به گزارش ایراسین، تولیدکنندگان لیتیوم سنگ سخت (Hard Rock) در استرالیا در حال آمادهسازی برای افزایش عرضه هستند، زیرا قیمت اسپودومن (Spodumene) از اوایل دسامبر تاکنون بیش از سه برابر شده است.
شرکت بزرگ استرالیایی «پیالاس گروپ» (PLS Group) گزارش داد که قیمت تحققیافته میانگین این شرکت ۵۷ درصد افزایش یافته و به ۱,۱۶۱ دلار در هر تن (با پایه ۵.۲ درصد اسپودومن) یا ۱,۳۳۶ دلار برای هر تن (با پایه ۶ درصد اسپودومن) رسیده است. قیمتها در ماه ژانویه نیز روند صعودی خود را ادامه داده و این هفته تا ۲,۵۰۰ دلار در هر تن افزایش یافت، در حالی که این رقم در ژوئیه ۲۰۲۵ حدود ۶۰۰ دلار بود.
دیل هندرسون، مدیرعامل شرکت PLS در یک تماس کنفرانسی گفت: «مجموعهای از عوامل از این بهبود حمایت میکنند، از جمله تنظیمات سیاسی سازنده در چین، به ویژه در مورد استقرار ذخیرهسازی انرژی و پذیرش خودروهای برقی، و همچنین عدم قطعیت مداوم در سمت عرضه، شامل زمان و میزان احتمالی راهاندازی مجدد منابع با هزینه بالا.»
وی افزود: «نکته مهم این است که اگرچه مدتهاست معتقدیم قیمتها باید از پایینترین سطحهای اواسط سال ۲۰۲۵ بهبود یابند، اما پایان نوسانات را اعلام نمیکنیم. بازار همچنان متکی به احساسات است، اما قیمتها به شدت به سیگنالهای سیاسی و انتظارات عرضه پاسخ میدهند.»
در میانه ژانویه، بانک سرمایهگذاری استرالیایی «بارنجوی» پیشبینی خود از قیمت اسپودومن در سال ۲۰۲۶ را به ۳,۲۵۰ دلار در هر تن افزایش داد و خاطرنشان کرد که این رقم همچنان بسیار بالاتر از برآوردهای اجماع بازار است.
بررسی راهاندازی مجدد معادن
عملیات «پیلگانگورا» (Pilgangoora) شرکت PLS در غرب استرالیا ظرفیت تولید تا ۱ میلیون تن اسپودومن را دارد و راهنمای تولید برای سال مالی ۲۰۲۶ این شرکت ۸۲۰ هزار تا ۸۷۰ هزار تن تعیین شده است. کارخانه «نونگاجو» (Ngungaju) این عملیات با ظرفیت سالانه ۲۰۰ هزار تن در دسامبر ۲۰۲۴ به دلیل ضعف شرایط بازار در حالت نگهداری و تعمیرات (Care and Maintenance) قرار گرفته بود.
شرکت PLS تایید کرد که در حال بررسی راهاندازی مجدد نونگاجو در میان علاقه قوی برای خرید محصول است و کارهای اولیه آمادهسازی عملیاتی را برای امکان راهاندازی بالقوه در عرض چهار ماه تکمیل کرده است. هندرسون گفت که در قیمتهای فعلی، نونگاجو حاشیه سود «بسیار، بسیار قوی» ایجاد خواهد کرد، هرچند شرکت قبل از تصمیمگیری، چشمانداز گستردهتری را خواهد سنجید.
وی اظهار داشت: «از نظر تمام شاخصهایی که به آنها دسترسی دارم، همه چیز در افق ۶ تا ۹ ماهه بسیار، بسیار قوی به نظر میرسد. هرچه بیشتر به آینده نگاه کنید، اتخاذ دیدگاه دشوارتر میشود، اما مکالمات در سراسر پایگاه مشتریان ما، از جمله گروههای اصلی شیمیایی، به چشمانداز مثبت کوتاهمدت اشاره دارند.»
این هفته، شرکت «مینرال ریسورسز» (MinRes) راهنمای تولید لیتیوم سال مالی ۲۰۲۶ خود برای معادن «ودجینا» (Wodgina) و «مات ماریون» (Mt Marion) در غرب استرالیا را از ۳۸۰ تا ۴۲۰ هزار تن به ۴۵۰ تا ۴۹۰ هزار تن افزایش داد و تایید کرد که در حال بررسی راهاندازی مجدد معدن «بالد هیل» (Bald Hill) است که در دسامبر ۲۰۲۴ تعلیق شده بود.
مارک ویلسون، مدیر مالی MinRes به تحلیلگران گفت که شرکت باید قبل از ادامه کار از شرایط بازار اطمینان حاصل کند. وی خاطرنشان کرد که برای فعالسازی کارخانه به کار قابل توجهی نیاز است و راهاندازی مجدد میتواند تا چهار ماه از تصمیم نهایی زمان ببرد.
شرکت «دیولپ» (Develop)، تولیدکننده مس که مالک پروژه لیتیوم «پایونیر دام» (Pioneer Dome) در غرب استرالیا است، گفت که بازگشت بازار سنگ معدن مستقیم (Direct Ship Ore) فرصتی را ایجاد کرده است. بیل بمنت، مدیرعامل این شرکت گفت که پروژه کاملاً مجاز شده میتواند ظرف شش ماه وارد فاز تولید شود، تامین مالی برای توسعه ۳۵ تا ۴۰ میلیون دلاری استرالیا (۲۵ تا ۲۸ میلیون دلار آمریکا) در جریان است و مذاکرات برای خرید محصول در حال پیشرفت است.
عرضه بلندمدت
در انتهای بلندمدت منحنی عرضه، معدن «گرینبوشز» (Greenbushes) در غرب استرالیا، که بزرگترین عملیات لیتیوم سنگ سخت جهان است، اولین تنهای خود را از گسترش CGP3 دقیقاً قبل از کریسمس پردازش کرد که ۵۰۰ هزار تن به ظرفیت سالانه افزود. ایوان ولا، مدیرعامل شرکت IGO گفت که یک بررسی بهینهسازی در حال انجام است، از جمله بررسی گسترش احتمالی CGP4.
در همین حال، شرکت «لایونتاون» (Liontown) اعلام کرد که در سهماهه دسامبر به «نقطه عطف» در افزایش تولید معدن زیرزمینی لیتیوم «کاتلین ولی» (Kathleen Valley) رسیده و مطالعهای را برای بهروزرسانی اقتصاد توسعه احتمالی به ۴ میلیون تن در سال، همانطور که در مطالعه امکانسنجی ۲۰۲۱ خود outlined شده بود، آغاز کرده است.
تونی اوتاویانو، مدیرعامل این شرکت گفت که شرکت از بینشهای ۱۶ ماه فعالیت کاتلین ولی استفاده خواهد کرد و این پیشنهاد را به عنوان توسعه در محدوده موجود (Brownfields) توصیف کرد که ریسک اجرا و زمان ورود به بازار را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد. اگرچه او از اظهارنظر در مورد پایداری افزایشهای اخیر قیمت خودداری کرد، اما اوتاویانو گفت که علاقه مشتریان قوی است و استعلامها شامل تمام تنهای توسعه احتمالی میشود.
شرکت PLS همچنین در حال مطالعه توسعه ۱.۲ میلیارد دلاری استرالیایی پیلگانگورا به ۲ میلیون تن در سال و پروژه سبز «کولینا» (Colina) در برزیل است که بهروزرسانیها در اواخر این سهماهه انتظار میرود.
هندرسون از اظهارنظر در مورد زمانبندی خودداری کرد اما گفت که هر دو توسعه با توجه به رشد پیشبینیشده تقاضا اجتنابناپذیر هستند.
وی گفت: «همانطور که نرخهای رشد مورد انتظار تقاضا برای صنعت را در نظر میگیرید و آن را به آینده پروژه میکنید، شما به P2000 نیاز دارید، به کولینا نیاز دارید و به داراییهای بیشتری نیاز دارید تا آن تقاضای در حال رشد را پوشش دهید.»
نظر شما