پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ رشد شتابان صنعت فولاد هند و افزایش ظرفیت تولید این کشور، تقاضا برای زغالسنگ متالورژیکی و کک وارداتی را بهطور چشمگیری افزایش داده و در حال تغییر مسیر تجارت دریابرد این مواد اولیه در بازار جهانی است.
رونق صنعت فولاد هند در حال بازطراحی بازار جهانی حملونقل دریابرد زغالسنگ متالورژیکی و کک است. افزایش ظرفیت فولادسازی در هند، تولیدکنندگان این کشور را ناگزیر کرده است واردات مواد اولیه را افزایش دهند و در عین حال، منابع تأمین خود را متنوعتر کنند.
بر اساس گزارش تحلیلگران صنعت، تولید فولاد هند از ۱۰۴ میلیون تن در سال ۲۰۲۱ به حدود ۱۶۹ میلیون تن در سال ۲۰۲۶ افزایش یافته است. ظرفیت نصبشده فولاد این کشور نیز اکنون به حدود ۲۲۰ میلیون تن رسیده و انتظار میرود تا سال ۲۰۳۰ به نزدیکی ۳۰۰ میلیون تن برسد.شتاب توسعه صنعت فولاد هند، تقاضای قابلتوجهی برای مواد اولیه ایجاد کرده است؛ بهگونهای که این کشور در حال تبدیلشدن به یکی از مهمترین بازیگران بازار جهانی زغالسنگ ککشو و کک است.
وابستگی شدید هند به واردات زغالسنگ ککشو
هند در حال حاضر سالانه حدود ۱۷۵ میلیون تن زغالسنگ ککشو مصرف میکند، در حالی که تولید داخلی تنها حدود ۲۰ میلیون تن از این نیاز را پوشش میدهد. این شکاف گسترده میان تولید و مصرف، وابستگی صنعت فولاد هند به بازارهای خارجی را افزایش داده است.
برآوردها نشان میدهد مجموع واردات زغالسنگ ککشو و زغالسنگ تزریقی پودرشده (PCI) هند تا سال ۲۰۳۰ میتواند به حدود ۱۲۰ میلیون تن در سال برسد. از این میزان، حدود ۹۰ میلیون تن زغالسنگ ککشو و ۳۰ میلیون تن PCI خواهد بود.این روند، هند را به یکی از مهمترین قطبهای تقاضای وارداتی در بازار جهانی مواد اولیه فولاد تبدیل خواهد کرد و میتواند مسیر جریان تجارت زغالسنگ متالورژیکی را در سالهای آینده تغییر دهد.همزمان با افزایش واردات، جغرافیای تأمین زغالسنگ هند نیز در حال تغییر است. استرالیا که طی سالهای گذشته تأمینکننده سنتی و اصلی زغالسنگ ککشو برای هند بوده، بهتدریج سهم خود را در بازار این کشور از دست میدهد.
در مقابل، فولادسازان هندی خرید از کشورهایی مانند آمریکا، موزامبیک و روسیه را افزایش دادهاند. در این میان، واردات PCI از روسیه رشد قابلتوجهی داشته است؛ موضوعی که به جذابیت قیمتی، کیفیت قابلقبول و رقابتپذیری این محمولهها در بازار هند نسبت داده میشود.تنوعبخشی به منابع تأمین به فولادسازان هندی اجازه میدهد در شرایط نوسان قیمت و هزینه حملونقل، انعطاف بیشتری در مدیریت هزینه مواد اولیه داشته باشند.
جهش واردات کک و نقش پررنگ اندونزی
روند مشابهی در بازار کک متالورژیکی هند نیز مشاهده میشود. هند در هفت ماه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۴ میلیون تن کک وارد کرده است و پیشبینی میشود حجم واردات این محصول تا پایان سال به حدود ۶.۵ میلیون تن برسد.انتظار میرود واردات کک هند در سالهای آینده نیز در محدوده ۶ تا ۷ میلیون تن در سال باقی بماند و دستکم تا سال ۲۰۳۰ در سطوح بالایی قرار داشته باشد.
در این میان، اندونزی به تأمینکننده اصلی کک هند تبدیل شده است. این کشور در هفت ماه نخست ۲۰۲۶ حدود ۲.۷ میلیون تن کک به هند صادر کرده است.قیمتهای رقابتی، فاصله جغرافیایی و هزینههای پایینتر ناشی از تعرفههای ضددامپینگ از مهمترین عواملی هستند که موقعیت اندونزی را در بازار کک هند تقویت کردهاند.
افزایش ظرفیت ککسازی در اندونزی میتواند در آینده موقعیت چین را بهعنوان بزرگترین صادرکننده زغالسنگ ککشو در جهان تحت تأثیر قرار دهد.با این حال، چین همچنان یکی از بازیگران اصلی بازار جهانی این ماده اولیه محسوب میشود. اختلالات تولید در استان شانشی، یکی از مهمترین مناطق زغالسنگ چین، عرضه داخلی زغالسنگ ککشو را محدود کرده و از قیمتهای جهانی حمایت کرده است.محدودیت عرضه در چین در شرایطی رخ داده که بازار جهانی همزمان با افزایش تقاضای هند مواجه است؛ موضوعی که میتواند فشار بیشتری بر توازن عرضه و تقاضا در بازار جهانی وارد کند.
هزینه نهایی، معیار اصلی خرید فولادسازان هندی
برای فولادسازان هندی، عامل تعیینکننده در انتخاب منبع تأمین، صرفاً قیمت اسمی زغالسنگ یا کک نیست، بلکه هزینه نهایی تحویل مواد اولیه اهمیت دارد.این هزینه تحت تأثیر عواملی همچون کرایه حمل، کیفیت مواد اولیه، تعرفههای ضددامپینگ و هزینه ککسازی داخلی قرار دارد. بنابراین، تأمینکنندگان مختلف باید علاوه بر قیمت پایه، مجموعه هزینههای زنجیره تأمین را نیز در رقابت برای بازار هند در نظر بگیرند.
رشد صنعت فولاد هند در نتیجه، یک تقاضای ساختاری و بلندمدت برای زغالسنگ ککشو و کک ایجاد کرده است؛ تقاضایی که میتواند فرصتهای جدیدی را برای صادرکنندگان و تأمینکنندگان جهانی این مواد اولیه فراهم کند.بر اساس گزارش پیشین GMK Center، کمبود زغالسنگ ککشو در چین تا سال ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت و همین مسئله میتواند تقاضای وارداتی این کشور را در سطوح بالا نگه دارد؛ هرچند دولت چین تلاش میکند تولید داخلی را احیا و بازار را تثبیت کند.
کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات چین (NDRC) خواستار تسریع روند بازگشایی معادنی شده است که از ماه مه تعطیل شدهاند و به معادن کمریسک اجازه داده شده فعالیت خود را از سر بگیرند.انتظار میرود تولید زغالسنگ در شانشی در سهماهه چهارم سال روند بهبود را آغاز کند، اما بازگشت کامل عرضه به شرایط عادی تا نیمه نخست سال ۲۰۲۷ محقق نخواهد شد.
در مجموع، همزمانی رشد سریع ظرفیت فولاد هند، افزایش وابستگی این کشور به واردات مواد اولیه و محدودیت عرضه زغالسنگ ککشو در چین، در حال ایجاد تغییرات ساختاری در تجارت جهانی زغالسنگ متالورژیکی و کک است؛ تحولاتی که میتواند در سالهای آینده مسیر جریان تجارت، مبدأهای تأمین و الگوی قیمتگذاری این مواد اولیه را بیش از پیش تحت تأثیر قرار دهد.
نظر شما