پایگاه تحلیلی خبری ایراسین به نقل از واحد تحقیقات بازار هلدینگ فولاد متیل؛ بازار فولاد ایران این روزها تحت تأثیر همزمان رکود داخلی، محدودیت انرژی، نوسان ارز و تحولات سیاسی قرار دارد. برآیند این عوامل، بازاری کمرمق و محتاط ساخته است که در آن خریداران مصرفی دست نگه داشتهاند و فروشندگان نیز برای حفظ جریان نقدینگی ناچار به تعدیل نرخها شدهاند. کاهش اخیر قیمتها، برخلاف ظاهر آن، الزاماً نشانه آغاز یک دوره پایدار ارزانی نیست؛ بلکه بیشتر بازتاب ضعف معاملات و انتظار فعالان برای روشنشدن مسیر آینده است.
افت قیمت در بخش مهمی از زنجیره، بهویژه در محصولات تخت، شدت بیشتری داشته است. کاهش بهای ورق روغنی و گالوانیزه نشان میدهد فشار کمبود تقاضای واقعی به بازار کالاهای صنعتی و مصرفی نیز سرایت کرده است. در مقاطع ساختمانی، عقبنشینی قیمت میلگرد، تیرآهن، نبشی، ناودانی و پروفیل محدودتر و نامتوازن بوده و بخشی از تولیدکنندگان همچنان نرخهای خود را ثابت نگه داشتهاند. ثبات نسبی لوله و ورق سیاه نیز از آن حکایت دارد که همه بخشهای بازار به یک اندازه در معرض فشار فروش نیستند. با این حال، تصویر کلی همچنان حاکی از غلبه رکود بر انگیزه خرید است.
بحران انرژی و نوسان ارز، دو ریسک فولاد
در سوی هزینهها، بحران انرژی اجازه نمیدهد کاهش تقاضا بهسادگی به افت مستمر قیمت تبدیل شود. محدودیت برق و گاز، ظرفیت تولید را تهدید میکند و هزینه سربار واحدهای فولادی را بالا نگه میدارد. همزمان، نشانههای اقتصاد کلان نیز از نبود زمینه کافی برای کاهش پایدار نرخ ارز حکایت دارد. کوتاهشدن فاصله زمانی میان موجهای صعودی و نزولی دلار، ریسک جهشهای ناگهانی را افزایش داده است. ورود برخی بنگاههای غیرفولادی به خرید شمش صادراتی را نیز میتوان نشانهای از تلاش برای تبدیل نقدینگی به دارایی قابلحفظ در برابر تورم و افت ارزش پول دانست؛ رفتاری که ممکن است در مقاطع حساس، تعادل بازار مواد اولیه را برهم بزند.
عامل سیاسی در کوتاهمدت مهمترین محرک انتظارات خواهد بود. انتشار خبرهایی درباره اختلاف دیدگاه در ساختار تصمیمگیری آمریکا و احتمال دستیابی ایران و عمان به یک سازوکار موقت برای امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز، بخشی از نگرانی بازار را کاهش داده است. با این همه، مواضع محتاطانه ایران نشان میدهد فاصله قابلتوجهی میان مذاکره، تفاهم محدود و گشایش عملی تنگه هرمز وجود دارد. بنابراین، واکنش سریع قیمتها به خبرهای مثبت میتواند شکننده باشد؛ زیرا هر توقف در گفتوگوها یا تشدید تنش، بار دیگر تقاضای احتیاطی برای ارز و کالا را فعال خواهد کرد.
چشمانداز چند هفته آینده را باید نوسانی و خبرمحور دانست. اگر تفاهم سیاسی به کاهش ریسک حملونقل و آرامش بازار ارز بینجامد، رکود مصرف میتواند قیمت فولاد را در سطوح فعلی نگه دارد یا اندکی پایینتر ببرد. اما در صورت شکست مذاکرات، رشد دلار یا تشدید محدودیت انرژی، افت اخیر بهسرعت متوقف خواهد شد و امکان بازگشت قیمتها وجود دارد. ازاینرو، محتملترین سناریو نه رونق فوری است و نه ریزش عمیق؛ بلکه ادامه معاملات کمحجم، نوسانهای مقطعی و انتظار برای یک علامت معتبر سیاسی و ارزی است.
نظر شما