پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ سالروز نخستین ذوب در کوره شماره ۴ در فولاد مبارکه، یادآور روزی است که بخشی از رؤیای بزرگ صنعتی ایران به واقعیت تبدیل شد. فولاد مبارکه در سالهایی شکل گرفت که کشور هنوز درگیر جنگ تحمیلی بود و بسیاری از تجهیزات و فناوریهای این صنعت با حضور و همکاری کارشناسان خارجی ساخته و راهاندازی شد؛ اما آنچه در طول این سه دهه اتفاق افتاد، از یک کارخانه یا مجتمع صنعتی فراتر رفت؛ فولاد مبارکه به مدرسهای بزرگ برای تربیت نیروی انسانی، توسعه دانش فنی و شکلگیری نسلی از متخصصان ایرانی تبدیل شد. نخستین کوره قوس الکتریکی این مجموعه در چهارم شهریور ۱۳۷۰ به تولید رسید و فولاد مبارکه بعدها با تکیهبر توسعههای پیدرپی، ظرفیت تولید خود را از ظرفیت طراحی اولیه ۲.۴ میلیون تن تختال به سطوح بسیار بالاتر رساند.
حملات آمریکا و اسرائیل به فولاد مبارکه در جنگهای اخیر، به بخشی از تأسیسات این مجتمع آسیب زد و تولید را برای مدتی متوقف کرد. شاید تصور دشمن این بود که باهدف قرار دادن قلب صنعتی کشور میتواند جریان تولید را متوقف و اراده ایرانی را تضعیف کند؛ اما امروز صحنه دیگری در فولاد مبارکه در حال رقم خوردن است؛ صحنهای که شاید یکی از روشنترین تصاویر «ایرانِ متکی به توان خود» باشد.
کورههایی که زمانی با حضور کارشناسان خارجی ساخته شدند، امروز به دست متخصصان ایرانی بازسازی میشوند. مردانی که بخشی از تجربه خود را از همان روزهای نخستین راهاندازی فولاد مبارکه به دست آوردهاند، در کنار نسل تازهای از مهندسان و متخصصان، دانش انباشته سه دهه را به میدان آوردهاند. این بار خبری از حضور کارشناسان خارجی نیست؛ آنچه هست، دانش ایرانی، تجربه ایرانی، اراده ایرانی و البته همدلی کمنظیر خانواده بزرگ صنعت فولاد کشور است.
بازسازی فولاد مبارکه صرفاً تعمیر چند تجهیز آسیبدیده نیست؛ بازسازی در این شرکت یک باور است. باوری که میگوید دشمنان شاید بتوانند به کارخانه حمله کنند، اما نمیتوانند کوچکترین خللی به دانش، تجربه و اراده مردمی که آن کارخانه را ساختهاند وارد آورند.
افزون بر این، این فرصت به وجود آمده است تا در جریان بازسازی، برخی محدودیتها و مشکلات موجود در طراحیها و تجهیزات گذشته شناسایی و برطرف شود و کورههایی که دوباره به مدار تولید بازمیگردند، با تجربهای تازه و فناوری و طراحی بهروزتر، کار خود را ادامه خواهند داد. این تجربه همچنین زمینهای برای همافزایی بیشتر میان شرکتهای فولادی، سازندگان داخلی، پیمانکاران و متخصصان کشور فراهم کرده است؛ تجربهای که نشان میدهد یک تهدید میتواند، با اراده و تدبیر، به فرصتی برای جهش صنعتی تبدیل شود.
این همان جایی است که دشمن، ناخواسته به بزرگترین شاهد پیشرفت ما تبدیل میشود. حمله قرار بود تولید ایران را متوقف کند؛ اما همان حمله، توان مهندسان ایرانی را بیشتر به رخ کشید. قرار بود فولاد مبارکه عقبنشینی کند؛ اما ایستاد و استوار به راه خود ادامه داد.
آتش این کورهها به لطف الهی و به همت فولاد مردان ایرانی دوباره روشن خواهد شد؛ نهفقط برای تولید، بلکه برای روشن نگهداشتن چراغ امید، خودباوری و اقتدار صنعتی ایران. و همین امر بیش از هر چیز به دشمن یادآوری میکند که ایران را نمیتوان با آتش خاموش کرد.
*مدیریت ارتباطات گروه فولاد مبارکه
نظر شما