به گزارش ایراسین، انجمن ملی صنایع استخراج اوکراین (NAEIU) در نامه‌ای خطاب به وزارتخانه‌های اقتصاد، محیط زیست و کشاورزی خواستار تمدید خودکار وضعیت «بحرانی» شرکت‌های معدنی به مدت حداقل دو ماه و برگزاری جلسه مشترک با جامعه کسب‌وکار شد. این صنعت هشدار داده است که بدون تصمیمات فوری، خطر تعطیلی برگشت‌ناپذیر معادن، سنگ‌معادن و کارخانه‌های فرآوری مواد معدنی به دلیل از دست دادن پرسنل کلیدی وجود دارد. این موضوع در نامه‌ای مورخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ بیان شده است.

این انجمن تأکید می‌کند که صنعت استخراج حدود ۴ تا ۶ درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) اوکراین را تشکیل می‌دهد و پایه و اساس صنایع متالورژی، انرژی و مجموعه صنایع دفاعی است. در سال ۲۰۲۴، صادرات تنها سنگ آهن مبلغ ۲.۸ میلیارد دلار درآمد ارزی برای کشور به همراه داشت و هر شغل در یک شرکت استخراج سنگ آهن، تا چهار شغل در صنایع وابسته ایجاد می‌کند. با این حال، این بخش به دلیل افزایش تعرفه‌های برق، آب و گاز، لجستیک گران و کمبود سرمایه‌گذاری تحت فشار بی‌سابقه‌ای قرار دارد.

بحران نیروی انسانی؛ تهدیدی برای زنجیره تولید

وضعیت نیروی انسانی به عنوان بحرانی توصیف شده است: بر اساس برآوردهای صنعتی، ۱۵ تا ۲۰ درصد از کارگران فولاد در سال ۲۰۲۵ بسیج خواهند شد و این رقم در برخی شرکت‌ها به ۳۰ تا ۴۰ درصد می‌رسد. فرآیندهای تغییر وظیفه (Reassignment) هفته‌ها طول می‌کشد و یک «پنجره آسیب‌پذیری» ایجاد می‌کند که در آن از دست دادن حتی چند متخصص می‌تواند کل خط تولید را متوقف کند. این انجمن همچنین به خروج نیروی انسانی به بخش غیررسمی (سایه) و زیان‌های مستقیم بودجه اشاره کرده است.

سقوط ۹۳ درصدی صادرات سنگ‌های تیتانیوم

انجمن NAEIU تأکید می‌کند که تخلیه بیشتر منابع انسانی تهدیدی برای نقض قراردادهای صادراتی و درآمدهای ارزی محسوب می‌شود. به طور خاص، در چهار ماه اول سال ۲۰۲۵، صادرات مواد اولیه از نظر ارزش ۲۰.۹ درصد و از نظر حجم فیزیکی ۱۰.۲ درصد کاهش یافته است، در حالی که صادرات سنگ‌های تیتانیوم طی هفت ماه ۹۳ درصد سقوط کرده است. کسب‌وکارها از دولت خواسته‌اند که یک دوره انتقالی فراهم کند و به طور فوری مدلی برای حمایت از این صنعت در میان بحران انرژی و منابع انسانی توسعه دهد تا این بخش استراتژیک اقتصاد حفظ شود.

همچنین به گزارش مرکز GMK، کمبود منابع نیروی انسانی همچنان اصلی‌ترین مانع برای کسب‌وکار در شرایط جنگ تمام‌عیار است. دلایل اصلی عبارتند از: کمبود کارکنان ناشی از خروج گسترده جمعیت به خارج از کشور. کمبود نیروی کار. کمبودی که در مجموعه‌های فولاد و آهن به شدت احساس می‌شود.