در شرایطی که پیچیدگیهای اقتصاد داخلی و جهانی، سیاستهای دستوری و فرمولهای ساده را به چالش کشیده است، رویکرد «بازار سازگار» اقتصاد را نه به عنوان ماشینی قابل برنامهریزی دقیق، بلکه موجودی زنده و نیازمند درمانهای انعطافپذیر میبیند؛ دیدگاهی که برای خروج از بحرانها، گذار از نقش سنتی «فرماندهی» به «باغبانی» و تمرکز بر اعتماد، شفافیت و پرورش موجسازان توسعه را ضروری میداند.
