بازتعریف مأموریت راهبردی فولاد سنگان در شرق
نرگس کاظمی
شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۵ - ۱۳:۱۴

تغییر رویکرد در توسعه پهنه معدنی سنگان، از افزایش ظرفیت فرآوری به سمت حضور مؤثر در حلقه‌های اکتشاف، استخراج و تولید محصولات میانی، فصل تازه‌ای در نقش‌آفرینی این منطقه در زنجیره فولاد کشور رقم می‌زند؛ مسیری که با هدف تقویت امنیت خوراک فولاد مبارکه، کاهش هزینه‌های تأمین و حمل‌ونقل و خلق ارزش افزوده بیشتر، در کنار فرصت‌های قابل‌توجه، به سرمایه‌گذاری و تکمیل زیرساخت‌های حیاتی نیاز دارد.

پایگاه تحلیلی خبری ایراسین؛ توسعه ظرفیت‌های معدنی در پهنه سنگان، در شرایطی اهمیت راهبردی بیشتری پیدا کرده است که تأمین پایدار مواد اولیه به یکی از مهم‌ترین پیش‌نیازهای تداوم تولید و تحقق برنامه‌های توسعه صنعت فولاد کشور تبدیل شده است. در این میان، فولاد سنگان با عبور تدریجی از نقش سنتی خود در فرآوری سنگ‌آهن و حرکت به سمت توسعه فعالیت‌های اکتشافی، استخراجی و تولید محصولات میانی، در مسیر تبدیل‌شدن به یکی از حلقه‌های کلیدی زنجیره تأمین فولاد مبارکه قرار گرفته است.

فولاد مبارکه برای تأمین پایدار خوراک مورد نیاز خطوط تولید خود، سالانه به بیش از ۲۰ میلیون تن سنگ‌آهن و کنسانتره نیاز دارد. این نیاز در شرایطی مطرح است که ظرفیت تولید فولاد خام این مجموعه از ۱۰ میلیون تن فراتر رفته و با بهره‌برداری از طرح‌های توسعه‌ای، از جمله نورد گرم شماره ۲ با ظرفیت ۴.۲ میلیون تن در سال، اهمیت دسترسی مستمر و مطمئن به مواد اولیه بیش از گذشته خواهد شد.

از این منظر، توسعه فعالیت‌های معدنی در سنگان صرفاً به معنای افزایش ظرفیت تولید کنسانتره و گندله نیست؛ بلکه بخشی از راهبرد کلان برای کاهش ریسک تأمین مواد اولیه، افزایش تاب‌آوری زنجیره تولید و ایجاد پیوندی مؤثرتر میان ظرفیت‌های معدنی شرق کشور و صنایع فولادی به شمار می‌رود.

از فرآوری سنگ‌آهن تا حضور در حلقه استخراج

فولاد سنگان در حال حاضر از ظرفیت تولید سالانه ۵ میلیون تن کنسانتره و ۵ میلیون تن گندله برخوردار است؛ ظرفیتی که این شرکت را به یکی از بازیگران مهم بخش فرآوری مواد معدنی در کشور تبدیل کرده است. با این حال، رویکرد جدید توسعه‌ای این مجموعه بر گسترش دامنه فعالیت‌ها و حضور مؤثرتر در مراحل ابتدایی زنجیره معدن متمرکز شده است.

ورود جدی‌تر به حوزه اکتشاف، استخراج و راهبری عملیات معدنی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند وابستگی مجموعه فولاد مبارکه به منابع متفرقه تأمین مواد اولیه را کاهش دهد. این تغییر رویکرد، علاوه بر ایجاد اطمینان بیشتر در تأمین خوراک، امکان مدیریت بهتر کیفیت و کمیت مواد معدنی و برنامه‌ریزی بلندمدت برای تولید را فراهم می‌کند.

در واقع، هرچه حلقه‌های بیشتری از زنجیره تأمین تحت مدیریت و راهبری یکپارچه قرار گیرند، امکان کنترل هزینه‌ها، کاهش ریسک‌های عملیاتی و هماهنگی میان ظرفیت استخراج و نیاز واحدهای فرآوری و فولادسازی افزایش می‌یابد. از این منظر، توسعه معدنی فولاد سنگان را باید فراتر از یک برنامه افزایش ظرفیت و در چارچوب راهبرد امنیت خوراک صنعت فولاد ارزیابی کرد.
تولید آهن اسفنجی در کنار منابع معدنی
یکی از مهم‌ترین طرح‌های توسعه‌ای فولاد سنگان، احداث مگامدول آهن اسفنجی با ظرفیت سالانه یک میلیون و ۷۶۰ هزار تن است. اجرای این طرح می‌تواند گام مهمی در تکمیل زنجیره ارزش در منطقه سنگان باشد؛ زیرا به جای انتقال بخش عمده گندله تولیدی به واحدهای فولادسازی در فواصل طولانی، امکان تبدیل آن به محصولی با ارزش افزوده بیشتر در نزدیکی محل تولید مواد اولیه فراهم می‌شود.

موقعیت جغرافیایی سنگان و فاصله بیش از هزار و ۱۰۰ کیلومتری آن از برخی مراکز مصرف و فولادسازی، هزینه‌های حمل‌ونقل را به یکی از مؤلفه‌های مهم اقتصادی در زنجیره تولید تبدیل کرده است. بنابراین، احداث واحد آهن اسفنجی در مجاورت معادن و کارخانه‌های فرآوری، می‌تواند بخشی از جابه‌جایی مواد اولیه را حذف کرده و بهره‌وری لجستیکی زنجیره را افزایش دهد.

برآوردهای مطرح‌شده درباره این طرح نیز از امکان کاهش حدود ۳۰ درصدی بار حمل‌ونقل حکایت دارد؛ موضوعی که در کنار کاهش هزینه‌های جابه‌جایی، می‌تواند به مدیریت بهتر جریان مواد و افزایش مزیت رقابتی تولید در منطقه کمک کند.

افزون بر این، تولید آهن اسفنجی در سنگان می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای توسعه بازارهای صادراتی ایجاد کند. نزدیکی به مرز افغانستان و دسترسی به مسیرهای ارتباطی آسیای میانه، ظرفیت مناسبی برای حضور در بازارهای منطقه‌ای فراهم کرده است؛ به‌ویژه آنکه محصولات نیمه‌نهایی فولادی می‌توانند در مقایسه با مواد خام، ارزش افزوده بیشتری برای تولیدکننده ایجاد کنند.

چالش استخراج؛ از افزایش عمق معدن تا تأمین تجهیزات

با وجود ظرفیت‌های قابل‌توجه پهنه معدنی سنگان، توسعه فعالیت‌های استخراجی در این منطقه با چالش‌های فنی و سرمایه‌گذاری همراه است. افزایش عمق استخراج و بالا رفتن نسبت باطله‌برداری، از جمله عواملی است که هزینه تمام‌شده تولید سنگ‌آهن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در برخی محدوده‌های معدنی، نسبت باطله‌برداری به بیش از پنج به یک می‌رسد؛ به این معنا که برای دستیابی به هر واحد ماده معدنی، باید حجم قابل‌توجهی از باطله جابه‌جا شود. چنین شرایطی نیاز به ماشین‌آلات معدنی با ظرفیت بالا، از جمله شاول‌های تناژ بالا و دامپتراک‌های سنگین را افزایش می‌دهد.

تأمین این تجهیزات و سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای توسعه ناوگان معدنی، به‌ویژه با توجه به محدودیت‌های ارزی و دشواری‌های واردات ماشین‌آلات تخصصی، یکی از موانع پیش‌روی توسعه سریع‌تر فعالیت‌های استخراجی است. از این رو، تحقق برنامه‌های توسعه فولاد سنگان علاوه بر تأمین منابع مالی، به برنامه‌ریزی دقیق برای نوسازی و تقویت تجهیزات معدنی و افزایش بهره‌وری عملیات استخراج نیاز دارد.در چنین شرایطی، توسعه توان ساخت داخل و استفاده از ظرفیت شرکت‌های داخلی در تأمین تجهیزات و قطعات معدنی نیز می‌تواند به کاهش وابستگی و پایداری بیشتر عملیات کمک کند.

آب و گاز؛ دو پیش‌نیاز تعیین‌کننده توسعه

توسعه ظرفیت‌های معدنی و صنعتی در سنگان بدون تأمین زیرساخت‌های حیاتی امکان‌پذیر نیست. آب و انرژی، دو مؤلفه تعیین‌کننده‌ای هستند که آینده طرح‌های توسعه‌ای این منطقه به میزان زیادی به تأمین پایدار آن‌ها وابسته است.

در بخش آب، اجرای پروژه انتقال آب دریای عمان و همچنین استفاده از ظرفیت بازچرخانی پساب صنعتی و پساب شهری، از راهکارهای مهم برای کاهش فشار بر منابع آبی منطقه محسوب می‌شوند. با توجه به محدودیت منابع آب در شرق کشور، حرکت به سمت استفاده از منابع غیرمتعارف و افزایش بهره‌وری مصرف آب، ضرورتی جدی برای تداوم فعالیت‌های صنعتی و معدنی است.

در حوزه انرژی نیز ناترازی گاز کشور، یکی از ریسک‌های مهم پیش‌روی توسعه صنایع فولادی به شمار می‌رود. تولید آهن اسفنجی به تأمین مستمر گاز وابسته است و هرگونه محدودیت در این بخش می‌تواند بر میزان تولید و بهره‌برداری اقتصادی از ظرفیت‌های ایجادشده اثر بگذارد. بنابراین، توسعه زیرساخت‌های گازرسانی و پیش‌بینی راهکارهای پایدار برای تأمین انرژی باید هم‌زمان با اجرای طرح‌های صنعتی دنبال شود.

فناوری فرآوری؛ فرصت ارزش‌آفرینی از ذخایر کم‌عیار
در کنار توسعه ظرفیت استخراج و فرآوری، استفاده از فناوری‌های نوین برای بهره‌برداری اقتصادی از ذخایر کم‌عیار نیز می‌تواند افق تازه‌ای پیش‌روی پهنه معدنی سنگان قرار دهد. بخشی از ظرفیت‌های معدنی کشور به دلیل ویژگی‌های زمین‌شناسی و عیار پایین، با روش‌های متداول فرآوری از توجیه اقتصادی کافی برخوردار نیستند؛ اما توسعه فناوری‌های فرآوری می‌تواند امکان استفاده از این ذخایر را فراهم کند.

به‌کارگیری روش‌های جدید در شناسایی، استخراج و فرآوری مواد معدنی، علاوه بر افزایش بهره‌وری منابع موجود، می‌تواند به کاهش اتلاف ذخایر و افزایش عمر اقتصادی معادن منجر شود. این موضوع به‌ویژه در شرایطی اهمیت دارد که دسترسی به ذخایر پرعیار و آسان‌استخراج در بلندمدت با محدودیت بیشتری مواجه خواهد شد.

سنگان؛ حلقه راهبردی در آینده زنجیره فولاد

مجموع تحولات و طرح‌های پیش‌بینی‌شده در سنگان نشان می‌دهد که نقش این منطقه در آینده صنعت فولاد کشور می‌تواند فراتر از تأمین مواد اولیه و تولید کنسانتره و گندله باشد. توسعه فعالیت‌های اکتشافی و استخراجی، احداث مگامدول آهن اسفنجی، تکمیل زیرساخت‌های آب و انرژی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین فرآوری، مجموعه اقداماتی هستند که در صورت اجرای هماهنگ، امکان شکل‌گیری یک زنجیره یکپارچه معدنی و صنعتی را در شرق کشور فراهم می‌کنند.

برای فولاد مبارکه نیز این مسیر، فرصتی برای تقویت امنیت خوراک، کاهش وابستگی به منابع متفرقه و مدیریت مؤثرتر هزینه‌های تأمین مواد اولیه است. با این حال، تحقق کامل این ظرفیت‌ها به رفع موانع سرمایه‌گذاری، تأمین ماشین‌آلات معدنی و تکمیل زیرساخت‌های حیاتی وابسته خواهد بود.

سنگان در نقطه‌ای قرار گرفته است که می‌تواند از یک قطب مهم فرآوری مواد معدنی به یکی از محورهای اصلی توسعه زنجیره ارزش معدن و فولاد تبدیل شود؛ تحولی که نه‌تنها بر پایداری تولید فولاد مبارکه اثرگذار خواهد بود، بلکه می‌تواند جایگاه شرق کشور را در نقشه صنعتی و صادراتی ایران ارتقا دهد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

گفت‌وگو

پربازدیدهای فولاد

یادداشت

تازه‌ترین‌ها فولاد

ویدیوی صفحه

دیدگاه