پایگاه تحلیلی‌خبری ایراسین؛ اتحادیه اروپا با اهداف بلندپروازانه‌ای در زمینه برقی‌سازی مواجه است. این مهم، ستون فقرات استراتژی انرژی، رقابت صنعتی و اقلیمی این اتحادیه را تشکیل می‌دهد. در حال حاضر، حدود ۶۰٪ از کل تقاضای انرژی اتحادیه اروپا به سوخت‌های وارداتی وابسته است که هزینه‌ای معادل ۳۸۰ میلیارد یورو در سال ۲۰۲۴ را به این بلوک تحمیل کرده است. چالش‌های امنیتی ناشی از این وابستگی، به ویژه با توجه به اختلالات اخیر در بازارهای جهانی انرژی، توجه‌ها را به هدف اتحادیه اروپا برای افزایش سهم مصرف انرژی از طریق برق‌رسانی از ۲۴٪ فعلی به ۳۲٪ تا سال ۲۰۳۰ معطوف کرده است.

این گزارش، دومین بخش از مجموعه‌ای است که به بررسی مزایای برقی‌سازی در اتحادیه اروپا می‌پردازد. در حالی که بخش قبلی به مقرون‌به‌صرفگی فناوری‌های برقی در شرایط قیمت‌گذاری سال ۲۰۲۵ پرداخته بود، این بخش بر خاستگاه‌های مصرف جدید برق برای دستیابی به هدف ۳۲٪ ؛ همچنین چالش‌ها و فرصت‌های پیش رو تمرکز دارد.

طی دهه گذشته، تقاضای جهانی برای برق تقریباً دو برابر تقاضای کلی انرژی رشد داشته است که نشان‌دهنده آغاز «عصر برق» است. با این حال، نرخ برقی‌سازی در اتحادیه اروپا در همین دوره نسبتاً راکد مانده و امروزه تفاوت چندانی با اقتصادهای پیشرفته‌ای مانند ایالات متحده و استرالیا که منابع فسیلی غنی دارند، ندارد. در مقابل، کشورهایی مانند ژاپن و کره جنوبی که وابستگی کمتری به سوخت‌های فسیلی داخلی دارند، نرخ‌های برقی‌سازی را به مراتب بالاتر از ۳۰٪ رسانده‌اند.

دستیابی به هدف ۳۲٪ برقی‌سازی، مصرف برق اتحادیه اروپا را حدود ۶۰۰ تراوات‌ساعت (TWh) افزایش خواهد داد که معادل مجموع مصرف سالانه برق فرانسه و اسپانیا است، این افزایش تقاضا به طور تقریباً مساوی در بخش‌های صنعت، ساختمان و حمل‌ونقل توزیع خواهد شد.

در بخش صنعت؛ دستیابی به هدف ۳۲٪، نرخ برقی‌سازی را از ۲۴٪ فعلی به حدود ۴۰٪ تا سال ۲۰۳۰ افزایش می‌دهد. نیمی از این رشد تقاضای برق می‌تواند با برقی‌سازی حرارت در صنایع با شدت انرژی کم و متوسط، مانند صنعت کاغذ و شیمی، حاصل شود. این امر منجر به جایگزینی بیش از ۱۰ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی و ۹۰ هزار بشکه نفت در روز خواهد شد. اتحادیه اروپا با پیشنهاد تأسیس بانک توسعه صنعتی و اختصاص بودجه ۱۰۰ میلیارد یورویی، در تلاش برای تسریع این فرآیند است؛ همچنین سیاست‌گذاری‌ها از برقی‌سازی فرآیندهای با دمای بالاتر نیز حمایت می‌کنند، همانطور که در پروژه‌های برنده شده در اولین دور مزایده قراردادهای کربن آلمان مشاهده می‌شود.

در بخش ساختمان؛ نرخ برقی‌سازی به ۴۳٪ افزایش خواهد یافت. گرمایش فضا بیشترین پتانسیل را در این بخش دارد و برای دستیابی به هدف ۳۲٪، فروش سالانه پکیج‌های گرمایشی (heat pump) باید تقریباً سه برابر شود. قوانین اتحادیه اروپا در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی، از این گذار حمایت می‌کنند. با جایگزینی سیستم‌های گرمایشی سنتی با پکیج‌های گرمایشی، تقریباً ۲۵ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی تا سال ۲۰۲۴ جایگزین خواهد شد.

در بخش حمل‌ونقل؛ نرخ برقی‌سازی باید به نزدیک ۱۰٪ برسد. فروش خودروهای سواری برقی باید نسبت به سال ۲۰۲۵ دو برابر شود و فروش کامیون‌های برقی متوسط و سنگین باید سیزده برابر افزایش یابد. این امر منجر به افزایش تقاضای برق تا حدود ۱۶۰ تراوات‌ساعت شده و مصرف نفت را تا ۱ میلیون بشکه در روز کاهش می‌دهد. استانداردهای انتشار CO2 اتحادیه اروپا همچنان اهرم اصلی سیاست‌گذاری برای افزایش پذیرش خودروهای برقی است.

برقی‌سازی مزایای قابل توجهی در صرفه‌جویی هزینه‌های انرژی به همراه دارد. هزینه‌های سالانه خانوارها برای گرمایش یا حمل‌ونقل می‌تواند تا ۶۰٪ کاهش یابد، در حالی که یک تأسیسات صنعتی متوسط می‌تواند سالانه حدود ۱ میلیون یورو صرفه‌جویی کند. وابستگی بیشتر به مصرف برق همچنین قرار گرفتن مصرف‌کنندگان در معرض نوسانات بازارهای بین‌المللی سوخت را کاهش می‌دهد.

با این حال، تحقق این اهداف نیازمند سرمایه‌گذاری قابل توجه در بخش‌های مصرف نهایی است. پیش‌بینی می‌شود سرمایه‌گذاری سالانه در این بخش‌ها به حدود ۱۰۰ میلیارد یورو برسد. چالش اصلی، اطمینان از عدم حذف اقشار کم‌درآمد از مزایای برقی‌سازی به دلیل هزینه‌های اولیه بالا است؛ ارائه وام‌های کم‌هزینه و طرح‌های اعتباری مصرف‌کننده می‌تواند به غلبه بر موانع مالی کمک کند.

علاوه بر این، انعطاف‌پذیری تقاضا می‌تواند به افزایش بیشتر صرفه‌جویی در هزینه‌های خانوارها کمک کند. با بهره‌گیری از فناوری‌های هوشمند در پکیج‌های گرمایشی، خودروهای برقی و تهویه مطبوع هوشمند، می‌توان مصرف برق را به دوره‌هایی با قیمت پایین‌تر منتقل کرد و تا ۱۰-۱۵٪ در قبوض برق سالانه صرفه‌جویی نمود. این امر مستلزم وجود زیرساخت‌های شارژ قابل اعتماد و چارچوب‌های بازاری حمایتی مانند تعرفه‌های زمان استفاده (time-of-use tariffs) است.

در نهایت، برقی‌سازی با کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی، به طور قابل توجهی امنیت انرژی و قدرت خرید اتحادیه اروپا را تقویت می‌کند و منجر به صرفه‌جویی سالانه حدود ۵۵ میلیارد یورو در واردات انرژی خواهد شد.