۶ جهتگیری استراتژیک فولادمبارکه
-
چگونه بومیسازی فناوری، تابآوری و رقابتپذیری صنعت فولاد، را افزایش میدهد؟
بومیسازی فناورانه
صنعت فولاد، بهعنوان شاهرگ حیاتی توسعه صنعتی و اقتصادی کشورها، نقشی فراتر از تولید یک کالای صنعتی ایفا میکند و تأثیر آن حتی در عرصههای ژئوپلیتیکی و امنیت ملی نیز محسوس است. در ایران، این صنعت به یکی از ارکان اصلی اقتصاد ملی تبدیل شده است، اما وابستگی گسترده به فناوریها، تجهیزات و نرمافزارهای خارجی، بهویژه در شرایط تحریمها، نوسانات ارزی و ناترازی انرژی، تابآوری و رقابتپذیری آن را به چالش کشیده است. در سطح جهانی، تحولات بنیادین در صنعت فولاد، از جمله حرکت به سمت اقتصاد چرخشی، دیجیتالسازی پیشرفته و تولید محصولات با ارزش افزوده بالا، الگوهای سنتی تولید را بازتعریف کرده و ضرورت بومیسازی عمیق، نظاممند و چندلایه فناوری را بیش از پیش برجسته ساخته است. بومیسازی در این معنا، دیگر محدود به ساخت داخلی قطعات و تجهیزات نیست؛ بلکه شامل توسعه دانش فنی، طراحی مدلهای تصمیمگیری، بهکارگیری فناوریهای دیجیتال و شکلدهی الگوهای نوآوری و تولید محصول است. در این گزارش تلاش شده است، ابعاد مختلف بومیسازی در صنعت فولاد، الزامات تحقق آن و نقش آن در مسیر کلانروندهای پیشروی این صنعت مورد بررسی قرار گیرد تا تصویری روشن از اهمیت و جایگاه این رویکرد در آینده صنعت فولاد کشور ارائه شود. یافتههای این مطالعه نشان میدهد که بومیسازی هدفمند و مبتنی بر تحقیق و توسعه، نه تنها میتواند تولید پایدار و بهرهوری بیشتر را تضمین کند، بلکه به ایجاد ارزش افزوده، کاهش وابستگی به واردات و تقویت جایگاه ایران در زنجیره جهانی فولاد نیز کمک شایانی میکند. در واقع، بومیسازی بهعنوان یک استراتژی کلان، پلی است میان ظرفیتهای داخلی، نوآوری مستمر و رقابتپذیری بینالمللی؛ راهبردی که ایران را از مرحله مصرفکننده فناوری به یک تولیدکننده دانشبنیان و صاحب فناوری در عرصه جهانی سوق میدهد.
-
ماهنامه کارخانه - شماره ۵۵
راهبرد یکپارچه
شش محور استراتژیک گروه فولاد مبارکه برای افق ۱۴۰۴، نه مجموعهای از پروژههای مستقل، بلکه یک بسته بههمپیوسته حکمرانیمحور است که موفقیت هر جزء به تحقق سایر اجزا گره خورده است. توسعه ساحلی، تولید محصولات ویژه، تولید سبز و تنوع کسبوکار تنها زمانی به مزیت رقابتی پایدار بدل میشوند که با حکمرانی هلدینگی کارآمد، لجستیک دقیق، مدیریت انرژی و انضباط تخصیص سرمایه همراه باشند؛ در غیر این صورت، ریسکها بهجای مزیت انباشته میشوند.