زغالسنگ، بهرغم تمامی مخالفتها، همچنان ستون مهمی در تأمین انرژی جهانی است. با توجه به بحران ناترازی انرژی، وابستگی به واردات و ظرفیتهای مغفولمانده داخلی، توجه به صنعت زغالسنگ ضرورتی استراتژیک برای ایران است. این منبع ارزان، قابل ذخیره و بومی، میتواند نقش مهمی در کاهش فشار بر گاز، تأمین انرژی پایدار، جلوگیری از خروج ارز و توسعه منطقهای ایفا کند. بیتوجهی به آن، نهتنها موجب تضعیف امنیت انرژی کشور میشود، بلکه فرصتهای اشتغال، سرمایهگذاری و خودکفایی صنعتی را نیز از بین میبرد.
