توسعه معادن تنها به استخراج بیشتر و افزایش تولید محدود نمیشود؛ ارزشآفرینی واقعی زمانی شکل میگیرد که یک پروژه معدنی از آغاز تا پایان چرخه عمر خود، مسئولیتهای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی را مدیریت کند. در این میان، برنامهریزی برای تعطیلی و احیای معدن، بخشی از توسعه پایدار و شرط جلوگیری از تبدیل سرمایههای معدنی امروز به هزینههای اجتماعی فردا است.
