هزارتوی کارت‌های یک‌بار مصرف:

چرا صادرات فولاد نیازمند اعتبارسنجی بازیگران است؟

کارت بازرگانی یک‌بارمصرف در صادرات فولاد بیشتر از آنکه یک تخلف اداری باشد، علامتی از یک نقص بزرگ‌تر در سیاست تجاری ایران است: اقتصادی که میان صادرکننده باسابقه و شرکتی که تازه متولد شده، تمایز اعتباری کافی قائل نمی‌شود و هم‌زمان با ایجاد شکاف میان قیمت داخلی و ارزش خارجی فولاد، انگیزه آربیتراژ را زنده نگه می‌دارد. نتیجه، چرخه‌ای است که در آن یک صادرکننده کم‌سابقه می‌تواند با اتکا به رانت قیمتی، کالا را ارزان‌تر به بازار خارجی عرضه کند، تعهد ارزی ایجاد کند و در نهایت هزینه رفتار کوتاه‌مدت او را کل زنجیره فولاد بپردازد. بنابراین راه‌حل را نباید در حذف یک کارت جست‌وجو کرد؛ صادرات فولاد نیازمند نظامی است که اعتبار صادرکننده را به سابقه تجاری، توان مالی، عملکرد ارزی و سقف صادرات او گره بزند.