پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ مدیرعامل گروه صنعتی سوئیسی ـ ایتالیایی تراستیل (Trasteel) پیش‌بینی کرد هزینه سازوکار تعدیل کربن در مرزهای اتحادیه اروپا (CBAM) برای محصولات فولادی می‌تواند به سالانه ۵ میلیارد یورو برسد؛ هزینه‌ای که به اعتقاد او، در نهایت از طریق افزایش قیمت محصولات فولادی به مصرف‌کنندگان منتقل خواهد شد.
به گزارش GMK Center، جانفرانکو ایمپراتو، مدیرعامل تراستیل، در گفت‌وگو با مؤسسه پلتس (Platts)، وابسته به اس‌اندپی گلوبال انرژی، اعلام کرد هزینه‌های ناشی از اجرای سازوکار تعدیل کربن در مرزهای اتحادیه اروپا برای محصولات فولادی ممکن است در مجموع به ۵ میلیارد یورو در سال برسد.
ایمپراتو معتقد است بار مالی واقعی این سازوکار برای مصرف‌کنندگان احتمالاً به‌مراتب بیشتر از هزینه مستقیم آن خواهد بود؛ زیرا اجرای CBAM می‌تواند به افزایش عمومی قیمت فولاد در بازار اروپا منجر شود.سیاست‌گذاران اروپایی انتظار دارند سازوکار تعدیل کربن در مرزها، شرکت‌ها را به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و حرکت به سمت تولید فولاد با کربن کمتر ترغیب کند. با این حال، مدیرعامل تراستیل معتقد است تحقق این هدف در کوتاه‌مدت بعید است.
به گفته وی، تولیدکنندگان فولاد پیش از سرمایه‌گذاری در فرایند کربن‌زدایی و توسعه فناوری‌های کم‌کربن، باید نسبت به چشم‌انداز آینده بازار اطمینان بیشتری پیدا کنند و از آمادگی لازم برای سرمایه‌گذاری برخوردار باشند. در شرایطی که عدم‌قطعیت‌های اقتصادی و تجاری همچنان پابرجاست، بازگشت اعتماد به بازار یکی از پیش‌نیازهای اصلی اجرای سرمایه‌گذاری‌های جدید خواهد بود.
تغییر مسیر تأمین فولاد تحت تأثیر محدودیت‌های تجاری
مدیرعامل تراستیل اعلام کرد پس از اجرای سازوکار تعدیل کربن در مرزها و تشدید تدابیر حفاظتی اتحادیه اروپا، کشورهای مقصد جریان‌های تجاری این شرکت تغییر چشمگیری نداشته‌اند؛ با این حال، جغرافیای تأمین و عرضه محصولات با توجه به سهمیه‌های وارداتی در دسترس، در حال تطبیق با شرایط جدید است.
به گفته ایمپراتو، مهم‌ترین تغییر در این زمینه به اسلب فولادی مربوط می‌شود. در پی کاهش دسترسی به محموله‌های روسی و اوکراینی، تراستیل خرید اسلب از کشورهای شرق آسیا را افزایش داده است.این تغییر نشان می‌دهد محدودیت‌های تجاری اروپا علاوه بر تأثیرگذاری بر هزینه واردات، می‌توانند مسیرهای تأمین مواد اولیه و نیمه‌نهایی فولاد را نیز تغییر دهند و شرکت‌های فعال در تجارت فولاد را به بازنگری در شبکه تأمین خود وادار کنند.
ایمپراتو با اشاره به شرایط فعلی بازار فولاد اروپا گفت ضعف تقاضا در این منطقه، در حال حاضر مانع از افزایش قابل‌توجه قیمت‌ها شده است؛ با این حال، او انتظار دارد در گذر زمان، بخش عمده آثار محدودیت‌های تجاری جدید و سازوکار تعدیل کربن در قیمت محصولات فولادی نمایان شود.
از نگاه مدیرعامل تراستیل، هم‌زمانی این محدودیت‌ها با نااطمینانی اقتصادی، تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری در ظرفیت‌های جدید تولید را دشوار کرده است. این وضعیت نه‌تنها شرکت‌های فولادی، بلکه بانک‌ها و تأمین‌کنندگان مالی را نیز در تخصیص منابع به پروژه‌های جدید محتاط‌تر کرده است.
وی افزود در چنین شرایطی، کمبود احتمالی برخی محصولات، از جمله ورق گالوانیزه رنگی (PPGI)، دست‌کم در چند سال آینده، بیشتر از طریق افزایش نرخ بهره‌برداری از ظرفیت‌های موجود جبران خواهد شد تا احداث کارخانه‌ها و خطوط تولید جدید.این رویکرد نشان می‌دهد که در کوتاه‌مدت، افزایش بهره‌وری و استفاده حداکثری از زیرساخت‌های موجود می‌تواند جایگزین توسعه ظرفیت‌های جدید شود؛ به‌ویژه زمانی که چشم‌انداز تقاضا، هزینه‌های تولید و الزامات تجاری با عدم‌قطعیت همراه است.
انتقاد از سیاست کربنی اتحادیه اروپا
مدیرعامل تراستیل همچنین از رویکرد اتحادیه اروپا در زمینه کاهش انتشار کربن انتقاد کرد. به اعتقاد او، سیاست‌های فعلی بیش از اندازه بر وضع مالیات‌های کربنی متکی هستند و حمایت‌های مالی و یارانه‌هایی که می‌توانند به بنگاه‌های اقتصادی در گذار به فناوری‌های پاک‌تر کمک کنند، نقش کمرنگ‌تری دارند.
ایمپراتو بر این باور است که سیاست‌های کنونی، به‌جای فراهم‌کردن زمینه تحول فناوری و حرکت به سمت تولید کم‌کربن، هزینه‌های اضافی بر دوش شرکت‌ها می‌گذارند. از این منظر، صرف افزایش هزینه انتشار کربن لزوماً به معنای تسریع فرایند کربن‌زدایی نیست؛ زیرا تحقق این هدف به توان مالی شرکت‌ها، دسترسی به فناوری و اطمینان از بازدهی سرمایه‌گذاری‌های جدید نیز وابسته است.
ایمپراتو معتقد است اقتصاد جهانی وارد دوره پساجهانی‌شدن (Post-globalization) شده است؛ دوره‌ای که در آن شرایط تجارت در مناطق مختلف جهان به‌تدریج از یکدیگر فاصله می‌گیرند و تفاوت‌های منطقه‌ای در سیاست‌های تجاری، مقررات و الزامات بازار پررنگ‌تر می‌شوند.به گفته وی، این روند می‌تواند ساختار صنعت بازیافت را نیز دستخوش تغییر کند؛ به‌گونه‌ای که تعداد بازیگران منطقه‌ای افزایش یابد و از شمار شرکت‌هایی که در مقیاس جهانی فعالیت می‌کنند، کاسته شود.
تراستیل نیز در واکنش به این تحولات، الگوی حضور چندمحلی (Multi-local) را انتخاب کرده است. در این مدل، شرکت به‌جای حضور سطحی در تعداد زیادی از بازارها، بر ادغام عمیق‌تر فعالیت‌های خود در کشورهای منتخب تمرکز می‌کند. این رویکرد با هدف سازگاری بیشتر با شرایط محلی بازارها و تفاوت‌های منطقه‌ای در مقررات و تجارت دنبال می‌شود؛ موضوعی که در فضای تشدید محدودیت‌های تجاری و افزایش هزینه‌های کربنی می‌تواند برای شرکت‌های فعال در زنجیره جهانی فولاد اهمیت بیشتری پیدا کند.
نظر شما