به گزارش ایراسین، شرکت بازیافت نساجی «رجو» (Reju)، که متعلق به شرکت زیرساخت انرژی فرانسوی «تکنیپ انرژیز» (Technip Energies) است، اعلام کرد که در جنوب غربی فرانسه یک کارخانه بزرگ بازیافت پلیاستر احداث خواهد کرد. این اقدام در حالی انجام میشود که استارتاپها و خردهفروشان با هدف حل مشکل زبالههای «مد سریع» (Fast Fashion) به میدان آمدهاند.
پاتریک فریسک، مدیرعامل شرکت، در بیانیهای گفت: «ما مأموریت خود را برای تبدیل زبالههای نساجی به منابع ارزشمند و چرخشی تقویت میکنیم.»
کارخانه جدید در منطقه «لاک» (Lacq)، پارچههای دستدومِ جمعآوری شده از عملیات ملی مدیریت پسماند و بازیافت را به الیاف پلیاستر جدید تبدیل خواهد کرد. شرکت رجو پیش از این نیز برنامههایی برای احداث کارخانههایی در هلند و ایالات متحده اعلام کرده بود.
تصمیم نهایی سرمایهگذاری برای این سه کارخانه هنوز در حال بررسی است. هر یک از این واحدها با هدف تولید سالانه حدود ۵۰ هزار تن پلیاستر بازیافتی طراحی شدهاند، در حالی که هزینه تولید آنها حداقل دو برابر پلیاستر ویرجین (اولیه و نو) خواهد بود.
تجاریسازی پرهزینه و حمایت غولهای مد
خردهفروشان مد سریع مانند «اچاندام» (H&M) و مالک برند «زارا»، یعنی شرکت «ایندیتکس» (Inditex)، که مشتاقاند کسبوکار خود را پایدارتر کرده و بدون قربانی کردن رشد، مقررات سختگیرانهتر را رعایت کنند، از استارتاپهای بازیافت نساجی به نساجی حمایت میکنند.
بر اساس آخرین برآورد «مبادله نساجی» (Textile Exchange)، تولید پلیاستر که از پتروشیمیها به دست میآید، در سالهای اخیر افزایش یافته است. هزینه پایین و دوام بالا باعث استفاده گسترده از آن در انواع لباس، از لباسهای مجلسی تا لباسهای ورزشی شده است.
استارتاپ بازیافت پلیاسترِ مورد حمایت H&M به نام «سایر» (Syre) توافقنامه خرید ۶۰۰ میلیون دلاری با این خردهفروش دارد و همچنین قراردادهایی با شرکتهای نایک، گپ و تارگت بسته است. ایندیتکس نیز در شرکت «سیرک» (Circ) سرمایهگذاری کرده و توافق کرده است پلیاستر بازیافتی را از شرکت «آمبرسیکل» (Ambercycle) خریداری کند.
چالشهای مقیاسگذاری و هزینههای بالا
با این حال، این صنعت هنوز در مراحل اولیه خود است و گذر از مرحله آزمایشی به مقیاس تجاری بسیار پرهزینه است. سایر به رویترز گفت که برای احداث یک کارخانه بزرگ برنامهریزی شده در ویتنام، نیاز به جذب تا ۷۰۰ میلیون دلار سرمایه دارد.
پاتریک فریسک، مدیرعامل رجو که پیشتر مدیریت برند ورزشی «آندر آرمور» را بر عهده داشت، به خبرنگاران در کارخانه آزمایشی این شرکت در فرانکفورت گفت که قیمت بالاتر توجیه دارد و افزود که هزینه مواد تنها درصد کوچکی از کل هزینه یک لباس را تشکیل میدهد.
رجو برنامهریزی کرده است برای هر سایت بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون یورو (۳۵۵ تا ۴۷۵ میلیون دلار) سرمایهگذاری کند. آنتونی مایراتا، مدیر ارشد فنی شرکت گفت که هفت یا هشت برند آماده امضای توافقنامههای خرید هستند.
سابقه ناکامیها و چالشهای بازار
صنعت بازیافت نساجی اغلب برای کسب جایگاه در بازار با مشکل مواجه شده است. شرکت «ریو سل» (Renewcell) که خمیر پنبه بازیافتی تولید میکرد و مورد حمایت H&M بود، در سال ۲۰۲۴ ورشکست شد. این شرکت پس از آنکه شرکت اکویتی خصوصی «آلتور» داراییهای آن را تصاحب کرد، به «سیرکولوز» (Circulose) تغییر نام داد و اگرچه با برندهای مانگو و مارکس اند اسپنسر مشارکتهایی را اعلام کرده، اما هنوز تولید را از سر نگرفته است.
در حال حاضر، طبق گزارش Textile Exchange، ۹۸ درصد پلیاستر بازیافتی از بطریهای پلاستیکی ساخته میشود که این موضوع به دلیل انحراف بطریهای پلاستیکی از چرخه بازیافتِ موجود، با انتقاداتی روبروست. قیمت مواد بازیافتی و اینکه آیا خردهفروشان سعی میکنند برای محصولات ساخته شده از آنها قیمت بیشتری دریافت کنند، در یک صنعت مد بسیار رقابتی، عوامل کلیدی محسوب میشوند.
کاتارینا مارتینز-پاردو از گروه مشاوره بوستون (BCG) در این باره گفت: «اگر واقعاً بخواهم موضوع را به یک عامل تقلیل دهم، متأسفانه آن عامل قیمت است.» او افزود تحقیقات نشان داده است که مصرفکنندگان تمایل کمتری برای پرداخت قیمتهای بالاتر برای محصولات پایدارتر دارند.
نظر شما