پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ در صنعت فولاد، سالهاست که ارزش یک شرکت با معیارهایی مانند ظرفیت تولید، حجم فروش، سود خالص و ارزش داراییهای ثابت سنجیده میشود. سرمایهگذاران، تحلیلگران و حتی سیاستگذاران عادت کردهاند موفقیت یک بنگاه را در صورتهای مالی جستوجو کنند؛ در ترازنامه، صورت سود و زیان و گزارشهای عملکرد فصلی. اما تحولات چند سال اخیر نشان داده است که این شاخصها، هرچند ضروری، دیگر برای سنجش ارزش واقعی یک شرکت فولادی کافی نیستند. بحران انرژی، اختلال در زنجیره تأمین، تحریمها، نوسانات ارزی، تغییرات سریع فناوری و الزامات زیستمحیطی، مفهوم ارزشآفرینی در صنعت فولاد را دگرگون کردهاند و اکنون بخشی از مهمترین داراییهای یک بنگاه در جایی خارج از دفاتر حسابداری قرار گرفته است.
داراییهایی که در ترازنامه دیده نمیشوند
در سالهای اخیر بارها مشاهده شده است که شرکتهایی با سودآوری مناسب و داراییهای قابل توجه، در مواجهه با شوکهای بیرونی دچار افت شدید تولید و کاهش رقابتپذیری شدهاند. در مقابل، برخی بنگاهها با وجود برخورداری از سود کمتر، به دلیل زیرساختهای مدیریتی قوی، نیروی انسانی توانمند و دسترسی مطمئن به انرژی، توانستهاند ثبات و انعطاف بیشتری از خود نشان دهند.
امنیت تأمین برق و گاز امروز به یکی از مهمترین داراییهای راهبردی شرکتهای فولادی تبدیل شده است. شرکتی که نیروگاه اختصاصی، قراردادهای پایدار تأمین انرژی یا راهکارهای جایگزین در اختیار دارد، در شرایط محدودیتهای انرژی از مزیتی برخوردار است که در هیچ ردیف حسابداری ثبت نمیشود. به همین ترتیب، سرمایه انسانی، دانش فنی انباشتهشده، تجربه مدیران و مهارت کارکنان نیز از جمله سرمایههایی هستند که ارزش واقعی آنها تنها در زمان بحران آشکار میشود.
تابآوری؛ مزیت رقابتی جدید صنعت فولاد
در دهه آینده، برندگان صنعت فولاد الزاماً شرکتهایی با بزرگترین ظرفیت اسمی نخواهند بود، بلکه بنگاههایی موفقتر خواهند بود که توانایی بیشتری در مدیریت ریسک و سازگاری با تغییرات داشته باشند. تابآوری عملیاتی، تنوع بازارها، انعطاف زنجیره تأمین و توان مدیریت بحران، به اندازه ظرفیت تولید در ارزشگذاری شرکتها اهمیت پیدا کردهاند.
وابستگی بیش از حد به یک بازار صادراتی، اتکا به تجهیزات فرسوده یا تمرکز بر یک منبع انرژی، ریسکهایی هستند که ممکن است در دورههای عادی دیده نشوند، اما در شرایط بحرانی میتوانند سودآوری یک شرکت را تحت تأثیر قرار دهند.
هوش مصنوعی و فناوری؛ زبان جدید ارزشآفرینی
در دنیای امروز تحول دیجیتال به پیششرط بقا و رقابتپذیری تبدیل شده است. استفاده از هوش مصنوعی، تحلیل دادهها، سامانههای نگهداری پیشبینانه و فناوریهای هوشمند میتواند توقفات تولید را کاهش داده، بهرهوری را افزایش دهد و ریسکهای پنهان را پیش از تبدیل شدن به بحران شناسایی کند. در آینده نزدیک، بلوغ دیجیتال و توان بهرهگیری از دادهها به اندازه ظرفیت تولید و حجم فروش در ارزشگذاری شرکتهای فولادی اهمیت دارد.
نظر شما