صنعت ورق گالوانیزه، میتوانست ستاره تولید ایران باشد؛ صنعتی که با محصولات با ارزش افزوده بالا، واردات را محدود و نیازهای حیاتی کشور را تأمین میکند. اما امروز داستان کاملاً متفاوت است و تولیدکنندگان بهتدریج در مسیر زیان حرکت میکنند. مقصر نه تحریمهای خارجی و نه فناوری ناکارآمد، بلکه سیاستهای داخلیاند: کنترلهای قیمتی که هزینههای سرسامآور مواد اولیه مانند «روی» را نادیده میگیرد، سیاستهای ارزی که صادرات رسمی را کمبازده میکند و زمین بازی را برای دلالان باز میگذارد.
