پایگاه تحلیلیخبری ایراسین؛ انجمن فولاد اروپا (EUROFER) و انجمن آلومینیوم اروپا با استقبال از پیشنویس کمیسیون اروپا برای تعیین فهرست کشورهای خارج از سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) مجاز به واردات قراضه فلزات آهنی و غیرآهنی از اتحادیه اروپا، خواستار تصویب سریع این فهرست و اجرای دقیق مقررات انتقال پسماند (WSR) شدند. این دو انجمن تأکید کردند که صادرات قراضه باید به کشورهایی محدود شود که توانایی رعایت الزامات زیستمحیطی و مدیریت ایمن این مواد را دارند.
قراضه؛ ماده اولیه بازیافت و کربنزدایی
به گزارش GMK Center، انجمن فولاد اروپا و انجمن آلومینیوم اروپا در بیانیهای مشترک اعلام کردند که قراضه فولاد و آلومینیوم از مواد اولیه مهم برای بازیافت و کربنزدایی تولید به شمار میرود. با این حال، صادرات این مواد نباید به انتقال آلودگی و مشکلات پردازش پسماند به کشورهایی منجر شود که ظرفیت کافی برای مدیریت ایمن آن را ندارند.
بر همین اساس، این دو انجمن خواستار آن شدند که تنها کشورهایی مجاز به واردات قراضه از اتحادیه اروپا باشند که بتوانند انطباق عملکرد خود با الزامات زیستمحیطی مقررات انتقال پسماند را تأیید کنند.
پنج اولویت برای کنترل صادرات
EUROFER و انجمن آلومینیوم اروپا پنج محور را برای اجرای مؤثر مقررات جدید پیشنهاد کردهاند:
1. ارزیابی دقیق کشورهای مقصد و بررسی توانایی آنها برای مدیریت ایمن قراضه؛
2. جلوگیری از دور زدن مقررات از طریق تغییر مسیر جریانهای تجاری و نظارت بر الگوهای صادراتی؛
3. شناسایی و بستن خلأهای قانونی و مقرراتی؛
4. تقویت سازوکارهای اجرای مقررات؛
5. اجرای یکپارچه الزامات و اعمال نظارت و ضمانت اجرایی مؤثر.
در بیانیه مشترک این دو انجمن آمده است که اجرای این اقدامات از بازیافت مسئولانه قراضه، اقتصاد چرخشی اروپا و کربنزدایی تولید فولاد و آلومینیوم حمایت میکند.
سابقه پیشنهاد محدودیت صادراتی
این درخواست در ادامه اقدام کمیسیون اروپا برای بازنگری در ضوابط صادرات قراضه مطرح شده است. کمیسیون اروپا در سپتامبر ۲۰۲۶ پیشنهاد کرد شماری از کشورهای مصرفکننده عمده قراضه آهنی از فهرست مقاصد مجاز دریافت این مواد از اتحادیه اروپا حذف شوند.
این پیشنهاد میتواند جریانهای تجاری تثبیتشده قراضه را مختل کند. اکنون دو انجمن اروپایی با تأکید بر تصویب سریع فهرست کشورهای واجد شرایط، خواستار نظارت دقیق بر مقاصد صادراتی و جلوگیری از انتقال قراضه به بازارهایی هستند که الزامات زیستمحیطی و ظرفیت مدیریت ایمن این مواد را ندارند.
نظر شما