تیغ سه‌لبه؛ شاخص فضای کسب و کار در قعر:

چرا نجات پیشرانان، نجات اقتصاد است؟

در اقتصادهای بیمار، بزرگی و مقیاس می‌تواند به جای سپر، زنجیر باشد. جدیدترین گزارش اتاق بازرگانی ایران پرده از یک وارونگی خطرناک برداشته است: شاخص محیط کسب‌وکار به قعرترین حد خود در شش سال گذشته سقوط کرده، اما این بار، برخلاف انتظار، غول‌های صنعتی — موتورهای محرکه هر اقتصاد — بیش از بنگاه‌های کوچک و متوسط در حال تحمل فشار هستند. عدد ۶.۱۴ برای بنگاه‌های پیشران (با بیش از ۲۰۰ کارگر) نه‌تنها از میانگین ملی بدتر است، بلکه نشان‌دهنده «شکست صرفه به مقیاس» در مقیاسی هشداردهنده است. سه بحران ساختاری (غیرقابل پیش‌بینی بودن قیمت مواد اولیه، دشواری تأمین مالی، و بی‌ثباتی قوانین) همچون تیغی سه‌لبه، توان برنامه‌ریزی بلندمدت و سرمایه‌بری ذاتی این پیشران‌ها را هدف گرفته‌اند. در نتیجه صنعت با سقوطی ۱۰ درصدی، بدترین عملکرد را در میان بخش‌ها دارد و ظرفیت خالی تولید به سطح ویرانگر ۶۰ درصد رسیده است. این گزارش فریاد می‌زند که رویکرد کنونی سیاست‌گذاری، که منابع محدود را به‌جای رفع موانع استراتژیک پیشران‌ها، صرف حمایت‌های توزیعی می‌کند، تنها دور باطل رکود را تشدید می‌کند.