او با اشاره به نقش صنعت در چالش‌های اقلیمی گفت بخش صنعت، محل تلاقی نیروی کار، سرمایه و فناوری است و انرژی نیز در تمام این بخش‌ها نقش محوری دارد. به گفته استوره، حرکت به سمت استفاده از فناوری‌های نوین در کشورهای مدرن انرژی، از جمله هلند، مسیر مهمی برای مقابله با تغییرات اقلیمی است.

جذب کربن؛ بخشی از برنامه اقلیمی اروپا

اتحادیه اروپا قصد دارد از فناوری جذب و ذخیره‌سازی کربن (CCS) به‌عنوان یکی از ابزارهای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و دستیابی به هدف خالص انتشار صفر تا سال ۲۰۵۰ استفاده کند.این فناوری به‌ویژه برای صنایعی اهمیت دارد که حذف کامل انتشار کربن از فرآیند تولید آنها دشوار است و هنوز جایگزین‌های کم‌کربن مناسبی برای برخی فرآیندهای صنعتی، از جمله تولید مواد شیمیایی و کودهای شیمیایی، در دسترس نیست.

در فرآیند CCS، دی‌اکسیدکربن پیش از ورود به اتمسفر از جریان‌های صنعتی جدا می‌شود، سپس فشرده یا مایع شده و از طریق زیرساخت‌های انتقال به مخازن زمین‌شناسی مناسب منتقل می‌شود تا برای مدت طولانی در آنها ذخیره شود.با وجود نقش مورد انتظار فناوری جذب و ذخیره‌سازی کربن در برنامه‌های اقلیمی اروپا، توسعه این فناوری در این قاره طی دهه‌های گذشته با چالش‌های قابل توجهی مواجه بوده است.

یکی از مهم‌ترین موانع، تردید درباره توجیه اقتصادی و تجاری پروژه‌های CCS است. هزینه بالای ایجاد زیرساخت‌های جذب، فشرده‌سازی، انتقال و ذخیره‌سازی کربن باعث شده اجرای گسترده این فناوری در بسیاری از پروژه‌ها با پرسش‌هایی درباره بازده اقتصادی روبه‌رو شود.

از سوی دیگر، برخی فعالان محیط‌زیست و شماری از دولت‌ها نیز نسبت به استفاده گسترده از CCS انتقاد دارند. منتقدان معتقدند اتکا به این فناوری می‌تواند به شرکت‌ها اجازه دهد تولید نفت و گاز را ادامه دهند و به جای کاهش فوری انتشار، بر وعده جذب و ذخیره‌سازی آلاینده‌ها در آینده تکیه کنند.

با این حال، افتتاح تأسیسات یارا در هلند نشان می‌دهد جذب و ذخیره‌سازی کربن در حال تبدیل شدن به یکی از گزینه‌های عملیاتی برای کاهش انتشار در صنایع سنگین و فرآیندمحور اروپا است؛ صنایعی که گذار کامل آنها به فناوری‌های بدون کربن همچنان با محدودیت‌های فنی و اقتصادی مواجه است.